Meimaand #Coeliakiemaand

Door Zij van Glutenvrij

Onbekend maakt onbemind en onbegrepen en daarom worden er voor allerlei ziektes en aandoeningen bewustwordingscampagnes gevoerd. Zo ook voor onze enorme onsexy en ongezellige auto-immuunziekte Coeliakie. De meimaand is de maand van lente, licht, zon en nieuw leven en ja dus ook die van de ziekte Coeliakie.

Coeliakie is een erfelijke auto-immuunziekte, waarbij het niet gezegd is dat de drager van het gen ook daadwerkelijk de ziekte hoeft te ontwikkelen. Gelukkig maar, want er zijn veel meer mensen met het gen, dan die de diagnose Coeliakie hebben. Helaas is het wel zo, juist omdat de ziekte onbekend is en er zoveel ziektebeelden zijn met typische en atypische klachten, veel mensen onterecht de diagnose Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) krijgen en dus eigenlijk ongemerkt deze nasty darmenslopende ziekte hebben.

Bij Coeliakie worden de darmen beschadigd na het eten van granen, zoals tarwe, gerst, rogge, haver, spelt en kamut. Haver is een verhaal apart. Lees vooral mijn blogs daarover als je meer wilt weten. Het gaat om het bestanddeel gluten wat zich in deze granen bevindt. Gluten houden de boel luchtig, elastisch en bij elkaar. Denk maar aan het Engelse woord glue (lijm). En ja wij zijn als natie broodeters, dus dat is wennen in het begin. Glutenvrij brood is bij hoge uitzondering echt lekker en eigenlijk al oud voordat het gebakken is.

Coeliakie is een intolerantie en geen allergie. Deze termen worden helaas door elkaar gebruikt en zorgt voor veel verwarring. Bij een allergie is er sprake van een ander soort reactie van het lichaam dan bij een intolerantie. Denk maar eens aan iemand met een pinda-allergie. Die kan acuut levensgevaarlijk zijn. Bij Coeliakie bestaat dat acute gevaar niet, maar het nuttigen van gluten brengt onze darmen schade toe. De darmen vallen onterecht de gluten aan, waarbij de darmwand beschadigd wordt. Bij ernstige beschadiging zal uiteindelijk een vitamine en mineralen tekort ontstaan dat bijvoorbeeld weer gevolgen heeft voor je weerstand, afweersysteem en de sterkte van je botten. Langdurig ontkennen of niet ontdekken van de ziekte heeft voor de darmen en de rest je lijf ernstige gevolgen.

De verschijnselen van Coeliakie zijn heel divers net als de uitingen ervan als iemand toch gluten eet. De een heeft overgewicht, dan ander is een dunnetje. De een heeft last van zijn maag, de ander een opgezette buik en weer een ander voelt daar helemaal niets. De een krijgt bij een glutenfout geen zichtbare en voelbare problemen de ander ligt drie weken voor pampus met hoofdpijn en buikpijn op bed. De een verstopt en de ander moet hollen naar de w.c. Alertheid op klachten en een goede arts die je serieus neemt zijn dus heel belangrijk als je de ziekte vermoedt. Om in Nederland het bewustzijn te vergroten is de NCV een campagne begonnen, mede gericht op het screenen van familieleden. Je leest er hier meer over. De ziekte wordt bij volwassenen vastgesteld door bloedonderzoek en een biopt van de dunne darm. Bij kinderen gelden andere procedures die afhankelijk zijn van de klachten, erfelijkheid en de hoogte van de antistoffen in het bloed.

En als je dan eenmaal die diagnose hebt, ja dan verandert er wel wat, zeker als het om een kind in de groei gaat, of als je al 45 jaar “nergens” last van had en je je hele eetpatroon moet omgooien. Dat kan lastig zijn. Het is geen sociale ziekte. Feestjes, etentjes, spontaan even lunchen in de stad, je wordt ontzettend voorzichtig en juist omdat we hier niet heel goed zijn voorgelicht, lopen we nog wel eens tegen de lamp.

Gelukkig zijn er ook landen waar ze ons ver vooruit zijn. Daar zijn succesvolle actieve campagnes gevoerd, zoals in Italië en Spanje! De ziekte is daar veel bekender, de schappen liggen vol met voer wat lekker is en met veel meer keus.

