Onbezorgde glutenvrije feestdagen

Door Zij van Glutenvrij

We zitten er middenin, de feestdagen. Sinterklaas, Kerstmis, Oud en Nieuw. Allemaal sociale gelegenheden, waar het vooral om eten draait. En zoals ik al eens eerder schreef eten is en blijft een sociale gebeurtenis. Hoe je het ook wendt of keert! Eet je alleen met je ouders, of met een grote groep aan tafel, vier je Sinterklaas met dobbelen met je collega’s of met kleine kinderen? Eten is er altijd. Grote 5-gangen diners, tapas of sushi en niet te vergeten al dat zoet: Chocoladeletters; Banketstaven, Oliebollen, Fondant en Borstplaat, Kerststol. Allemaal even lekker.

Maar hoe doe je dat nou met die feestdagen?

Zorg ervoor dat je vooraf goed bespreekt waar je het viert en met wie. Kennen deze mensen je of niet? Weten ze van je verplichte ongezellige dieet, of niet? Het hoeft namelijk niets uit te maken. Zo heb ik vorig jaar onbezorgd genoten van een 4-gangen diner dat door een dierbare vriend helemaal glutenvrij was bereid. Samen hebben we het menu samengesteld, gekeken naar alternatieven en uiteindelijk stonden er nul gluten op het menu. Niemand die het merkte of proefde. Het vergt wel tijd en inspanning. Maar zeg nou zelf, met Kerstmis gaat het daar toch juist om.

Hapjes en sushi

Kies je voor een Sinterklaas feest met hapjes, zorg dan dat je eigen bakjes hebt met je eigen hapjes.  Dan hoeft er niemand met zijn toast of stokbrood handen in jouw blokjes kaas of worst. Staat er sushi op het menu? Bespreek dan goed of het vers wordt bereid of besteld. Als de sushi wordt besteld neem dan vooral zelf contact op met de take-away of restaurant. Zo weet je zeker dat jij niet toch per ongeluk een rolletje in je mond steekt met glutenvolle sojasaus bijvoorbeeld. Als er zelf sushi wordt gemaakt, dan kun je je eigen glutenvrije sojasaus meenemen en vragen of er bij de bereiding geen sojasaus wordt gebruikt, maar alleen los erbij als smaakmaker. Verder is sushi namelijk geheel glutenvrij.

Uit eten

Uit eten met deze drukke dagen kan heel makkelijk zijn. Maar ook gevaarlijk vind ik. Kies in dat geval voor een restaurant waar je al eens eerder hebt gegeten zonder problemen en buikpijn achteraf. De kersttijd is voor restauranthouders de drukste tijd van het jaar en ik kan me voorstellen dat ze niet allemaal op ons zitten te wachten. Neem zeker vooraf contact met ze op over de mogelijkheden. En doe dit bijtijds. Ze beginnen namelijk al begin december met hun inkopen en bestellingen. Met een beetje geluk kopen ze hun broodjes en zoetigheid in bij Odenwald Organic Bakery. Ik mocht naar aanleiding van een lunch bij de Brasserij in Delft diverse samples proeven. Deze bakkerij heeft een heerlijk glutenvrij assortiment. De brownie is heavenly! De broodjes zijn volgens mijn glutenvolle meneer niet van echt te onderscheiden. Hun assortiment is ook te koop bij Deen supermarkten. Echt de moeite waard. Zegt het voort, dan komt het misschien in meer winkels terecht.

Zelf bakken

Wil je lekker zelf bakken, en dat is mijn advies ook, want kant en klaar glutenvrij blijft muf, hard, taai, droog en kruimelig en ontzettend duur, ga dan op tijd googlen naar recepten en ideeën. Er is online tegenwoordig zoveel te vinden. Een andere leuke leidraad is het kookboek De Smaak van December van Albert Heijn. Veel baksels en gerechten zijn makkelijk glutenvrij te maken. Denk eens aan een overheerlijke zelfgemaakte banketstaaf, kruidnoten of borstplaat. Het staat er allemaal in.

