bewustwording·coaching·Diagnose Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

3 tips bij diagnose Coeliakie op latere leeftijd

Door Zij van Glutenvrij-Yacintha Life Change Coach

Als coach zit ik natuurlijk vol met tips en adviezen voor als je net als ik op latere leeftijd de diagnose Coeliakie krijgt. Een glutenintolerantie is levenslang. Althans, vooralsnog is er geen medicijn, alleen het glutenvrije dieet biedt voorlopig soelaas. Hier deel ik mijn 3 meest waardevolle tips.

Tip 1

Ervan uitgaand dat de diagnose gesteld is door een Maag-Lever-Darm arts (MLD) vraag een verwijzing voor een dexascan, oftewel een botmeting van de heup. Zeker voor vrouwen boven de 30 jaar geen overbodige luxe. Ikzelf bleek al osteoporose te hebben van het jarenlange calcium tekort dat was ontstaan door de Coeliakie. Bij een dexascan meten ze de botdichtheid van de heup. Hieraan is te zien in welke mate er botontkalking aanwezig is. Op basis hiervan kan een behandelplan worden opgesteld. Ik had al jaren last met hardlopen van mijn knieën, enkels, rug en heupen. Met een jaarlijks calciuminfuus is dit nagenoeg verdwenen. Meer lezen over Coeliakie en botontkalking doe je hier. 

Tip 2

Vraag een verwijzing naar een gespecialiseerde diëtiste. Alleen zij weten precies wat wij wel en niet mogen. Zij kunnen bepalen of je met het nieuwe dieet aan je dagelijkse portie, vezels, vitaminen en mineralen komt. Want het is nogal een aanpassing. Vooral op sociaal gebied. Je eetpatroon zal veranderen en dat niet alleen. Het kost tijd en energie om je lijf te laten helen en om niet alleen zelf vertrouwd te raken met het glutenvrije dieet, maar ook je naasten hiertoe de kans te geven. Hoe het glutenvrije dieet impact heeft op je leven lees je onder andere in mijn eerdere blog hierover.

Tip 3

Haal adem, je hebt (eindelijk) die diagnose. Al dan niet langverwacht of volkomen onverwacht. Zoals ik…Mijn bakkersleven ging op zijn kop, mijn kookwereld stond stil. Maar ik heb het ook gered. Met het helen van mijn lichaam heelde ik ook mijn geest. Want ja, het heeft impact, maar je leert ermee omgaan. Hoe je dat doet? Door goed naar jezelf te luisteren, naar je intuïtie, lief voor jezelf te zijn en in de eerste plaats een tijdje aan jezelf te denken. Je fysieke energie te verdelen, het een plaatsje te geven mentaal en emotioneel en je sociale energie eens tegen het licht te houden.  Daar kan ik je mee helpen. Het is een proces van accepteren en leren vertrouwen op jezelf, je lichaam en anderen. Anderen die het beste met je voor hebben, die voor je klaarstaan, voor je willen koken, met jou boodschappen willen doen. Wil je meer weten over mijn manier van coaching? Stuur me een mail en je ontvangt van mij een cadeautje om te leren luisteren naar jezelf en dat wij jij wil!

Advertenties
bewustwording·glutenvrij uit eten·Glutenvrije vakantie·Kinderen en Coeliakie

Zij van Glutenvrij voor de horeca ondernemer

Door Zij van Glutenvrij

Vandaag een blog voor de ondernemer. De ondernemer die wil maar niet weet hoe. Die weet dat je niet meer heen kunt om klanten met dieetwensen in het algemeen of een glutenvrije dieetwens in het bijzonder. Klanten, volwassenen maar juist ook kinderen, de klanten van de toekomst. Want  kinderen willen niet anders zijn dan andere kinderen. Ze willen ook genieten van een dagje uit of uit eten, zonder eigen eten in een eigen tasje. Dus lieve ondernemers in de horeca, catering, pretparken,  entertainment business, lees hier meer over hoe je hiermee omgaat.