Ik ben inmiddels 3 jaar verder en ondertussen heeft ook mijn dochter de diagnose, alhoewel we nog in een testperiode zitten met glutenvrij eten. Maar ze is binnen 3 maanden bijna 3 kilo aangekomen, eet beter en voelt zich energieker. En…niets gebeurt voor niets. Omdat ik het allemaal al heb doorstaan kan ik je helpen. Helpen met het vertrouwen terugwinnen van je lijf, hoe je moet omgaan met vermoeidheid en het keer op keer uitleggen aan familie, vrienden en het restaurant waar je gaat eten. Hoe je je boodschappen doet en hoe je ingrediënten ontcijfert. Maar vooral wat er nog wel kan en hoe je dat plezier weer leert ervaren. Dat je het waard bent! Wil je meer weten over dit coaching traject, dan kun je me een e-mail sturen.

Advertenties

Zij van Glutenvrij doet het veilig

Door Zij van Glutenvrij

Ja, je moet wat als je het wil hebben over zoiets sufs als data protectie. Maar het is wel belangrijk, duf maar belangrijk. Voor jou als toekomstige klant. Dat je weet dat je gegevens veilig zijn bij mij. Met de komst van de nieuwe privacywet, die volgende week ingaat is iedereen in rep en roer, multinationals, het midden- en kleinbedrijf, maar ook alle ZZP-ers die klantgegevens beheren.

Deze week heb ik dus wat minder hard kunnen werken aan mijn persoonlijke ontwikkeling als Nieuwe Coach. Daarentegen heb ik me gestort op de Online AVG Challenge. Ik zag er enorm tegenop, maar we zijn er bijna, nog twee dagen te gaan.

Ik werd op het idee gebracht door Divera, de coach voor beginnende coaches. Ook zij zag er tegenop, met al een berg klanten. Mijn geluk is dat ik als beginnend ondernemer hier nog fris in sta. Ik heb geen bergen oude klantgegevens, ik heb geen mailinglist met e-mailadressen waar ik op welke manier dan ook, maar zonder schriftelijke toestemming aan ben gekomen, dus dat scheelt. Maar toch. Echt zin in deze challenge had ik niet. Het is dat Jan en Marjan het onwijs leuk en met humor doen, hun eerste webinar was ontzettend leuk en niet zwaar of te moeilijk voor een coach met weldenkend stel hersens, ook al is SEO, hosting, NAS, Google Analytics of autoreponsive niet je dagelijkse bezigheid.

Anyways, aangehaakt door Divera, maar met frisse tegenzin moest ik er wel aan beginnen, want een goed begin is het halve werk. Divera had er ook geen zin in, zei zij heel eerlijk in een vlog. Maar zij predikte: ‘Het is het resultaat dat telt.” Hou dat voor ogen als je iets doet of moet, waar je echt zo geen zin an hebt. Dus dat deed ik. Ik begon en dacht aan het einde, elke dag een stukje dichter bij het einde. Bij een fonkelnagelneue onderneming die gelijk AVG proof is. Lekker toch?

Ik heb me vastgebeten in het in kaart brengen van benodigde klantgegevens, hoe ik hiervoor toestemming krijg en dit vastleg met de klant. Waar ik de gegevens opsla en registreer en hoe ik dat weer kenbaar maak aan de klant met een privacyverklaring. Gelukkig blijven de bewerkersovereenkomsten en cookieverklaring nog even ver van mijn bed, maar ik weet van het bestaan, en als het een keer komt ben ik er klaar voor.

En het resultaat? Jij weet waar je aan toe bent als je met mij in zee gaat of als je je aanmeldt als follower van mijn blog. En ik kan rustig slapen. Op mijn aboutpagina lees je meer over mijn privacyverklaring, mijn algemene voorwaarden en de Privacy Policy van WordPress. Best wel trots op.

