coaching·psychische gevolgen van Coeliakie

Zij van Glutenvrij gaat een stap verder

Door Zij van Glutenvrij

Dit keer geen blog met tips en tricks maar een beetje meer van mezelf. Nee, dat is niet lastig of moeilijk. Ik ben een makkelijke prater, maar ben jij een makkelijke lezer? Wil je luisteren naar wat ik te zeggen heb, of vind je dat moeilijk? Komt het misschien dichtbij? Of is het juist ver van je bed?Lees en oordeel, maar veroordeel niet! Ik maakte een keuze voor mezelf na het lezen van het boek De Keuze van Dr. Edith Eva Eager, een overlevende van Auswitsch.

Een auto-immuunziekte is niet niks. Ze zijn er in verschillende vormen en maten en ik heb er zoals ik vorige keer blogde wel meer dan één. En deze week hoorden wij dat mijn lieve poppie van 8 mogelijk hetzelfde lot beschoren is. Met het geërfde vermaledijde gen en met stijgende bloedwaardes hebben we samen met de kinderarts besloten dat zij de komende 3 maanden glutenvrij gaat eten. Wat heb ik daar dan nu weer uit geleerd? Ik ben het stadium “waarom ik, wij?” echt allang voorbij. Maar wat zegt dit? Wat doet dit?

Bij de dokter moesten we allebei huilen. Ze wilde zelfs haar gesmeerde boterham voor onderweg niet meer opeten. Zo daadkrachtig, net haar moeder! Haha…Iedereen die ik sindsdien sprak, op social media en in het dagelijks leven, zegt dat ze blij mag zijn met een moeder die het allemaal al zo goed weet en die het zo goed kan uitleggen, die anderen tot nut is hiermee. Of die oud-collega met een burn-out en gedoe met haar darmen die mij om raad vroeg, die ik een uitgebreide e-mail schreef met tips en adviezen en daarop zo lief, enthousiast en dankbaar reageerde met de woorden: Dit is jouw ding. Jij kan dit! En daar, daar moet ik iets mee. Ik kan het niet meer niet doen.

Dat weet ik al langer. Mensen die mij niet kennen, die ik bijvoorbeeld ontmoet op vakantie denken altijd dat ik iets doe met coaching en advies. En dat,dat ga ik nu waarmaken. Dat is waar mijn kracht ligt, mijn echte ik, mijn energie, mijn droomdoel. Als ik erover schrijf, gaat het in mijn buik kriebelen, het vuur laait op, een soort zenuwachtig gevoel komt opborrelen. Ik moet dit nu doen.

En ik krijg die kans. Ik ben zo ontzettend blij en opgelucht, dat iemand die kracht en dat vuur heeft gezien de afgelopen weken. Ik deed mee aan de #CoachChallenge van Dolly Heuveling van Beek. In 10 dagen tijd kregen wel 4.000 geïnteresseerden haar coachingtools per e-mail opgestuurd. Ik ging ermee aan de slag en leerde veel, maar had ook veel vragen. Hoe verder? Waar beginnen? Beren op de weg, gebrek aan geld voor een gedegen opleiding. Want je kunt ervaringsdeskundig zijn, maar dat maakt je nog geen goede coach. Hoe zet je social media in? En ik leerde ook en passant nog even de gevaren van diezelfde krachtige media kennen. Na 10 waardevolle, stressvolle, drukke dagen, zowel privé als zakelijk sloot Dolly haar Challenge af met een webinar. En in dat webinar maakte zij bekend dat ik haar Nieuwe Coach Opleiding heb gewonnen. Een prachtige kostbare waardevolle opleiding, die aansluit bij hoe ik zelf over coaching denk. De wereld van coaching is ondoorzichtig en groot, iedereen mag zichzelf die titel geven. Maar ik ga het profi aanpakken, samen met Dolly. In 6 maanden ga ik leren, hoe ik als ervaringsdeskundige met Coeliakie van nut kan zijn voor anderen en hoe ik een goedlopende onderneming maak van wat ik het liefste doe.

Ik ga een leertraject in de komende maanden. Ik blijf bloggen over onze  ‘asociale’ ziekte, maar ik zal ook steeds meer mensen echt kunnen helpen, met waar ze tegenaan lopen. Ouders van kinderen die niet weten waar ze moeten beginnen, Coeliaken die door de bomen het bos niet meer zien in de supermarkt, bijscholen van diëtisten, ervoor zorgen dat er na de diagnose nazorg komt, materiaal voor spreekbeurten maken, workshops voor kinderen die ook een taartenversierfeestje willen geven, wat nu nog bijna nergens kan, en last but not least, de zakelijke markt. De ondernemers en instellingen die wel willen, maar niet weten hoe en waar te beginnen om een glutenvrije vriendelijke zaak op te zetten, met training voor het personeel, zodat wij onbezorgd bij steeds meer gelegenheden terecht kunnen.

Maar het is meer dan dat, ik wil me niet beperken tot lotgenoten op dit vlak. Ik heb veel meegemaakt en geleerd, van pesten op de werkvloer, angst en rigiditeit op afdelingen, jaloezie en kutnijd, bijna burn-out en kansloze re-integratietrajecten. Been there, done that! Afgevinkt en opgeslagen in mijn rugzak. Deze in eerste instantie negatieve gebeurtenissen kan ik gebruiken om jou te helpen verder te komen, op te ruimen in je hoofd en het geluk weer te vinden. Jouw leven, jouw geluk. Mijn vuur en mijn passie.

Keep you posted!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s