Heel veel succes, geniet van elkaar en van het eten. En dan spreken we elkaar weer in januari. Dan kunnen we allemaal de Coeliakiebroek van Carlijn Bröring aan. Niet omdat we zijn opgezet van de buikpijn, maar omdat we zoveel en lekker hebben gegeten. Happy Holidays!

Advertisements

Happy Holidays!

Door Zij van Glutenvrij

We zitten er middenin, de feestdagen. Sinterklaas, Kerstmis, Oud en Nieuw. Allemaal sociale gelegenheden, waar het vooral om eten draait. En zoals ik al eens eerder schreef eten is en blijft een sociale gebeurtenis. Hoe je het ook wendt of keert! Eet je alleen met je ouders, of met een grote groep aan tafel, vier je Sinterklaas met dobbelen met je collega’s of met kleine kinderen? Eten is er altijd. Grote 5-gangen diners, tapas of sushi en niet te vergeten al dat zoet: Chocoladeletters; Banketstaven, Oliebollen, Fondant en Borstplaat, Kerststol. Allemaal even lekker.

Maar hoe doe je dat nou met die feestdagen?

Zorg ervoor dat je vooraf goed bespreekt waar je het viert en met wie. Kennen deze mensen je of niet? Weten ze van je verplichte ongezellige dieet, of niet? Het hoeft namelijk niets uit te maken. Zo heb ik vorig jaar onbezorgd genoten van een 4-gangen diner dat door een dierbare vriend helemaal glutenvrij was bereid. Samen hebben we het menu samengesteld, gekeken naar alternatieven en uiteindelijk stonden er nul gluten op het menu. Niemand die het merkte of proefde. Het vergt wel tijd en inspanning. Maar zeg nou zelf, met Kerstmis gaat het daar toch juist om.

Hapjes en sushi

Kies je voor een Sinterklaas feest met hapjes, zorg dan dat je eigen bakjes hebt met je eigen hapjes.  Dan hoeft er niemand met zijn toast of stokbrood handen in jouw blokjes kaas of worst. Staat er sushi op het menu? Bespreek dan goed of het vers wordt bereid of besteld. Als de sushi wordt besteld neem dan vooral zelf contact op met de take-away of restaurant. Zo weet je zeker dat jij niet toch per ongeluk een rolletje in je mond steekt met glutenvolle sojasaus bijvoorbeeld. Als er zelf sushi wordt gemaakt, dan kun je je eigen glutenvrije sojasaus meenemen en vragen of er bij de bereiding geen sojasaus wordt gebruikt, maar alleen los erbij als smaakmaker. Verder is sushi namelijk geheel glutenvrij.

Uit eten

Uit eten met deze drukke dagen kan heel makkelijk zijn. Maar ook gevaarlijk vind ik. Kies in dat geval voor een restaurant waar je al eens eerder hebt gegeten zonder problemen en buikpijn achteraf. De kersttijd is voor restauranthouders de drukste tijd van het jaar en ik kan me voorstellen dat ze niet allemaal op ons zitten te wachten. Neem zeker vooraf contact met ze op over de mogelijkheden. En doe dit bijtijds. Ze beginnen namelijk al begin december met hun inkopen en bestellingen. Met een beetje geluk kopen ze hun broodjes en zoetigheid in bij Odenwald Organic Bakery. Ik mocht naar aanleiding van een lunch bij de Brasserij in Delft diverse samples proeven. Deze bakkerij heeft een heerlijk glutenvrij assortiment. De brownie is heavenly! De broodjes zijn volgens mijn glutenvolle meneer niet van echt te onderscheiden. Hun assortiment is ook te koop bij Deen supermarkten. Echt de moeite waard. Zegt het voort, dan komt het misschien in meer winkels terecht.

Zelf bakken

Wil je lekker zelf bakken, en dat is mijn advies ook, want kant en klaar glutenvrij blijft muf, hard, taai, droog en kruimelig en ontzettend duur, ga dan op tijd googlen naar recepten en ideeën. Er is online tegenwoordig zoveel te vinden. Een andere leuke leidraad is het kookboek De Smaak van December van Albert Heijn. Veel baksels en gerechten zijn makkelijk glutenvrij te maken. Denk eens aan een overheerlijke zelfgemaakte banketstaaf, kruidnoten of borstplaat. Het staat er allemaal in.