Zij was onbezorgd op vakantie bij Agriturismo Diacceroni in Toscane

Dat Italië een glutenvrij Walhalla is dat wisten jullie al. Daar heb ik al vaker over geblogt. Maar deze vakantie was echt super onbezorgd. De voorgaande jaren kozen we voor een camping, waar het overigens ook heel goed geregeld was. Omdat we ook eens naar een agriturismo wilden, hebben we dit jaar gekozen op aanraden van een vriend, voor Agriturismo Diacceroni. En er gaat niets boven goede mond op mond reclame.

Voorafgaand aan de vakantie lees ik natuurlijk eerst goed de website van een locatie en ik mail met de eigenaren over de glutenvrije mogelijkheden. Dat heb ik ook in dit geval gedaan. In de wintermaanden duurt het soms wel een paar dagen voordat men reageert op een e-mail. Het is maar dat je het weet.

Een agriturismo is een boerenbedrijf dat ook logies mogelijkheden biedt aan toeristen. En dat moet je ruim zien. Er zijn agri’s met vee, olijfboomgaarden, druiventeelt  voor de wijn, tarwevelden, paarden of met een moestuin op eigen grond. Voor kinderen is het leerzaam en bij een goede agri laat de boer het werk ook zien aan zijn gasten. Bij Diacceroni tref je het goed, want daar heb je eigenlijk alles, op het vee na. Deze agri bestaat uit vier locaties in het hart van Toscane, die allemaal bij elkaar in de buurt liggen. Naast de hoofdlocatie, zijn er nog de locaties Pompilia, Panieracci en Pelagaggio. Daarnaast breiden ze dit jaar de hoofdlocatie uit met een villa en logde tenten! Dus wil je alsnog graag glamperen, dan kan dat daar vanaf deze zomer ook!

Op de hoofdlocatie gebeurt van alles. Er is een grote stal met paarden en pony’s waar Peter de scepter zwaait. Peter spreekt alle talen en vooral de taal van het kind. Op maandagochtend is er ponyclub waarbij hij vertelt over de manage en zijn bewoners. Zelfs de allerkleinsten kunnen rijden op Shetlands. Na de club kun je je inschrijven voor ponyritten in de bergen of een privéles van Peter. En dat is echt serieus werk, geen duffe rondjes in stap. Echte oefeningen voor echte ruiters in de dop. Op alle locaties is er een zwembad. Bedenk wel dat in de meivakantie misschien nog niet alles operationeel is.

Maar dan het eten. Want daar gaat het natuurlijk om. Op de hoofdlocatie zijn er wekelijks drie festiviteiten die om eten draaien. Alle producten die hier worden gemaakt, worden gebruikt in het eten en kunnen ook worden gekocht. Wijn, pasta, chutneys, jam, prosecco’s! De eerste festiviteit is de Welcome Party op zaterdag. Blijf je langer dan week, dan mag je de tweede zaterdag ook gewoon weer komen. “My party is your party” zijn de woorden van Massi, de eigenaar, die net als de rest best goed Engels spreken. Tijdens dit eten maak je kennis met de Toscaanse keuken. Heb je dieetwensen, dan houden ze hiermee rekening. Ze lopen een rondje buffet met je en zorgen ervoor dat je als eerste van de schaal opschept. Staat er ook pasta op het menu dan zal een van de koks dat speciaal voor jou glutenvrij klaarmaken. Het mooie is aan deze keuken dat het heel puur is. Waar je geen tarwe of gluten in verwacht, daar zit het ook gewoon niet in.

De volgende party is de Pizza Party, waarbij kinderen het deeg maken als basis voor alle pizza’s die die avond geserveerd zullen worden. En dat zijn er nogal wat. Heeft jouw kind, zoals de mijne een glutenintolerantie, dan krijgt ze aparte tafel en kok toegewezen. Francesca is gespecialiseerd in glutenvrij koken. Ze heeft hier speciale cursussen voor gevolgd. Een heerlijke vrolijke Italiaanse, die kinderen op hun gemak stelt en de ouders gerust. Wel oppassen met andere kinderen en hun pizzadeeg handen!