Het begint met communicatie

Deze week heb ik tot twee keer toe contact moeten opnemen met een bedrijf, omdat er op de website niets te vinden was over de mogelijkheden, terwijl die mogelijkheden er wel waren. En dat is zonde, een gemiste kans. Een gezin kan besluiten ergens anders heen te gaan of gaat zich in bochten wringen van alles mee te slepen terwijl het niet nodig is. Het scheelt ons zoveel werk en zorgen als we scrollend op een webpagina over de aangeboden horeca of  veelgestelde vragen in een oogopslag kunnen zien dat je er serieus mee omgaat. En dan heb ik het in mijn geval over de glutenvrije dieetwensen. Dat luistert nogal nauw namelijk. Niets ten nadele van andere intoleranties en allergieën, een pinda allergie is ook een ding bijvoorbeeld, maar daar gaat het even niet over. Als je beschikt over een aparte glutenvrije frituur en aangeeft dat alles met zorg behandeld wordt. Dat er niets anders ingaat in die frituur dan frites en eventueel glutenvrije snacks, dan heb je de helft al gewonnen. Scheelt mij hoofdpijn bij het zoeken naar het antwoord en als ik het niet kan vinden een telefoontje of e-mail. Want dat kost jou dan weer tijd, of je telefonistes of klantenservice. Dus heb je het voor elkaar, communiceer dat dan, op je site en neem een zin op in je (PDF) menu. Dat jullie rekening houden met dieetwensen en in welke mate. Want alleen het voorhanden hebben van het wettelijk verplichte allergenenboek, is geen echte oplossing.

Wat me opvalt is dat juist de ondernemer waar eten niet de core business is er tegenwoordig beter in zijn dan restaurants. De bedrijven waar ik zojuist op doelde waren respectievelijk Drievliet in Rijswijk en Ayers Rock in Zoetermeer. Petje af dus dat jullie kinderen (en hun ouders) een fijne dag bezorgen, inclusief het eten. Nog fijner dat jullie mijn tips ter harte willen nemen om dit ook op jullie website op te nemen. Namens toekomstige klanten bedankt alvast!

Neem onze wensen serieus

Maar nu die andere ondernemers, de echte horeca-zaken, de cateringbedrijven. Dat kan echt beter jongens. Wederom niets ten nadele van ondernemers waar de chef het als een uitdaging ziet en niet als een last, waar service ingebakken zit in het dna, waar wij ons niet anders of een zeurpiet hoeven te voelen. Ja, helaas zijn er ook mensen die het verpesten, dat spijt mij! Dat je je keuken staat te poetsen voor een gast met een wens en dat deze dan als dessert een gevulde koek neemt, ‘want zo lekker en een keertje smokkelen kan geen kwaad’, sorry nogmaals. Dat zijn niet de echte (en ik gebruik dit woord niet vaak in mijn blogs) patiënten. Die worden dus niet ziek van een kruimel, maar wij wel. Afgelopen maanden heb ik meegemaakt dat ik twee keer vooraf gevraagd had wat de glutenvrije mogelijkheden waren. Het zou allemaal goed komen. En dat kwam het niet, er was niets mogelijk, niets geregeld en dat nota bene bij een gerenommeerd vis restaurant in de haven van Scheveningen. Op een mega hip en happening feest tijdens borreltijd…en dan helemaal niets kunnen nemen van de hapjes. Dat je glazig wordt aangekeken door het bedienend personeel, wat het even gaat navragen en daarna nooit meer terugkomt. Kan niet jongens. Een visrestaurant…Daar moeten wij Coeliaken zeker 99% van de kaart kunnen eten. Bij een evenement, mag je toch verwachten dat er verse vis geserveerd wordt in plaats van van alles uit een niet glutenvrije frituur, zeker als je vooraf gerustgesteld wordt.

Wet van de communicerende vaten

Deze week kwam ik tot een inzicht! Hoe meer zorg en aandacht de aanbieder steekt in onze dieetwensen en dit ook duidelijk communiceert hoe makkelijker ik het loslaat en ik denk velen met mij. Kan ik niets vinden, is er summiere of non-informatie, moet ik er naar op zoek door te bellen of te e-mailen, moet ik heel hard mijn best doen om zelf achter de waarheid te komen,  krijg ik het klamme zweet? Dan kost een bak kostbare energie. Kun je zeggen, dan laat je het toch? Ja, dat kan in veel gevallen, maar niet altijd. Als je ook een kind hebt dat naar feestjes gaat of een dagje uit, dan zeg ik niet: ‘We gaan niet mama is klaar met internet afstruinen, omdat ze de informatie niet kan vinden.’ Daar wordt niemand gelukkig van.

Bedrijfsadvies Omgaan met dieetwensen

Dus lieve ondernemers ga aan de slag. Doe je al lekker mee, kijk dan of dit ook op je website en andere sociale media is terug te vinden op plaatsen waar dat logisch is, zoals je menukaart of bij veelgestelde vragen.

Doe je al lekker mee en is je website op orde. Helemaal goed. Kom ik graag een keer kijken of het ook echt zo is!