Heel veel succes, geniet van elkaar en van het eten. En dan spreken we elkaar weer in januari. Dan kunnen we allemaal de Coeliakiebroek van Carlijn Bröring aan. Niet omdat we zijn opgezet van de buikpijn, maar omdat we zoveel en lekker hebben gegeten. Happy Holidays!

Dieetmoe? Tijd voor comfort food!

Door Zij van Glutenvrij

Ben je net als ik, sinds je deze ziekte hebt ook zo’n koukleum? Vroeger had ik het nooit koud. Tegenwoordig vriezen op de zaak mijn voeten eraf, word ik op de scooter koud tot op het bot en sta ik het bij de eerste windvlaag langs de lijn van het hockeyveld ouderwets af te niften. Gisteren was ik voor de periodieke controle bij de MLD-arts en ik vertelde haar dit. Haar verklaring was heel logisch. Door het uitbannen van alle glutenvolle producten eet je veel minder koolhydraatrijk voer. Koolhydraten zorgen voor je energie- en warmte regeling. Tijd voor een extraatje dus.

Maar wat heeft dieetmoeheid daarmee te maken?

Deze tijd van het jaar vind ik het lastigst. Ik heb het al koud vanaf dat ik in augustus in een vroeg ingevallen herfst terugkwam uit een Italiaanse hittegolf. De kruidnoten lagen alweer in de winkel en niet snel daarna volgde de rest van al die lekkernijen. Ik hield voor de diagnose ontzettend van koek, snoep, taart, cake en alles wat bij Sint en Kerst hoorde, aan eten dan! Maar, alles met mate. Maar van met mate en in overvloed tot mijn beschikking, naar nagenoeg niets lekkers, vond ik als sugarbabe echt een enorme bummer. Tuurlijk vind je surrogaat lekkers, maar het is en blijft anders. En dat was oké.

Want als je bloedwaardes beter worden, je je beter voelt en je niet meer constant het zuur hebt, omdat je je aan je dieet houdt, gaat het eigenlijk vanzelf. Er zijn zelfs periodes dat ik niet eens zin heb in surrogaat lekkers. Dat is vooral in de warme zomermaanden, als we die hier hebben. Zo had ik in die hittegolf in Italië echt geen behoefte aan zoet. Maar in die gure herfstmaanden, met al dat lekkers in de schappen, krijg ik toch onweerstaanbare trek in boterletters, oliebollen en taaitaai. Ja, ja ik weet het, kunnen we allemaal zelf maken, is ook gezonder, maar daar gaat het even niet over. Het gaat erom dat het er allemaal ligt en je het niet hebben mag. Je wordt daar dagelijks mee geconfronteerd in de winkels en dus juist in de herfst- en wintermaanden waarin we echt wel wat extra’s kunnen gebruiken. Vogels vetten ook niet voor niets op in de winter!

En daarom ben ik een beetje moe, dieetmoe dus. Maar ik doe er niets mee, ik kijk wel uit. Je gaat die oliebol niet halen of een kerststol de man maken. Maar je lichaam heeft er behoefte aan, getuige de verklaring van mijn MLD-arts. Daar moet je wel wat mee. Niemand heeft het graag koud en we hebben allemaal wel eens trek in wat lekkers. Dus is het tijd voor comfort food.

Comfort food

Hele ritsen aan kookboeken gaan over comfort food. Jamie Oliver en Nigella Lawson zijn mijn favorieten. Niet alles is natuurlijk glutenvrij (het zal eens wel), maar we kunnen er echt wel heerlijke dingen uit halen. Comfort food wordt zo genoemd omdat het troostrijk voer is. Warm, zacht, zalvig, heerlijk geurend, romig, voedzaam, doet aan vroeger denken en bevat dus de benodigde koolhydraten. Voorbeelden zijn aardappelpuree, stoofschotels, risotto, chili (bonen)schotels, alles met warme en koude chocolade, pannenkoeken, van alles met kaas, room en eieren. Eten waar je letterlijk en figuurlijk weer een warm hart van krijgt. Door de smaak of door een herinnering die het eten oproept.