En alsof het nog niet genoeg is kun je doordeweeks olijfolie en wijn proeven, een yogaklas meedoen of gewoon lekker niks. Want op donderdag is het dan weer tijd voor de Pasta Party. Hier maken weer alle kinderen alle pasta die die avond geserveerd zal worden. Dit keer heeft Sarah samen met Francesca glutenvrije gnocchi gemaakt. Dat is een pastagerecht op basis van aardappelen. Simpel, maar heerlijk. En ja, wij kregen dit als vervanger van de pasta geserveerd met een saus naar keuze! En het mooie, het kost ze geen moeite, ze doen niet alsof. Het is pure gastvrijheid, vriendelijkheid en Italiaanse charme. Wij komen zeker terug.

*Dit blog is niet in opdracht geschreven en berust op mijn eigen ervaring.

 

Zij blogt, coacht en geeft advies.

Wat ik jou wil laten ontdekken, leren en laten zien is dat jij het waard bent. Ook als je Coeliakie hebt, juist als je Coeliakie hebt.
Het maakt niet uit, hoe of waarom je bij mij terecht bent gekomen. Heb je dezelfde ziekte als ik? Hetzelfde meegemaakt? Feit is dat jij nu dit leest en bij mij bent uitgekomen.
Je bent niet moeilijk, lastig of negatief! Je bent op zoek naar jezelf of naar antwoorden hoe het leven voor jou makkelijker kan. Dat is gedrag en geen eigenschap! En gedrag kun je veranderen. Ik houd jou die spiegel voor.
De grootste tool daarbij is het vertrouwen op je intuïtie. Daar gaan we samen naar op zoek. Daarnaast ga je leren de weerstand los te laten en te accepteren dat je niet altijd alles kunt veranderen. Pas als je loslaat kun je zien waarom juist jou iets is overkomen en wat het jou heeft gebracht. Jij bent het waard, want jij bent jij, ook mét je “stomme ongezellige” dieet.
Coaching is helpen helen en leren zien, De antwoorden zitten in jou zelf en ik help ze te vinden, met compassie en empathie.
En als het hart ja zegt en het hoofd niet heel hard nee! Dan is het goed…Waag die sprong jouw diepte in!

Zij gaat op vakantie naar Italië

Door Zij van Glutenvrij

De meivakantie staat voor de deur en daarna dient de zomervakantie zich alweer snel aan. Waar ga je heen? Hoe bereid je je voor op een vakantie qua glutenvrij dieet? Ga je op de bonnefooi? Of gepland met een mud aardappelen en een trog glutenvrij brood in de kofferbak? Ik ga in ieder geval niet de stress opzoeken en kies voor de derde keer op rij voor Italië. Want het land van pizza en pasta leent zich, wellicht onverwacht, heel goed voor een ontspannen vakantie.

Supermarkten

De Italiaanse supermarkten zijn Nederland ver vooruit. Waar we hier, op de speciaalzaak, gezondsheidswinkel en AHXL na, per winkel een meter glutenvrij hebben, zijn er daar hele schappen, meters glutenvrij. En het mooie. Het ligt vaak op twee plaatsen in de winkel, dus daar waar je het verwacht als je net pas bezig bent met dit dieet, brood bij brood en chips bij chips, maar ook dus in die aparte meters speciaal voor ons. En nee, niet alleen koek en andere onzin. Heerlijke pasta’s, crackers, ontbijtvoer, chips (veel meer smaken dan hier), duizend soorten meel, snoep en ja dus ook koekjes. Heerlijke koekjes met honing, chocoladekoekjes, magdalena’s, the works. Daarnaast is alles waar geen tarwe in hoort, ook echt glutenvrij. 99% van het vlees, beleg, gekruide zaken. Gluten- en lactosevrij ijs was er ook in de diepvries, net als pizza’s en snacks. Wel altijd etiketten lezen! Maar ik garandeer je een onbezorgde manier van boodschappen doen. Bovendien staat er ook op producten waar je het niet van verwacht, senza glutine (zonder gluten). Ook de lactosevrije producten zijn goed vertegenwoordigd. Mozarella, mascarpone, ‘echte’ boter, smeerkaasjes, yoghurt, panna (Italiaanse room). De winkels waar ik geweest ben zijn de COOP en Conad. Maar de Italiaanse Auchan schijnt ook goed te zijn, daar kan zijn Franse broertje wat van leren. Over Frankrijk gesproken, ik was daar 3 jaar geleden (in het diepe zuiden), en ik was pas 3 maanden glutenvrij. Daar was toen niets ontspannends aan. Nu heb ik gehoord, dat het beter gaat in Frankrijk, maar dat schijnt heel erg afhankelijk te zijn van de regio. Daar waar ik was, was het niet zo goed. Ja er is een schap, maar daar lagen echt alleen maar koekjes en een soort pasta. Fransen doen net als Nederlanders overal tarwe in, vlees, beleg. Verre van ontspannen, toen.

