Coeliakie is accepteren, vertrouwen en loslaten

Door Zij van Glutenvrij

Dat klinkt makkelijk zul je zeggen, maar ook mijn weg was er een met hobbels. Iets met achter de wolken…Als rasechte controlfreak krijg je niet voor niets deze auto-immuunziekte om mee te leren dealen. Je krijgt wat je aankunt zeggen ze wel eens. Gelukkig kan ik na 3 jaar wel zeggen: I nailed it! Ik heb dat helemaal zelf gedaan. Het was mijn weg en mijn doel. Hoe ik heb leren leven met deze ziekte, met een diagnose op latere leeftijd, lees je in mijn 40e blog. Over mijn weg naar de diagnose en het definitieve oordeel schreef ik al eens een blog. Dit verhaal gaat meer over wat er in je hoofd gebeurt en in je relatie met anderen, hoe je tegen het leven aankijkt, na die diagnose. Want eenmaal buiten met een verwijzing voor de diëtist…Dat is pas het echte begin, want om de zon te zien moet je zelf met die wolken aan de slag.

Toen bij mij nog niet helemaal vaststond dat ik echt deze ongezellige ziekte had, ging ik mega in denial. No way dat ik als kookfanaat en taartenbakker deze ziekte zou hebben. Ik zocht alle mogelijke andere oorzaken op, googelde me suf op het net naar andere opties en hoopte dat mijn waardes te wijten waren aan veel te veel antibiotica het jaar ervoor. Ik heb dat allemaal losgelaten na het zien van de uitslag van het biopt en de antistoffen in mijn bloed. Het stond vast, ik had het echt! En dat zien van die waardes draagt bij aan de acceptatie van de diagnose, maar wie helpt jou verder? Je sociale leven gaat er namelijk ook best van op zijn kop. Althans, zo ervoer ik het. Je vertrouwen in anderen, waar je normaal aanschoof zonder nadenken, voor een dinertje, een prakkie of een last minute ingelast etentje, krijgt heel wat te verduren. En dan heb ik het nog niet over het vertrouwen in je eigen lijf. Want hoe kan het dat je een half mensenleven lang met deze ziekte gelopen hebt, zonder aantoonbare klachten. En nog gekker, hoe kan dat als je dan na 40 jaar zonder dieet, met een maand diëten, wel ineens doodziek wordt als het fout gaat. Da’s gek. Dat begrijpt het hoofd niet zomaar.

Dus is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, dat staat voorop. Rust, Reinheid en Regelmaat doen niet alleen wonderen bij babies, maar ook voor mensen met darmaandoeningen is dit een gulden regel. Niet je hart en je longen, maar de darmen zijn het episch centrum van het lichaam. Daar gebeurt het, daar wordt energie gemaakt! Ik stopte met mijn onregelmatige werk en ging beter slapen. Ik zorgde goed voor mezelf en ging meer bewegen. Tot zover het lichamelijke…en als je dan al na 3 maanden je waardes ziet dalen, dan weet je waar je het voor doet. Dat lichaam dat komt er wel uiteindelijk, daar heb je ook de dokter voor.

Begin met de praktische zaken. Allereerst gaat je boodschappenlijstje op de schop en kan het doen van de boodschappen als een enorme last op je schouders komen, zeker ook als je nooit etiketten las. Daar moet je sowieso direct mee beginnen. Maar dat niet alleen, feestjes, etentjes even lunchen in de stad, dat vereist een bepaalde durf. Mij lukte dat echt pas na een jaar diëten. Pas toen ik zelf wist van de hoed en de rand en aan anderen dat goed kon uitleggen, durfde ik weer voor het eerst uit eten of naar een feestje. En heel eerlijk: er zijn nog steeds feestjes die ik afsla, zoals bijvoorbeeld sommige kinderfeestjes. En dat is oké. Het is jouw lijf, jouw ziekte en jouw gevoel daarbij. Dat mag! Het gaat om het vertrouwen in jezelf en dat in anderen. En dat moet groeien. Omdat ik het zelf heb meegemaakt weet ik als geen ander hoe lastig het kan zijn, maar ook hoe je leert varen op jezelf en je onderbuikgevoel.