Vandaag heb ik een pan rijstepap gemaakt. Alles vers, alles natuurlijk, met lactosevrije room en melk. Enige toevoeging een vanillestokje, wat schepjes suiker en voor de vorm 2 frambozen ter garnering. Het rook heerlijk ouderwets, naar de keuken van mijn oma. Zij maakte vroeger rijstepap voor mijn vader. Haar recept is helaas mee het graf in gegaan. Net als haar recepten voor appeltaart, kalfsgehaktballen, boterkoek en sinaasappelsouflé. Want zij deed niet aan recepten, maar zoals ik eerder al eens schreef: zij kookte met liefde en aandacht en verder niets bijzonders. Ik heb de pap warm opgegeten. Een zalfje voor je buik, zou Pom van Pim en Pom zeggen. Zelfs mijn kat (heet ook Pom) werd wild van de geur. Rijstepap is een goede vervanger voor bijvoorbeeld een koude plens yoghurt als ontbijt. Heb jij favoriet comfort food? Laat het me weten, dan maken we met elkaar een glutenvrij comfort food kookboek.

 

 

10 x zeg dit maar liever niet

Door Zij van Glutenvrij

Ondanks dat er gelukkig voor ons veel meer te krijgen is de laatste jaren, loop ik soms toch ook echt nog tegen dingen aan. Juist daar waar je medewerking en begrip verwacht, stuit je op onkunde of erger, onwil. In de privé- en familiesfeer, maar ook bij bedrijven die zouden moeten weten hoe het hoort. Ik weet eigenlijk niet wat me meer irriteert, die mensen ‘dichtbij’ die het niets interesseert of juist die gigant die doet of zijn neus bloedt. Hier mijn grootste ergernissen. Heb jij ergernissen? Let me know.

1. Gluten intolerant? Oh, dus je mag geen…(suiker, rijst, aardappels etc.)

De bedoeling is natuurlijk goed, je denkt mee of hebt ergens de klok horen luiden, of iets gelezen maar het niet goed onthouden. Is niet erg, je doet je best en in de privésfeer is dat ook best logisch. We kunnen niet verwachten dat iedereen weet wat glutenvrij inhoudt. Maar een restaurant wat dan verbaasd reageert als je zegt dat je wel aardappels of rijst mag, maar bijvoorbeeld niets uit de frituur als daar de bitterballetjes in hebben gedreven, dan ga ik daar gewoon niet eten. Foute boel en een indicatie dat ze er geen snars van snappen. Gluten zitten in graanproducten zoals tarwe, gerst, haver, spelt, kamut en rogge.

2. Dus je bent allergisch voor gluten?

Uh, nee. Ik ben allergisch voor mensen die mijn auto-immuunziekte een allergie noemen. Ja, het bekt lekker en kan soms helpen om gedaan te krijgen wat je wil: glutenvrij eten. Maar nogmaals het is een auto-immuunziekte, net als bijvoorbeeld suikerziekte. En de meeste Coeliaken kampen met meerdere van dit soort fijne ziektes. Coeliakie komt zelden alleen.

3. Je wordt toch niet ziek van een kruimel?

Ja, helaas wel! En nee, ik zwel niet op, zoals iemand met een pinda allergie, die op 10 meter zit van iemand die een nootje eet. Dat is heel iets anders. Maar een kruimel kan je darmen al irriteren en aantasten. Als we kruimels blijven eten, wordt het vanzelf een boterham. En misschien merken we die ene keer niets van die ene kruimel, toch beschadigt de reactie van je lichaam op die kruimel je darmen. Mensen met Coeliakie hebben een verhoogde kans op darmkanker.

4. Gluten, die kook je er toch uit?

Was het maar waar mensen. Dan zouden we al het heerlijke glutenvolle lekker dood koken. Heel erg niet waar. Dit geldt overigens niet voor gedestilleerde dranken. Die zijn namelijk wel glutenvrij. Maar dat is een heel ander proces en niet te vergelijken met het koken van pasta.

