En zo, dames en heren, kan het dus ook!

Door Zij van Glutenvrij

Waar we vaak tegen moedwil, misverstand en onkunde aanlopen zijn er ook wel eens van die onverwachte verassingen. Dat er moeite voor je wordt gedaan, uit onverwachte hoek. Daar krijg ik een warm hart van.

Afgelopen dinsdag had ik met mijn nieuwe werk een teambuildingsdag. In de middag werd er een lunch georganiseerd, waarbij iedereen iets moest maken of meenemen. Omdat ik er nog niet zo lang werk heb ik mijn nieuwe collega’s nog niet echt opgezadeld met mijn verplichte dieet, maar ze zijn wel allemaal nieuwsgierig. Een van mijn collega’s is moeder van een inmiddels volwassen dochter met Coeliakie vanaf haar geboorte. Zij kent het klappen van de zweep. Met haar wissel ik vaak weetjes en informatie uit. De anderen zijn oprecht geïnteresseerd in wat ik wel en niet mag en vooral wat de consequenties zijn.

Blij verrast

Om gedoe voor te zijn, heb ik zelf een glutenvrije cake gebakken met de cakemix van AH Vrij van Gluten. Daar kan eigenlijk niets mis mee gaan en als je niets zegt proeven mensen het helemaal niet eens. Ook had ik voor mezelf een overheerlijke glutenvrije Quiche Lorraine meegenomen van de Marks & Spencer, uit het koelvak. Ik heb namelijk een eigen oventje op mijn werk, gekregen van de collega met glutenvrije dochter. Maar dat was eigenlijk helemaal niet nodig. Drie van mijn collega’s waren de vrijdag ervoor een soort online glutenvrije kook- en bakclub begonnen op Google. Ze hadden informatie opgezocht, niet alleen over recepten, maar vooral over de gevaren van kruisbesmetting. Handen wassen, schone keuken, schoon keukengerei. “Hé, wat doe jij nou met die schone vergiet in de vuile wasbak?” Eruit! Afwassen en opnieuw!!!”, ging het bij een van mijn collega’s maandagavond in de keuken! Dit alles resulteerde in een aparte glutenvrije tafel, “Dames en heren, hier staat het glutenvrije eten van Yacintha en hier mag je pas aankomen als zij heeft opgeschept!” Ik hoefde gewoon niets te doen… Ik ging zitten en liet het mij prima smaken. Een heerlijke glutenvrije pastasalade met zalm, prei en roerbakgroenten, waarvan de maakster zei, mijn man heeft dit gisteren op en proefde echt geen verschil. Heerlijk gekruide enchillada’s (met wraps van Schär) van een andere collega. “Nou ik was toch bezig, heb tot kwart voor negen voor je in de keuken gestaan. Ik had gesport, dus ik had honger, heb ik er zelf ook maar een genomen! Proef je niets aan”. En met kerrie gevulde komkommers van weer een andere collega. Allemaal zo lief, zo lekker en zo onbezorgd! Ook was er vers fruit en sla waar ik van kon eten. “En nu afwachten of het echt glutenvrij was”, zei er een. Maar dat houd je altijd. En nee ik zat niet binnen 10 uur op de pot. Ik heb genoten van wat je met recht een teambuildingsdag mag noemen. “Want als je na drie weken niet bij ons hoort, kom je er ook niet meer bij. Jij bent gewoon een van ons!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s