Als dat interne vertrouwen in het lichaam terugkomt, dan kun je gaan werken aan het externe vertrouwen. Het vasthouden aan hoe het ooit was, is negatieve energie, voegt niets toe en helpt je niet verder. Dat oude leven loslaten, als het gaat om eten, dat kost tijd, energie en misschien wel vrienden. Als je leert van jezelf te houden, dan kun je weer ‘naar  buiten’ om te genieten van wat het leven te bieden heeft. Want niemand wordt uiteindelijk echt gelukkig van een leeg sociaal leven. Begin met kleine stapjes. Eten bij een vriendin, die interesse toont en begrip heeft dat het nu misschien een beetje anders is, maar niet minder gezellig. Daarna eens een keer uit eten bij een restaurant waar je goede recensies van hebt gelezen. En als laatste de buurtbarbecue of een kinderfeestje. Dat zijn echt wel grote dingen. Het gevaar van kruisbesmetting is op dit soort gelegenheden echt aanwezig. Jij bepaalt zelf of je dit kan en wil. Inmiddels ken jij je lichaam zo goed, dat je weet of je van een kruimel wel of niet ziek wordt. Het gaat erom dat je kenbaar durft te maken wat jouw wensen zijn en of hiermee rekening gehouden kan worden. Om je een stem te geven heb je dat vertrouwen nodig in jezelf en vooral het volgen van je intuïtie heeft mij heel erg geholpen.

Ook leren omgaan met deze ziekte, of heb je andere issues met (zelf)vertrouwen, het volgen van je intuïtie of het loslaten van ballast? Ik kan jou helpen. In een coachingstraject leer ik je om je angsten onder ogen te zien en groots te dromen. Stuur me gerust een mail.

Advertenties

Kinderen met Coeliakie

Door Zij van Glutenvrij

Deze ziekte is voor niemand leuk en gezellig, maar zeker voor kleine kinderen is het een hele uitdaging. Voor de ouders en familieleden, maar ook voor vriendjes en vriendinnetjes en hun ouders is het in het begin aanpassen. Zoals jullie weten kreeg mijn dochter 3 maanden geleden de voorlopige diagnose en begon een fase van 3 maanden glutenvrij eten. Hoe dat ging, dat lees je hier.

Al meteen wilde zij de boterham die ze aan het eten was in de wachtkamer bij de kinderarts niet meer opeten. Zo gedreven en consciëntieus kunnen kinderen dus zijn. Ze maakte een aftelkalender om te zien wanneer ze weer iets met gluten zou mogen eten, misschien…maar die kalender werd na een week niet meer afgestreept. Ze was er al helemaal aan gewend en wil niet anders meer. Omdat zij 8 jaar is, kan ze zelf al goed aanvoelen wat de verschillen zijn met dit dieet. Ze heeft meer energie, slaapt beter in, is in 3 maanden ruim 2 kg aangekomen en 1 cm gegroeid. Ze komt terug op haar eerdere groeilijn. Nog steeds onder het verwachte gemiddelde, maar zeg nou zelf wat zijn 3 maanden.

Het grote dilemma waar de arts nu voor staat is, omdat haar verhoogde waardes antistoffen niet torenhoog waren, of we terug moeten naar een glutenvol dieet om te zien hoe snel de waardes stijgen en hoe hoog deze dan wordt. Maar we hebben samen besloten dat we eerst eens gaan kijken wat de lengte en gewicht doen met het glutenvrije dieet. Voorlopig zijn alle andere gemeten waardes, zoals ijzer, vitamine D en calcium in orde. Zij blijft totdat ze volwassen is in ieder geval onder halfjaarlijkse controle bij de kinderarts.