Of je hebt het helemaal niet op orde, leest dit met het schaamrood op de kaken en wil er als een malle mee aan de slag, laat me dat dan ook weten. Ik bied een adviestraject voor ondernemers, nee kost echt niet de wereld, waar we kijken naar jouw kaart, waar de knelpunten zitten op die kaart en juist de mogelijkheden, net als in jouw keuken! Nog niet overtuigd? Kun je ook kiezen voor een korte bedrijfspresentatie. Hierin leg ik binnen een uur uit aan het personeel wat omgaan met een glutenvrije dieetwens van mensen met Coeliakie betekent voor jouw zaak. Hoe je de bewustwording vergroot binnen het team.

De eerste die ik volgende maand mag gaan informeren hierover is De Smulhoeve bij de Stadsboerderij in Leidschenveen, Den Haag. Deze dagbesteding van Ipse de Bruggen wordt gerund door mensen met een verstandelijke beperking. Een bepaalde groep van deze mensen hebben een sterk verhoogde kans op Coeliakie. Ik ben zo benieuwd en heb daar zoveel zin in. Zij stellen zich open om te bekijken waar de gevaren zitten en waar de mogelijkheden. En daar ben ik trots op.

Meer weten over omgaan met dieetwensen en Coeliakie in het bijzonder? Stuur me een mail en ik informeer je over de mogelijkheden. Kan niet bestaat niet! Alles is mogelijk.

bewustwording·Consequenties van Coeliakie·Glutenvrije producten·Kinderen en Coeliakie

Kinderen met Coeliakie: feestjes en partijtjes

Door Zij van Glutenvrij

De allergrootste uitdaging voor iemand met Coeliakie is naar een kinderverjaardag of feestje gaan. Voor degene die het organiseert en die met liefde en aandacht inkoopt, bestelt, maakt en serveert misschien een nog wel grotere uitdaging. Dit is een blog niet voor ons, maar voor mensen die een feestje of partijtje organiseren en willen weten waar je dan aan allemaal aan moet denken.

Algemene tips

Overleg vooraf wat je wil gaan doen en bespreek dit met de ouder of het kind in kwestie. Veel partijtjes bijvoorbeeld worden op woensdagmiddag direct na school georganiseerd en dan staat er of taart of lunch op het programma. Wat kan er wel en wat niet. Een glutenintolerantie gaat vaak gepaard met een koemelkallergie of lactose intolerantie. Zonde dus als je wel al je energie steekt in het een en het ander “vergeet”. Zorg als je eten gaat bereiden voor schone handen, schoon keukengerei en begin met de spulletjes voor je gast met coeliakie en houd alles apart. Dit geldt overigens ook voor het maken van traktaties om uit te delen op school of sportclub.

Iedereen hetzelfde

Bedenk samen met je eigen kind iets wat lekker en leuk is, ook voor het kindje met de intolerantie. Het niet heel erg leuk als iedereen pannenkoeken krijgt en het kindje met Coeliakie een droog kaakje. Ook pannenkoeken zijn heel goed gluten- en koemelk- of lactosevrij te maken. Er zijn glutenvrije mixen van Koopmans en van Albert Heijn. Tosti’s kan ook met glutenvrij brood van bijvoorbeeld Schär. Deze maak je in hetzelfde tosti-ijzer, maar gewikkeld in een speciaal zakje of gewoon in bakpapier. Patat (mits in een schone pan of airfryer gebakken) is een optie, maar kroketten weer niet. Die vervang je makkelijk door bijvoorbeeld knakworstjes. Let wel even op de mayo daar kunnen nog wel eens gluten in verborgen zitten. Zo krijgt iedereen toch ‘hetzelfde’. Blokjes kaas en worst, rauwkost en fruit mag bijna altijd. Check altijd het etiket als je twijfelt. Taart is een grotere uitdaging. Gelukkig zijn er veel bakkers die ook glutenvrije gebakjes hebben of je neemt een koek uit het glutenvrije schap.

Partijtje buiten de deur

Ga je naar een activiteit en wordt daar wat gegeten, informeer tijdig wat er mogelijk is. Er zijn steeds meer gelegenheden waar ze er echt wel weg mee weten. Als je twijfelt vraag de ouder van het kindje om wie het gaat om ook contact op te nemen, zo neem je eventuele twijfels of zorgen vooraf weg en voelen ouder en kind zich op hun gemak en jij bent super gastvrij. En da’s ook weer mooi meegenomen. Neem voor de zekerheid iets mee waarvan je weet dat het kindje het mag hebben, mais- of rijstwafels, naturel chips, een pakje glutenvrije koekjes. Zeker na een doe-activiteit heeft iedereen honger!