Restaurants

Ook restaurants snappen allemaal wat mangiare senza glutine (eten zonder gluten) is. Soms staat het buiten op het bord of op de gevel al aangegeven. Ze vragen bijna altijd direct of je Celiachia hebt. Dan wordt er geknikt en je krijgt een glutenvrije kaart of er wordt uitgelegd wat er wel en wat er niet kan van de gewone kaart. Heeft het restaurant geen twee ovens, dan helaas geen glutenvrije pizza. Maar de meesten hebben dat wel. Heerlijk toch? Ook ijssalons zijn er genoeg voor ons, zou toch jammer zijn als je in Italië bent en je mag geen ijsje. Glutenvrije hoorntjes zijn apart verpakt en worden met schone handen/handschoenen  gepakt. IJs wordt met een schone lepel van een schoon stuk ijs gelepeld. Kruisbesmetting? Ik heb er in ieder geval geen last van gehad. In Italië is men veel verder dan hier met deze manier van leven. Er zijn daar meer mensen dan hier, die aan de ziekte lijden en kinderen worden al jong preventief getest. Voordeel voor ons dus!

Accomodaties

Staat het niet op de site van de accommodatie, stuur dan gerust een mail voorafgaand aan je vakantie. Dit geldt trouwens voor alle landen waar je heengaat. De meeste Italiaanse hotels weten goed weg met ons dieet. Ook voor het ontbijt zijn er daarom keuzes genoeg. Wij zijn inmiddels twee keer naar dezelfde camping geweest in Toscane, en daar wordt het op de site al aangegeven. Dit jaar gaan we voor het eerst weer eens ergens anders heen, een agriturismo. Omdat mijn dochter hetzelfde lot beschoren is, ben ik nu extra voorzichtig. Ook daar verzekeren ze me dat het allemaal goed komt. Ik vertrouw erop, want de ervaring leert dat ze het begrijpen en het ook niet zien als last.  Italië is voor ons de hemel op aarde.

Tijdens mijn vakantie kun je me volgen op Insta. Ik maak foto’s van al het heerlijks wat ik tegenkom. En als ik terug ben, schrijf ik een blog over waar ik allemaal geweest ben en hoe heerlijk het was.

 

 

Het gevaar schuilt in een klein hoekje

Door Zij van Glutenvrij

…en dan ook nog in een bekend eigen hoekje. Ik had een glutenfout twee weken geleden en het was mijn eigen schuld. Geen nalatigheid van anderen, dommigheid of onkunde. Nee, mijn eigen stomme schuld. En het effect? Groots, om niet te zeggen explosive…In het begin van mijn dieet, had ik wel eens last van glutenstapeling of kruisbesmetting. Maar dit mensen…en misschien kwam het wel omdat ik inmiddels 3 jaar glutenvrij eet en mijn lichaam nu denkt: “Ja doei, echt niet meer!”

Maar hoe kwam het nou? Want zodra je het merkt ga je malen, malen, malen, waar is het fout gegaan? Ik had ’s middags nog een glutenvrij taartje op, bij een vriendin, zou het dan toch daar niet goed zijn gegaan? Heb ik kruimels op van mijn eigen aanrecht? Heb ik verborgen gluten op en heb ik geen idee waar het in heeft gezeten. Dat het geen lactosestapeling was wist ik wel direct. Dat komt er ook snel weer uit, maar doet geen pijn en heeft geen na-effect. Dit was een mega heftige reactie van mijn lijf, te vergelijken met een voedselvergiftiging.