Ondertussen eten we dus beiden glutenvrij. Haar voordeel is dat ik inmiddels na 3 jaar glutenvrij door de wol geverfd ben. Ze heeft direct na de diagnose een spreekbeurt in de klas gegeven, ze hebben de NPO uitzending van Klokhuis over Coeliakie bekeken. Dit heeft direct effect gehad op de kinderen, want ik werd ge-appt door een moeder over een traktatie in de klas en wat er wel en niet mag. Lekker duidelijk. Moet ik wel zeggen dat we op onze school sowieso geen meuk uitdelen, maar vaak fruit of iets anders gezonds. Dat scheelt de helft.

Omdat ik al jaren glutenvrij eet, eten we sinds die tijd in ieder geval het avondeten allemaal glutenvrij mee. Zo moeilijk is dat niet als je altijd vers kookt en weinig gebruik maakt van kant en klaar en halffabricaten. Pasta kun je een op een verwisselen met een glutenvrije variant. Aardappelen en rijst kunnen altijd en alleen met bewerkt vlees is het even oppassen. De grootste uitdaging zat hem dan ook niet daarin, maar in de lunch mee naar school. Want wat geef je een kind mee als het geen dikke zelfgebakken bruine boterhammen meer mag? We kozen samen voor de afwisseling pannenkoeken met Parmezaanse kaas, lekker hartig of koude pastasalade met veel rauwkost. Ze heeft nooit honger als ze uit school komt. Voor de zekerheid heeft ze een trommeltje met een eventuele traktatie en crackers bij acute honger. Want mensen wat had ik een honger in het begin van mijn dieet. Als een wolf at ik ‘s’avonds alles wat ik had gemist. En ook poppekind eet ’s avonds nu meer dan eerst. Meer trek, voller bord en niet halverwege “Ik moet poepen!” Niet gek dus dat je dan aankomt en groeit.

Nu staan we voor de grootste uitdaging en dat is omdat ze met de kindergeneeskunde een ander pad inslaan dan bij volwassenen en niet heel stellig zeggen: “Nooit meer gluten voor jou!” We mogen Sarah af en toe gecontroleerd laten smokkelen. Om te kijken wat het doet. Let wel, dit geldt zeker niet voor alle gevallen en voor alle kinderen. Alle kinderen worden behandeld naar aanleiding van hun eigen waarden en klachten. Maar dit hebben de artsen onderling besloten, inclusief de echte deskundigen, omdat haar antistoffen waardes niet torenhoog waren. Het zou namelijk kunnen dat als zij nu af en toe smokkelt er geen schade hoeft te ontstaan en een glutenfout dus geen desastreuze gevolgen hoeft te hebben, zoals bijvoorbeeld bij mijzelf laatst. Maar doe dit nooit op eigen initiatief met jouw kind. En nogmaals voor volwassenen geldt een andere procedure. En het kan ook de andere kant op. De waardes kunnen alsnog in of na de puberteit torenhoog worden bij gluteninname. Gelukkig is ze in goede handen en wordt alles gemonitord door de artsen en haar leeuwenmoeder! En ik zeg het nog maar een keer, er is bij deze ziekte geen acuut gevaar voor een allergische shock.

Wil je meer weten over het leren leven met Coeliakie? Hoe je deze ziekte accepteert en leert vertrouwen op je eigen lichaam en op anderen die het beste met je voor hebben. Ik laat je graag de mogelijkheden zien. Stuur me maar een mail.

 

Zij schrijft een doktersroman

Al weken lees ik in allerlei glutenvrije Faceboekgroepen over de zelftest van het Kruidvat. Zou dat nou echt werken? Een zelftest waarbij je met een druppel bloed te weten kunt komen of er zich antistoffen tegen gluten in je bloed bevinden, terwijl de uitslag bij het bloedlab twee weken op zich laat wachten? Ik geloof daar niet zo in. Want stel dat je er achterkomt met deze test dat je antistoffen aanmaakt, hoe betrouwbaar is dat dan en moet je dan niet alsnog naar een dokter voor nader onderzoek?