5. Iets met kruisbestuiving ofzo

Kort lesje bio. Kruisbestuiving is de bestuiving tussen bloemen en bijen. Waar wij het over hebben is kruisbesmetting. Een listig dingetje in ons geval. Het gebeurt bijvoorbeeld als je een glutenvrij hapje in het frituurvet gooit waar net een glutenvolle bitterbal in heeft gedreven. Of als je je duur gekochte glutenvrije waar aanraakt met je glutenvolle ongewassen broodhanden. Of als je glutenvrije pasta afgiet in een vergiet waar net glutenvolle pasta in heeft uitgelekt. Voorkomen dus! Altijd. Want ja, ook van een kruimel worden we ziek, weet je nog? Punt 3.

6. Lipgloss met gluten? Niet!? Wel?

Ja hoor en tandpasta, haarlak, shampoo, bodylotion het kan overal inzitten. Ook in medicijnen en vitaminepreparaten. We flikkeren het overal in als bind- en vulmiddel. So beware!

7. Het is wel gedoe, hoor!

Ja, dat weet ik. Jij doet het één keer voor mij, ik doe dit elke dag. Ik weet ook wel dat het gedoe is. Maar heel feestelijk klinkt het niet. Zeg dan liever dat je nu weet wat een ingrijpend ding dit is.

 

 

 

8. Dan neem je maar een wijntje! (ook niet voor de grap)

Ja, het is gedoe. Nee, het is niet feestelijk als je niets mag van wat anderen wel mogen. Maar je er vanaf brengen met dit soort teksten, dan ben je mijn vriendin niet meer. Ik heb een lijn getrokken. 3 jaar heb ik het nu, je zou beter moeten weten inmiddels of je er in ieder geval een keer verdiept in kunnen hebben door mijn blogs te lezen in plaats van ze alleen maar te liken.

 

 

 

9. Ik zou het niet kunnen!

Ik ook niet, maar ik moet. En zie, ik ben 3 jaar verder en ik ben er nog. In de wetenschap dat ik nooit meer: echt lekker brood zal proeven; een oliebol bij een kraam kan halen; een broodje kroket bij Dungelman zal eten; snel naar de snackbar kunnen; denken: “Ik koop/eet/neem daar wel wat!”

10. Je neemt het nogal strikt

Ja! Lees al het bovenstaande en je weet waarom. Het is geen dieetwens, maar een dieetmoetje. Niet voor de lijn, maar voor het leven.

Gelukkig wordt er ook geleerd van ons. Het feestje van omaoma in het verzorgingstehuis, waar ik voor de zekerheid achteraan had gebeld, vorige week, was voor mij toch een klein succesje, met een glutenvrij (weliswaar zeer lactosevol) gebakje en een paar simpele maar heerlijke hapjes bij de borrel. Wat dan wel weer irriteerde is de lauwe reactie van de cateringdame, die ik hartelijk dankte voor de goede zorgen.”Ja nou, oké!”

Sharing is caring

Door Zij van Glutenvrij

Delen is verzorgen. En zo is het maar net. Mijn omaatje zei altijd: “Kind ik doe niets speciaals, maar ik bak met liefde en aandacht!” En dat krijg je dus terug. En doe je dat niet, ook goed, maar wees dan niet beledigd als je er niets voor terugkrijgt. Want het geldt natuurlijk niet alleen voor bakken of koken, maar voor alles wat je doet. Stop er liefde en aandacht in je krijgt het dubbel en dwars terug. (Schijnt ook voor kinderen te gelden…zegt men)

