Consequenties van Coeliakie·glutenvrij uit eten

Sharing is caring

Door Zij van Glutenvrij

Delen is verzorgen. En zo is het maar net. Mijn omaatje zei altijd: “Kind ik doe niets speciaals, maar ik bak met liefde en aandacht!” En dat krijg je dus terug. En doe je dat niet, ook goed, maar wees dan niet beledigd als je er niets voor terugkrijgt. Want het geldt natuurlijk niet alleen voor bakken of koken, maar voor alles wat je doet. Stop er liefde en aandacht in je krijgt het dubbel en dwars terug. (Schijnt ook voor kinderen te gelden…zegt men)

De afgelopen weken heb ik het een beetje te druk gehad om te bloggen. 2 oktober was de laatste keer alweer. Veel te lang geleden natuurlijk, maar soms heb je ook andere besognes. Zoals dat ik toch nog maar even het verzorgingstehuis heb gebeld, waar omaoma woont en die daar haar heelveelennegentigste verjaardag viert volgende week. Met gebak, luxe hapjes en frituurgarnituur. Want geen feestje zonder eten. En dat geldt ook voor mij. Ik heb nu bijna 3 jaar deze ‘asociale’ ziekte en ik ga me er nu, mede met het bloggen, ook gewoon hard voor maken. Niets geregeld? Dan kom ik niet! Eerst maar eens even oom K gebeld, die zei dat hij het had ‘doorgegeven’. Nu ben ik door schade en schande wijs geworden: doorgeven is een ruim begrip en zeker als het om onze ziekte gaat. Dus vroeg ik wat hij dan precies had doorgegeven. Glutenvrij gebak en hapjes, dus. Toen ik vroeg of er na het doorgeven ook iets was bevestigd, kwam er geen bevredigend antwoord, maar wel de enorme dooddoener en bewijs van onkunde: “Je neemt het nogal strikt, hoorde ik”. “Dag oom K, ik bel zelf wel even met het tehuis!” Ook dat gaf niet direct verlichting en uitsluitsel, want ik moest teruggebeld worden. De mevrouw van de inhouse cafetaria (toch een soort cateraar, naar ik meen), had geen idee van wat iemand met Coeliakie, wel en niet mag hebben. “Ooooh, dus ook niets uit de frituur!???, Ook ongezellig voor u!”. Anyway toen ik werd teruggebeld met de woorden ‘het komt allemaal goed’, heb ik het losgelaten. Ja, voor de zekerheid zal ik een zak chips in mijn tas douwen, want echt gerust, ben ik er nog niet op, zeker gezien het schamele gebakje en nul hapjes voor mij vorig jaar.

En dan was het natuurlijk herfstvakantie deze week, dus druk met het entertainen van eigen spruit. Maandag was het goddelijk weer en besloot ik samen met vriendin/buurvrouw en onze kinderen naar het strand te gaan om te lunchen. Ik belde Strandclub Waterreus in Scheveningen, waarvan ik wist dat deze ook in de herfst en winter open is en waarvan ik op internet las dat het glutenvrij in orde is. En ja hoor, dat was het dus ook gewoon eens een keer! Ik had wel eerst even gebeld en aangekondigd dat ik kwam. Ik kreeg bij mijn Noordzee salade een heerlijk glutenvrij broodje en ondanks dat het enorm druk was, was er aandacht en oog voor! Zoals het hoort. We genoten in het zonnetje van onze lunch en in het zand spelende kinderen.

De afgelopen dagen was ik vooral druk met het voorbereiden van een compleet glutenvrije lunch voor 10 personen. Als verassing voor mijn moeders 75e verjaardag had ik in het geheim gezorgd dat mijn familie uit BelgiĆ« zou komen lunchen. Mijn tante en nicht eten beiden net als ik glutenvrij. Mijn tante in beginsel om haar migraineklachten de baas te worden…en dat werd ze, maar als ze nu een gluut binnenkrijgt wordt ze doodziek en mijn nicht omdat het beter voelt zonder. Zal mij niets verbazen als ze net als ik Coeliakie hebben. Ik draaide in twee dagen met dochter en manlief een lunch in elkaar waarvan iedereen heerlijk en onbezorgd heeft kunnen eten. De man maakte de glutenvrije Foccacia uit het maandblad van de Coeliakievereniging (zonder alle kazen weliswaar, maar niet minder lekker) en ik bakte een boterkoek van de glutenvrijemama, waarbij ik de helft met gember maakte. Heerlijk en niet droog. Ook bakte ik een appeltaart, zonder suiker en boter, van de website naareigensmaak. Echt easy does it. Verder had ik glutenvrije pastasalade, een groene salade en mijn oude vertrouwde spinazietaart met glutenvrij bladerdeeg van Conzensa. Maar wat mijn tante het meest mist in BelgiĆ« zijn bitterballen. Dus ook die maakte ik van Conzensa in de Airfryer. Een enorm succes. De glutenvollen aan tafel vonden alles net zo lekker als wij. Sharing is caring en iedereen ging met volle buik weer naar huis!

Benieuwd of ik volgende week na het feestje van omaoma ook met een volle buik en zonder buikpijn naar huis ga? Lees dan mijn volgende blog.

*De in dit blog genoemde en gebruikte producten zijn niet gesponsord. Ik ontvang hiervoor geen vergoeding van de producent.
Advertenties

2 gedachten over “Sharing is caring

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s