De Huisarts

De eerste stap in het onderzoek of je deze ziekte hebt, is een bezoek aan je huisarts. Ik hoop voor je dat je een huisarts hebt, die welwillend is en je klachten serieus neemt. Het vervelende is dat de klachten zo divers kunnen zijn en ook zo algemeen, dat niet iedereen direct denkt aan Coeliakie, of glutenintolerantie. En veel huisartsen denken niet direct aan deze relatief onbekende ziekte. Komt de ziekte voor in je familie, meld dit dan. Dit geeft misschien net de doorslag bij een sceptische huisarts. Nog een keer voor de duidelijkheid, een glutenallergie bestaat niet. Deze naam wordt ten onrechte gebruikt voor deze chronische erfelijke auto-immuunziekte. Let wel, in België wordt de ziekte wel ‘officieel’ een allergie genoemd en een intolerantie daar is wat wij glutensensitief noemen. Heel verwarrend en zeker als je net komt kijken in de wereld van glutenvrij. Maar daar had ik het niet over. Wil je eens bekijken welke klachten je allemaal kunt hebben, lees dan eens de informatie op de website van de NCV.

De Maag Lever Darm arts

Ook wel de MLD-arts, wordt de komende jaren je beste vriend. Deze arts is een internist met als specialisatie, je raadt het al, maag, lever en darm. Misschien niet helemaal handig gekozen in het tijdperk van #metoo, maar deze arts vraagt je het hemd van het lijf over je klachten, voelt je buik, vraagt gênante dingen over winderigheid, poepfrequentie en poepdichtheid. Heel erg sexy. Maar ik denk maar zo, beter zo, dan een die niet weet waar het over gaat. Want ook al ben je bij een MLD, deze artsen zijn heel breed opgeleid en zijn of haar specialisatie hoeft niet perse Coeliakie te zijn. Een goede arts zal daarom ook altijd overleggen in de vakgroep of met artsen van een gespecialiseerd ziekenhuis, als daar aanleiding toe is. De frequentie van je bezoekjes aan je NBBF zullen eerst wat hoger zijn en als je braaf je dieet volgt na de diagnose laat de dok je een beetje los om de banden alleen nog aan te halen bij een jaarlijks bloedonderzoek. Hoe de diagnose precies gesteld wordt, daar schreef ik eerder al eens een blog over.

De Endoscopist

Met alleen de MLD alleen kom je er niet, dus komt de Endoscopist in je leven. Als het goed is voor een one night stand, want vaker hoeft dit onderzoek niet als je dat zelf niet wilt. Om tot een diagnose te komen moet er een darmbiopt genomen worden, via een gastroscopie. Dit gebeurt via een buisje dat door de mond, keel en slokdarm naar de maag en de dunne darm gaat. Via het buisje is te zien of er beschadiging is aan al wat het binnen tegenkomt en er wordt een mini hapje genomen van de dunne darm. Dit is het biopt dat wordt onderzocht om de schade vast te stellen. Ook hierover schreef ik al eens een blog. Dit klinkt allemaal verre van sexy en dat is het ook. De Endoscopist ziet je boerend en kokhalzend, met of zonder roesje en na 20 minuten sta je weer buiten of lig je bij te komen in een bed omdat je je zo hevig hebt verzet. Voor mij echt once in a lifetime.