De afgelopen weken heb ik het een beetje te druk gehad om te bloggen. 2 oktober was de laatste keer alweer. Veel te lang geleden natuurlijk, maar soms heb je ook andere besognes. Zoals dat ik toch nog maar even het verzorgingstehuis heb gebeld, waar omaoma woont en die daar haar heelveelennegentigste verjaardag viert volgende week. Met gebak, luxe hapjes en frituurgarnituur. Want geen feestje zonder eten. En dat geldt ook voor mij. Ik heb nu bijna 3 jaar deze ‘asociale’ ziekte en ik ga me er nu, mede met het bloggen, ook gewoon hard voor maken. Niets geregeld? Dan kom ik niet! Eerst maar eens even oom K gebeld, die zei dat hij het had ‘doorgegeven’. Nu ben ik door schade en schande wijs geworden: doorgeven is een ruim begrip en zeker als het om onze ziekte gaat. Dus vroeg ik wat hij dan precies had doorgegeven. Glutenvrij gebak en hapjes, dus. Toen ik vroeg of er na het doorgeven ook iets was bevestigd, kwam er geen bevredigend antwoord, maar wel de enorme dooddoener en bewijs van onkunde: “Je neemt het nogal strikt, hoorde ik”. “Dag oom K, ik bel zelf wel even met het tehuis!” Ook dat gaf niet direct verlichting en uitsluitsel, want ik moest teruggebeld worden. De mevrouw van de inhouse cafetaria (toch een soort cateraar, naar ik meen), had geen idee van wat iemand met Coeliakie, wel en niet mag hebben. “Ooooh, dus ook niets uit de frituur!???, Ook ongezellig voor u!”. Anyway toen ik werd teruggebeld met de woorden ‘het komt allemaal goed’, heb ik het losgelaten. Ja, voor de zekerheid zal ik een zak chips in mijn tas douwen, want echt gerust, ben ik er nog niet op, zeker gezien het schamele gebakje en nul hapjes voor mij vorig jaar.

En dan was het natuurlijk herfstvakantie deze week, dus druk met het entertainen van eigen spruit. Maandag was het goddelijk weer en besloot ik samen met vriendin/buurvrouw en onze kinderen naar het strand te gaan om te lunchen. Ik belde Strandclub Waterreus in Scheveningen, waarvan ik wist dat deze ook in de herfst en winter open is en waarvan ik op internet las dat het glutenvrij in orde is. En ja hoor, dat was het dus ook gewoon eens een keer! Ik had wel eerst even gebeld en aangekondigd dat ik kwam. Ik kreeg bij mijn Noordzee salade een heerlijk glutenvrij broodje en ondanks dat het enorm druk was, was er aandacht en oog voor! Zoals het hoort. We genoten in het zonnetje van onze lunch en in het zand spelende kinderen.

De afgelopen dagen was ik vooral druk met het voorbereiden van een compleet glutenvrije lunch voor 10 personen. Als verassing voor mijn moeders 75e verjaardag had ik in het geheim gezorgd dat mijn familie uit België zou komen lunchen. Mijn tante en nicht eten beiden net als ik glutenvrij. Mijn tante in beginsel om haar migraineklachten de baas te worden…en dat werd ze, maar als ze nu een gluut binnenkrijgt wordt ze doodziek en mijn nicht omdat het beter voelt zonder. Zal mij niets verbazen als ze net als ik Coeliakie hebben. Ik draaide in twee dagen met dochter en manlief een lunch in elkaar waarvan iedereen heerlijk en onbezorgd heeft kunnen eten. De man maakte de glutenvrije Foccacia uit het maandblad van de Coeliakievereniging (zonder alle kazen weliswaar, maar niet minder lekker) en ik bakte een boterkoek van de glutenvrijemama, waarbij ik de helft met gember maakte. Heerlijk en niet droog. Ook bakte ik een appeltaart, zonder suiker en boter, van de website naareigensmaak. Echt easy does it. Verder had ik glutenvrije pastasalade, een groene salade en mijn oude vertrouwde spinazietaart met glutenvrij bladerdeeg van Conzensa. Maar wat mijn tante het meest mist in België zijn bitterballen. Dus ook die maakte ik van Conzensa in de Airfryer. Een enorm succes. De glutenvollen aan tafel vonden alles net zo lekker als wij. Sharing is caring en iedereen ging met volle buik weer naar huis!

Benieuwd of ik volgende week na het feestje van omaoma ook met een volle buik en zonder buikpijn naar huis ga? Lees dan mijn volgende blog.

*De in dit blog genoemde en gebruikte producten zijn niet gesponsord. Ik ontvang hiervoor geen vergoeding van de producent.

En zo moet het dus niet!

Door Zij van Glutenvrij

Waar ik vorige week nog zo blij verrast was door de glutenvrije pogingen van mijn collega’s, was ik het deze week allerminst. Sterker nog, ik was gewoon echt een beetje pissed. Hoe is het mogelijk dat collega’s met googlen verder komen dan een cateraar? Deze week had ik een kennismakingsdag van mijn werk inclusief lunch. Voor de glutenvolle mensch waren er 7 gerechten, voor mij maar 2!