Ik was de hele week al een beetje moeïg en dacht het is het een uitloper van de griep die we allemaal hier in huis gehad hebben, zware benen, zwaar lijf. Op vrijdag heb ik mezelf met de grootste moeite naar een workshop “Vingers in het groen” gesleept, alwaar ik toch de energie vond om een mooi lentestuk te maken. Trots, maar met rommelend maag-darm systeem ging ik naar huis. Ik kwam net op tijd thuis, alwaar mijn lijf met zoveel kracht al het kwade uitstootte, dat had ik nog nooit zo heftig meegemaakt. Na 3 sessies was ik helemaal leeg en begon ik te trillen. Vooral dat trillen, was me al eens opgevallen is bij mij kenmerkend voor een glutenfout. Mijn hele lichaam sloeg alarm. Wat wel fijn is, weg is weg en je kunt direct gaan herstellen. Met gezond voer, thee, water, rust en beweging. Mensen wat een dorst heb ik gehad, en nog. Het is nu twee weken geleden.

Naast dorst had ik hoofdpijn, kwam het griepgevoel in alle hevigheid terug, inclusief een naar hoestje. Darmen negeren is longen kleineren, is het credo van mijn lijf. En een mega verkoudheid met tonnen snot. Overduidelijk tekenen dat je weerstand van het ene op het andere moment totaal gereduceerd is tot 0. En buikpijn, alsof ik elke dag 100 sit-ups had gedaan, net onder je middenrif, boven je navel. Met alles wat ik at deed het pijn. Wat een effect heeft dit op een lijf! Nu in de tweede week zijn die verschijnselen bijna weg, wat nog blijft is een restje spierpijn in mijn rug en gewrichtspijn. Oh ja, want dat had ik ook en herken ik van voor mijn dieet.

Maar waar kwam het nou door? Na een nachtje op de plee en een koortsige nachtrust, kwam ik ’s ochtends beneden en intuïtief wist ik het toch meteen. Een doosje met magnesium poeder. Een merk wat ik normaal niet neem, maar had gekregen van mijn moeder. Nooit het doosje gelezen. Ik neem magnesium normaal in andere vorm en dat is veilig. Maar dat poeder, in de sorbitol, daar stond het zwart en dik gedrukt….tarwe! Een week lang heb ik dit dagelijks in alle onwetendheid en naïviteit tot mij genomen. 7 dagen heb ik beetje bij beetje mijn lijf, mijn weerstand, mijn darmen getart. Tot het zei: “Genoeg!”

Al doende leert men en zelfs de beste ervaringsdeskundigen maken dus wel eens foutjes. Waar het wel goed voor was, zo’n fout? Je weet wel weer waar je het voor doet. Mocht je na verloop van tijd twijfelen over je ziekte, omdat het al zo lang goed gaat. Hier doe je het voor! Om deze ellende te vermijden.

Wil je meer weten over Zij van Glutenvrij? Naast bloggen, volg ik een coachopleiding tot Nieuwe Coach en ga ik mensen met (en zonder) Coeliakie coachen. Ik organiseer gastlessen over dieetwensen en hoe hiermee in de keuken om te gaan, zowel zakelijk als in de privésfeer. Daarnaast adviseer ik ondernemers die hun bedrijf glutenvrij en vriendelijk willen maken voor mensen met Coeliakie. Want de glutenvrije hype is leuk, daar profiteren we van, maar de ondernemer zit met de handen in het haar. Meer informatie op zijvanglutenvrij.nl

Zij van Glutenvrij is op zoek

Door Zij van Glutenvrij

Ik heb lang getwijfeld of ik dit nu wel of niet wilde plaatsen en vooral waarom. Maar het lot heeft toen niet voor niets bepaald. Ik ben op zoek naar iemand, een jonge vrouw en haar vader. In mijn vorige leven, lees het glutenvolle leven met een baan met een mega onregelmatig super ongezond maar vrij en blij bestaan, heb ik hen ontmoet onder niet zulke leuke omstandigheden. Omstandigheden die ik toen nog niet kon plaatsen…en nu maar al te goed!

Ik werkte namelijk vroeger als stewardess, ooit begonnen bij het prachtige maar helaas niet meer bestaande Air Holland en daarna bij nog meer airlines tot ik in 2013 via vele omzwervingen binnen en buiten de luchtvaart terecht kwam bij de wel bekende ‘Cor en Don’.