De Endocrinoloog of Reumatoloog

Omdat ze in mijn ziekenhuis heel zorgvuldig te werk gaan bij het stellen van de diagnose Coeliakie, wordt er ook bekeken hoe het staat met je botdichtheid en eventuele haperende (hormoon) organen en mogelijke tekorten. Als je namelijk al jaren aan deze ziekte lijdt en er niets aan doet, dan krijg je vanzelf helemaal voor niets allerlei tekorten. Zo ook een calciumtekort. Hoeft niet, maar vaak wel. Het tekort wordt door bloedonderzoek vastgesteld, maar de botdichtheid wordt met een botscan gemeten. Dit is vergelijkbaar met een röntgenfoto, een vluggertje dus. Daarna bespreek je met een gespecialiseerd arts wat de gevolgen zijn van de eventueel geconstateerde ontkalking. Het ligt aan naar welk ziekenhuis je gaat welk van de twee bovengenoemde artsen je voor je krijgt, bij mij was het de allercharmanste dokter ever. Met als resultaat een jaarlijks calcium/vitamine D infuus. Bij hem? Nee, I wish. Ook hierover schreef ik al eens een blog. Ik noem het mijn dokter Pol infuus.

Dus of je nou wel of niet die zelftest doet, je ziet het, daarna moet je er toch aan geloven. Je kunt binnen een jaar een heel lijstje doktoren afvinken. En zeg nou zelf, dat wil je toch niet missen? Ik hoop oprecht dat je artsen treft die weten waar het over gaat, die met je meedenken en denken in oplossingen. Heb je zelf minder positieve ervaringen? Ik help je graag met het zoeken naar oplossingen.

Meimaand #Coeliakiemaand

Door Zij van Glutenvrij

Onbekend maakt onbemind en onbegrepen en daarom worden er voor allerlei ziektes en aandoeningen bewustwordingscampagnes gevoerd. Zo ook voor onze enorme onsexy en ongezellige auto-immuunziekte Coeliakie. De meimaand is de maand van lente, licht, zon en nieuw leven en ja dus ook die van de ziekte Coeliakie.

Coeliakie is een erfelijke auto-immuunziekte, waarbij het niet gezegd is dat de drager van het gen ook daadwerkelijk de ziekte hoeft te ontwikkelen. Gelukkig maar, want er zijn veel meer mensen met het gen, dan die de diagnose Coeliakie hebben. Helaas is het wel zo, juist omdat de ziekte onbekend is en er zoveel ziektebeelden zijn met typische en atypische klachten, veel mensen onterecht de diagnose Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) krijgen en dus eigenlijk ongemerkt deze nasty darmenslopende ziekte hebben.

Bij Coeliakie worden de darmen beschadigd na het eten van granen, zoals tarwe, gerst, rogge, haver, spelt en kamut. Haver is een verhaal apart. Lees vooral mijn blogs daarover als je meer wilt weten. Het gaat om het bestanddeel gluten wat zich in deze granen bevindt. Gluten houden de boel luchtig, elastisch en bij elkaar. Denk maar aan het Engelse woord glue (lijm). En ja wij zijn als natie broodeters, dus dat is wennen in het begin. Glutenvrij brood is bij hoge uitzondering echt lekker en eigenlijk al oud voordat het gebakken is.

Coeliakie is een intolerantie en geen allergie. Deze termen worden helaas door elkaar gebruikt en zorgt voor veel verwarring. Bij een allergie is er sprake van een ander soort reactie van het lichaam dan bij een intolerantie. Denk maar eens aan iemand met een pinda-allergie. Die kan acuut levensgevaarlijk zijn. Bij Coeliakie bestaat dat acute gevaar niet, maar het nuttigen van gluten brengt onze darmen schade toe. De darmen vallen onterecht de gluten aan, waarbij de darmwand beschadigd wordt. Bij ernstige beschadiging zal uiteindelijk een vitamine en mineralen tekort ontstaan dat bijvoorbeeld weer gevolgen heeft voor je weerstand, afweersysteem en de sterkte van je botten. Langdurig ontkennen of niet ontdekken van de ziekte heeft voor de darmen en de rest je lijf ernstige gevolgen.