Weken geleden, bij de uitnodiging voor deze dag had ik al gevraagd naar de glutenvrije mogelijkheden die dag. “Geen probleem”, werd mij verzekerd, “onze cateraar weet daar wel weg mee”. “Ik zou toch maar wat meenemen”, adviseerde mijn leidinggevende. Voor de zekerheid deed ik voor ik de deur uitging wat glutenvrije toastjes in mijn tas. Bij de registratie vroeg ik het nog een keer, en nee geen zorgen, het was allemaal doorgegeven. Misschien had ik het daar en toen al kunnen weten, want waar iedereen verwelkomd werd met een prachtige petit four, was er voor mij niets. Nou ja, kan gebeuren. Met de lunch komt het vast goed.

Ja, met zo’n grote groep kan ik dat echt niet!

Tegen lunchtijd, toen het maagje begon te knorren, werden de schalen naar binnen gebracht. Ik telde 7 gerechten; soep, 2 soorten belegde broodjes, 2 salades, kroketjes en vers fruit.  Toen het tijd was om op te scheppen en ik niet helemaal vooraan stond, heb ik me toch een beetje naar de voorgrond gedrongen. Er waren geen afgedekte schalen en ook geen tangen voor het brood. Als de salade glutenvrij was, zou hij dalijk al besmet zijn met broodkruimels…Dit beloofde niet veel goeds. Ik vroeg aan de dame die de boel regelde of zij wist van mijn dieet. “Ja hoor”, je mag de soep en een van de salades!” Nou vond ik dat een beetje magertjes met 7 gerechten voor de gewone man en maar 2 voor mij, maar goed. Ondertussen dankte ik mijn leidinggevende op mijn blote knieën voor de tip toch ook zelf maar iets mee te nemen. Niet voor een gat te vangen en door schade en schande wijs geworden, vroeg ik haar of de soep met bouillon was gemaakt en of deze glutenvrij was. Nou dat was hij gelukkig en triomfantelijk liet zij in de keuken het doosje zien waar een glutenvrij logo op stond. “Mijn collega is diëtiste en die heeft er echt wel verstand van hoor!” “En je mag natuurlijk de rauwkost salade”. “Mooi”,  zei ik. “U of uw ter zake kundige collega heeft vast wel een afgedekt schaaltje voor me apart gehouden”, want zoals u weet staan er inmiddels 20 mensen om de tafel, die met hun broodhanden de salade hebben opgeschept. “Nou, daar kan ik met zo’n grote groep natuurlijk niet aan gaan beginnen”. Toen was ik er klaar mee en heb me gestort op mijn zelf meegebrachte toastjes, de soep en een stuk fruit. Ik vraag me weleens af of deze mensen wel echt iets willen leren. Een docente notabene van de inhouse cateraar, die het catering vak bijbrengt aan studenten. En als dit nou een geval op zich zou zijn, nee! In de ruim 2,5 jaar dat ik nu verplicht glutenvrij eet (nee,het is geen dieetwens het is een dieetmoetje!) heb ik de meeste onwil en onkunde ervaren bij cateringbedrijven.

Heeft u een allergie, laat het ons weten!

Een bordje met deze tekst kwam ik tot twee keer toe tegen bij een uitvaartcentrum na een begrafenis of crematie. De eerste keer was ik nog verrast en meldde me bij de bar. “Ohja, dat staat daar, inderdaad, maar we kunnen niets voor u doen als de familie niets voor u geregeld heeft!” Alsof de familie daar met een sterfgeval aan denkt, als ze het al weten überhaupt! U als cateraar moet daarop bedacht zijn. Dat bordje is echt een klassiek voorbeeld van een wassen neus. We zetten het neer, zijn we daar vanaf. Maar echt iets regelen ho maar. En ja, het kan nog gekker.