Als stewardess maak je van alles mee, mijn functie liet zich het beste omschrijven als meewerkend voorvrouw, politieagente, zuster en als het echt niet anders kon dokter, brandweervrouw, sociaal hulpverlenende, oppas, schoonmaakster, kokkin, butler en PA. Vergeet ik nog de helft, maar daar gaat het niet over. Met zo’n baan heb je altijd wel een verhaal voor op een feestje of een ‘kringzit’ verjaardag.

Honderden vluchten deed ik, ik heb duizenden mensen bediend (Koffie of thee? Ja, lekker!), voor de gein hun bonuskaart gescand bij het afrekenen van het luchtje en zonnebril, grapjes gemaakt met kinderen, pepermuntjes uitgedeeld voor het landen en nog veel meer waarvan de jongeren van nu niet eens meer weten dat je dat vroeger allemaal ‘kreeg’ aan boord. Oh ja en ik leerde er en passant mijn meneer kennen.

Maar ik moet steeds denken aan dat meisje en haar vader, in het voorjaar van 2013, op de terugvlucht vanuit een korte vakantie naar ik meen Macedonië of Griekenland, waar ze bij vrienden of familie op vakantie waren geweest. Ik werkte op het achterbalkon van de cabine en zij zaten rechts achterin op de raam- en middenstoel. Drukke maar heerlijke vlucht. In het voorseizoen had je namelijk nog tijd voor een praatje met passagiers. Het meisje (ik schat dat ze toen rond de 23 was), ging steeds meer ingedoken zitten en haar vader streelde haar rug en keek bezorgd. Na zoveel jaar ervaring zie je dit gebeuren, ook al is het druk. Mensen die zich zorgen maken of zich niet goed voelen pik je er zo uit. Toen ik vroeg aan de vader of ik iets kon doen, antwoordde hij dat zijn dochter, net als hijzelf Coeliakie had en vermoedelijk toch gluten had binnengekregen. Ze waren aan het bedenken waar en wanneer dat fout kon zijn gegaan tijdens hun vakantie, de terugreis of ergens daar tussenin. Ondertussen voelde het meisje zich steeds beroerder worden, maar vader zei dat het leed eigenlijk al geleden was. Ik vroeg hem het hemd van het lijf. Wilde er alles van weten zo nieuwsgierig als ik ben. Maar ik vond het ook zo moeilijk, het is geen allergie, er is geen acuut gevaar en toch voelt dit meisje zich hondsberoerd. En dan gaat een stewardess toch handelen. Ik heb haar uit haar benauwende stoel gehaald en bij mij achterin het keukentje op ons eigen klapbankje gelegd (ja mensen wij zitten op een houten klapbankje, jullie zitten echt veel lekkerder). Ze liep helemaal krom van de buikpijn, ze zag lijkbleek en was ook een beetje verward. Ik heb haar toegedekt met dekens en voorzien van warme thee. Meer kon ik niet doen. Het meisje knapte tegen het einde van de vlucht gelukkig weer op en de vader was ontzettend dankbaar. Ik was er vol van, wat een rotziekte zeg. Je zal het maar hebben…En toen kreeg ik dezelfde ziekte, nog geen 2 jaar later en vraag ik me steeds af wie zij was, of is. Hoe het met haar gaat en met haar vader? En hoe bizar, dat ik nu nog beter begrijp wat hij toen voelde, nu mijn dochter sinds kort ook de diagnose heeft. Weet jij wie deze spelden in deze enorme hooiberg zijn? Dan mag je het me laten weten!

Uiteindelijk ben ik gestopt met vliegen en dat is achteraf met deze ziekte maar goed ook. Een onregelmatig bestaan is funest voor je darmen en mijn longen waren ook echt klaar met 100 jaar drukcabine. Maar het blijft een van de mooiste beroepen!

Meer weten over Zij van Glutenvrij, wat ik voor je kan doen om je vertrouwen te herstellen, je eigenwaarde te vinden, je je stem terug te geven, je goed te voelen ondanks dat nare ding dat Coeliakie heet? Laat het me weten en stuur me een e-mail.