De verschijnselen van Coeliakie zijn heel divers net als de uitingen ervan als iemand toch gluten eet. De een heeft overgewicht, dan ander is een dunnetje. De een heeft last van zijn maag, de ander een opgezette buik en weer een ander voelt daar helemaal niets. De een krijgt bij een glutenfout geen zichtbare en voelbare problemen de ander ligt drie weken voor pampus met hoofdpijn en buikpijn op bed. De een verstopt en de ander moet hollen naar de w.c. Alertheid op klachten en een goede arts die je serieus neemt zijn dus heel belangrijk als je de ziekte vermoedt. Om in Nederland het bewustzijn te vergroten is de NCV een campagne begonnen, mede gericht op het screenen van familieleden. Je leest er hier meer over. De ziekte wordt bij volwassenen vastgesteld door bloedonderzoek en een biopt van de dunne darm. Bij kinderen gelden andere procedures die afhankelijk zijn van de klachten, erfelijkheid en de hoogte van de antistoffen in het bloed.

En als je dan eenmaal die diagnose hebt, ja dan verandert er wel wat, zeker als het om een kind in de groei gaat, of als je al 45 jaar “nergens” last van had en je je hele eetpatroon moet omgooien. Dat kan lastig zijn. Het is geen sociale ziekte. Feestjes, etentjes, spontaan even lunchen in de stad, je wordt ontzettend voorzichtig en juist omdat we hier niet heel goed zijn voorgelicht, lopen we nog wel eens tegen de lamp.

Gelukkig zijn er ook landen waar ze ons ver vooruit zijn. Daar zijn succesvolle actieve campagnes gevoerd, zoals in Italië en Spanje! De ziekte is daar veel bekender, de schappen liggen vol met voer wat lekker is en met veel meer keus.

Ik ben inmiddels 3 jaar verder en ondertussen heeft ook mijn dochter de diagnose, alhoewel we nog in een testperiode zitten met glutenvrij eten. Maar ze is binnen 3 maanden bijna 3 kilo aangekomen, eet beter en voelt zich energieker. En…niets gebeurt voor niets. Omdat ik het allemaal al heb doorstaan kan ik je helpen. Helpen met het vertrouwen terugwinnen van je lijf, hoe je moet omgaan met vermoeidheid en het keer op keer uitleggen aan familie, vrienden en het restaurant waar je gaat eten. Hoe je je boodschappen doet en hoe je ingrediënten ontcijfert. Maar vooral wat er nog wel kan en hoe je dat plezier weer leert ervaren. Dat je het waard bent! Wil je meer weten over dit coaching traject, dan kun je me een e-mail sturen.

Zij van Glutenvrij doet het veilig

Door Zij van Glutenvrij

Ja, je moet wat als je het wil hebben over zoiets sufs als data protectie. Maar het is wel belangrijk, duf maar belangrijk. Voor jou als toekomstige klant. Dat je weet dat je gegevens veilig zijn bij mij. Met de komst van de nieuwe privacywet, die volgende week ingaat is iedereen in rep en roer, multinationals, het midden- en kleinbedrijf, maar ook alle ZZP-ers die klantgegevens beheren.

Deze week heb ik dus wat minder hard kunnen werken aan mijn persoonlijke ontwikkeling als Nieuwe Coach. Daarentegen heb ik me gestort op de Online AVG Challenge. Ik zag er enorm tegenop, maar we zijn er bijna, nog twee dagen te gaan.

Ik werd op het idee gebracht door Divera, de coach voor beginnende coaches. Ook zij zag er tegenop, met al een berg klanten. Mijn geluk is dat ik als beginnend ondernemer hier nog fris in sta. Ik heb geen bergen oude klantgegevens, ik heb geen mailinglist met e-mailadressen waar ik op welke manier dan ook, maar zonder schriftelijke toestemming aan ben gekomen, dus dat scheelt. Maar toch. Echt zin in deze challenge had ik niet. Het is dat Jan en Marjan het onwijs leuk en met humor doen, hun eerste webinar was ontzettend leuk en niet zwaar of te moeilijk voor een coach met weldenkend stel hersens, ook al is SEO, hosting, NAS, Google Analytics of autoreponsive niet je dagelijkse bezigheid.