Sorry, daar hebben we echt geen kaas van gegeten

In een niet nader te noemen verzorgingstehuis, waar wij de verjaardag van omaoma vieren komt men ook niet verder dan een glutenvrij gebakje tijdens de thee. Daar waar de bitterballen op tafel komen, houdt het voor mij op. “Sorry”, hadden ze vorige keer gezegd, “een gebakje lukt nog net, maar verder hebben we er geen kaas van gegeten”. Ik vraag me op zo’n moment ernstig af wat voor diëtisten er dan werkzaam zijn in zo’n instelling en of er dan geen een oudere is die soortgelijke dieet’wensen’ heeft.

Ben jij wel een cateraar met hart voor de zaak, je klanten en je gasten, maar weet je niet hoe? Laat het me weten, dan denk ik met je mee over wat je wel en niet moet en kan doen om het ook voor ons leuk te maken tijdens een uitje, evenement of diner. Ik hoor graag van je. Ben je een Coeliaak met positieve catering ervaringen. Let me know. Ik ben heel benieuwd!

 

En zo, dames en heren, kan het dus ook!

Door Zij van Glutenvrij

Waar we vaak tegen moedwil, misverstand en onkunde aanlopen zijn er ook wel eens van die onverwachte verassingen. Dat er moeite voor je wordt gedaan, uit onverwachte hoek. Daar krijg ik een warm hart van.

Afgelopen dinsdag had ik met mijn nieuwe werk een teambuildingsdag. In de middag werd er een lunch georganiseerd, waarbij iedereen iets moest maken of meenemen. Omdat ik er nog niet zo lang werk heb ik mijn nieuwe collega’s nog niet echt opgezadeld met mijn verplichte dieet, maar ze zijn wel allemaal nieuwsgierig. Een van mijn collega’s is moeder van een inmiddels volwassen dochter met Coeliakie vanaf haar geboorte. Zij kent het klappen van de zweep. Met haar wissel ik vaak weetjes en informatie uit. De anderen zijn oprecht geïnteresseerd in wat ik wel en niet mag en vooral wat de consequenties zijn.

Blij verrast

Om gedoe voor te zijn, heb ik zelf een glutenvrije cake gebakken met de cakemix van AH Vrij van Gluten. Daar kan eigenlijk niets mis mee gaan en als je niets zegt proeven mensen het helemaal niet eens. Ook had ik voor mezelf een overheerlijke glutenvrije Quiche Lorraine meegenomen van de Marks & Spencer, uit het koelvak. Ik heb namelijk een eigen oventje op mijn werk, gekregen van de collega met glutenvrije dochter. Maar dat was eigenlijk helemaal niet nodig. Drie van mijn collega’s waren de vrijdag ervoor een soort online glutenvrije kook- en bakclub begonnen op Google. Ze hadden informatie opgezocht, niet alleen over recepten, maar vooral over de gevaren van kruisbesmetting. Handen wassen, schone keuken, schoon keukengerei. “Hé, wat doe jij nou met die schone vergiet in de vuile wasbak?” Eruit! Afwassen en opnieuw!!!”, ging het bij een van mijn collega’s maandagavond in de keuken! Dit alles resulteerde in een aparte glutenvrije tafel, “Dames en heren, hier staat het glutenvrije eten van Yacintha en hier mag je pas aankomen als zij heeft opgeschept!” Ik hoefde gewoon niets te doen… Ik ging zitten en liet het mij prima smaken. Een heerlijke glutenvrije pastasalade met zalm, prei en roerbakgroenten, waarvan de maakster zei, mijn man heeft dit gisteren op en proefde echt geen verschil. Heerlijk gekruide enchillada’s (met wraps van Schär) van een andere collega. “Nou ik was toch bezig, heb tot kwart voor negen voor je in de keuken gestaan. Ik had gesport, dus ik had honger, heb ik er zelf ook maar een genomen! Proef je niets aan”. En met kerrie gevulde komkommers van weer een andere collega. Allemaal zo lief, zo lekker en zo onbezorgd! Ook was er vers fruit en sla waar ik van kon eten. “En nu afwachten of het echt glutenvrij was”, zei er een. Maar dat houd je altijd. En nee ik zat niet binnen 10 uur op de pot. Ik heb genoten van wat je met recht een teambuildingsdag mag noemen. “Want als je na drie weken niet bij ons hoort, kom je er ook niet meer bij. Jij bent gewoon een van ons!”