Anyways, aangehaakt door Divera, maar met frisse tegenzin moest ik er wel aan beginnen, want een goed begin is het halve werk. Divera had er ook geen zin in, zei zij heel eerlijk in een vlog. Maar zij predikte: ‘Het is het resultaat dat telt.” Hou dat voor ogen als je iets doet of moet, waar je echt zo geen zin an hebt. Dus dat deed ik. Ik begon en dacht aan het einde, elke dag een stukje dichter bij het einde. Bij een fonkelnagelneue onderneming die gelijk AVG proof is. Lekker toch?

Ik heb me vastgebeten in het in kaart brengen van benodigde klantgegevens, hoe ik hiervoor toestemming krijg en dit vastleg met de klant. Waar ik de gegevens opsla en registreer en hoe ik dat weer kenbaar maak aan de klant met een privacyverklaring. Gelukkig blijven de bewerkersovereenkomsten en cookieverklaring nog even ver van mijn bed, maar ik weet van het bestaan, en als het een keer komt ben ik er klaar voor.

En het resultaat? Jij weet waar je aan toe bent als je met mij in zee gaat of als je je aanmeldt als follower van mijn blog. En ik kan rustig slapen. Op mijn aboutpagina lees je meer over mijn privacyverklaring, mijn algemene voorwaarden en de Privacy Policy van WordPress. Best wel trots op.

Zij was onbezorgd op vakantie bij Agriturismo Diacceroni in Toscane

Dat Italië een glutenvrij Walhalla is dat wisten jullie al. Daar heb ik al vaker over geblogt. Maar deze vakantie was echt super onbezorgd. De voorgaande jaren kozen we voor een camping, waar het overigens ook heel goed geregeld was. Omdat we ook eens naar een agriturismo wilden, hebben we dit jaar gekozen op aanraden van een vriend, voor Agriturismo Diacceroni. En er gaat niets boven goede mond op mond reclame.

Voorafgaand aan de vakantie lees ik natuurlijk eerst goed de website van een locatie en ik mail met de eigenaren over de glutenvrije mogelijkheden. Dat heb ik ook in dit geval gedaan. In de wintermaanden duurt het soms wel een paar dagen voordat men reageert op een e-mail. Het is maar dat je het weet.

Een agriturismo is een boerenbedrijf dat ook logies mogelijkheden biedt aan toeristen. En dat moet je ruim zien. Er zijn agri’s met vee, olijfboomgaarden, druiventeelt  voor de wijn, tarwevelden, paarden of met een moestuin op eigen grond. Voor kinderen is het leerzaam en bij een goede agri laat de boer het werk ook zien aan zijn gasten. Bij Diacceroni tref je het goed, want daar heb je eigenlijk alles, op het vee na. Deze agri bestaat uit vier locaties in het hart van Toscane, die allemaal bij elkaar in de buurt liggen. Naast de hoofdlocatie, zijn er nog de locaties Pompilia, Panieracci en Pelagaggio. Daarnaast breiden ze dit jaar de hoofdlocatie uit met een villa en logde tenten! Dus wil je alsnog graag glamperen, dan kan dat daar vanaf deze zomer ook!

Op de hoofdlocatie gebeurt van alles. Er is een grote stal met paarden en pony’s waar Peter de scepter zwaait. Peter spreekt alle talen en vooral de taal van het kind. Op maandagochtend is er ponyclub waarbij hij vertelt over de manage en zijn bewoners. Zelfs de allerkleinsten kunnen rijden op Shetlands. Na de club kun je je inschrijven voor ponyritten in de bergen of een privéles van Peter. En dat is echt serieus werk, geen duffe rondjes in stap. Echte oefeningen voor echte ruiters in de dop. Op alle locaties is er een zwembad. Bedenk wel dat in de meivakantie misschien nog niet alles operationeel is.

Maar dan het eten. Want daar gaat het natuurlijk om. Op de hoofdlocatie zijn er wekelijks drie festiviteiten die om eten draaien. Alle producten die hier worden gemaakt, worden gebruikt in het eten en kunnen ook worden gekocht. Wijn, pasta, chutneys, jam, prosecco’s! De eerste festiviteit is de Welcome Party op zaterdag. Blijf je langer dan week, dan mag je de tweede zaterdag ook gewoon weer komen. “My party is your party” zijn de woorden van Massi, de eigenaar, die net als de rest best goed Engels spreken. Tijdens dit eten maak je kennis met de Toscaanse keuken. Heb je dieetwensen, dan houden ze hiermee rekening. Ze lopen een rondje buffet met je en zorgen ervoor dat je als eerste van de schaal opschept. Staat er ook pasta op het menu dan zal een van de koks dat speciaal voor jou glutenvrij klaarmaken. Het mooie is aan deze keuken dat het heel puur is. Waar je geen tarwe of gluten in verwacht, daar zit het ook gewoon niet in.

De volgende party is de Pizza Party, waarbij kinderen het deeg maken als basis voor alle pizza’s die die avond geserveerd zullen worden. En dat zijn er nogal wat. Heeft jouw kind, zoals de mijne een glutenintolerantie, dan krijgt ze aparte tafel en kok toegewezen. Francesca is gespecialiseerd in glutenvrij koken. Ze heeft hier speciale cursussen voor gevolgd. Een heerlijke vrolijke Italiaanse, die kinderen op hun gemak stelt en de ouders gerust. Wel oppassen met andere kinderen en hun pizzadeeg handen!

En alsof het nog niet genoeg is kun je doordeweeks olijfolie en wijn proeven, een yogaklas meedoen of gewoon lekker niks. Want op donderdag is het dan weer tijd voor de Pasta Party. Hier maken weer alle kinderen alle pasta die die avond geserveerd zal worden. Dit keer heeft Sarah samen met Francesca glutenvrije gnocchi gemaakt. Dat is een pastagerecht op basis van aardappelen. Simpel, maar heerlijk. En ja, wij kregen dit als vervanger van de pasta geserveerd met een saus naar keuze! En het mooie, het kost ze geen moeite, ze doen niet alsof. Het is pure gastvrijheid, vriendelijkheid en Italiaanse charme. Wij komen zeker terug.

*Dit blog is niet in opdracht geschreven en berust op mijn eigen ervaring.

 

Zij blogt, coacht en geeft advies.

Wat ik jou wil laten ontdekken, leren en laten zien is dat jij het waard bent. Ook als je Coeliakie hebt, juist als je Coeliakie hebt.
Het maakt niet uit, hoe of waarom je bij mij terecht bent gekomen. Heb je dezelfde ziekte als ik? Hetzelfde meegemaakt? Feit is dat jij nu dit leest en bij mij bent uitgekomen.
Je bent niet moeilijk, lastig of negatief! Je bent op zoek naar jezelf of naar antwoorden hoe het leven voor jou makkelijker kan. Dat is gedrag en geen eigenschap! En gedrag kun je veranderen. Ik houd jou die spiegel voor.
De grootste tool daarbij is het vertrouwen op je intuïtie. Daar gaan we samen naar op zoek. Daarnaast ga je leren de weerstand los te laten en te accepteren dat je niet altijd alles kunt veranderen. Pas als je loslaat kun je zien waarom juist jou iets is overkomen en wat het jou heeft gebracht. Jij bent het waard, want jij bent jij, ook mét je “stomme ongezellige” dieet.
Coaching is helpen helen en leren zien, De antwoorden zitten in jou zelf en ik help ze te vinden, met compassie en empathie.
En als het hart ja zegt en het hoofd niet heel hard nee! Dan is het goed…Waag die sprong jouw diepte in!