Het gevaar

Als de voorbereiding goed is, heb je het halve werk gedaan. Maar, vooral met kinderfeestjes waar ook echte kleintjes komen is de grootste zorg dat iedereen met zijn tengels van het voer afblijft van het kindje (of volwassene for that matter) met Coeliakie. Vandaar dat aparte bordje…Kruisbesmetting is een verborgen gevaar. Maar wat is dat dan precies? Stel er staat naturel chips in een schaal en ernaast een bakje met paprika chips (die meestal niet mag) en die handen gaan heen en weer, dan is de bak met naturel besmet met de gluten van de paprikachips. Helaas is dit niet overdreven, dit is wat het is. Dit is wat deze aandoening zo lastig maakt. Denk je alles geregeld te hebben en dan gaat het hier mis. Dat zou zonde zijn! Het is dus even opletten en vooral op een feestje waar de betreffende ouders er niet zijn om een oogje in het zeil te houden. Met deze tips en voorbereidingen wordt het feestje een feest voor iedereen. Stuur dit blog dus gerust door aan familie en vrienden of naar de ouders van de kinderen uit de klas van je kind. Je helpt hen, je kind en jezelf ermee, echt!

Meer info?

Meer tips en adviezen nodig voor een opkomend feestje of partijtje? Laat het weten. Ik help je er graag mee. Lees ook mijn blog Help er komt een Coeliaak op mijn feestje! Deze gaat over feestjes voor volwassenen.

bewustwording·coaching·Consequenties van Coeliakie

Met deze tips vermijd je de onrust bij Coeliakie

Door Yacintha- Life Change Coach-Zij van Glutenvrij

Ik las het toevallig weer een paar keer deze week in diverse groepen. De onrust in het lijf en je hoofd als je de diagnose net hebt of nog in de race bent voor een diagnose. Wat gaat er veranderen? Hoe ga ik straks mijn sociale leven inrichten? Wat mag ik wel en wat vooral niet? Naar welke winkels moet ik? Als ik het zelf al zo moeilijk vind, hoe maak ik het dan begrijpelijk voor mijn familie en vrienden?

Allemaal hele belangrijke en logische vragen waarop het antwoord komt, echt. Met de tijd vind je de antwoorden, zelf of met behulp van een gespecialiseerde diëtiste (er is een leuke met een eigen Facebook pagina), websites, Facebookgroepen, de NCV, door het lezen van bijvoorbeeld mijn blogs of door hulp in te roepen van iemand die je hiermee helpt als je het gevoel hebt dat je het niet alleen kunt. En dat is helemaal niet erg! Echt niet. Een coach geeft je net een andere richting, een andere kijk, andere inzichten hoe je om kunt gaan met deze verandering. Er zijn heel veel verschillende coaches, er is er altijd een die past bij jou en je levensvisie. En het mooie, de antwoorden zitten in jouzelf. Een coach helpt ze je vinden. Ik coach op 4 dimensies die overeenkomen met de 4 energieën in je lichaam. Ik kijk niet alleen naar de fysieke en emotionele, maar ook naar je mentale en spirituele kant. En ja, iedereen heeft die laatste, ook al denk je van niet, vind je mindfulness vaag en heb je geen rust voor meditatie. Believe me!

Een coach helpt je vooruit te kijken, hoe mooi achteruit ook was. Of misschien was het juist niet mooi. Was je veel ziek, had je vage klachten en komt de diagnose als een rust. Maar ook dan heb je te maken met die immense verandering. Het glutenvrije dieet. Misschien kijkt hij je als een draak in de ogen, misschien ook niet. Dat verschilt heel erg per persoon en daarom heeft de een wel behoefte aan dat steuntje en doet de ander het helemaal zelf. Gelukkig zijn we allemaal mensen met andere behoeftes en wensen!

Wat veel mensen in het begin wel veel gemeen hebben is het gevoel van onrust. Een onbestemd gevoel omdat er nu eenmaal veel gaat veranderen. Etiketten lezen en ingrediënten begrijpen, boodschappen doen. Eten is nu eenmaal een eerste levensbehoefte en behalve dat een snel patatje of tosti in de stad in het begin niet vanzelfsprekend meer is, duurt boodschappen doen de eerste weken beduidend langer dan voorheen. Hier wat tips van de ervaringsdeskundige.

Tip 1: Neem de tijd. Ga je halsoverkop de winkel in dan kom je er gegarandeerd oververhit uit. Om 6 uur nog even snel naar de winkel rennen is geen goed idee.

Tip 2: Maak een lijstje en zoek eventueel vooraf online op of iets wel of niet mag.

Tip 3: Eet gevarieerd, vooral veel vers voer en onbehandeld vlees of vis (zonder laagjes paneer etc.). Aardappelen en rijst mag altijd en er is veel glutenvrije pasta verkrijgbaar

Tip 4: Vermijd in het begin halffabricaten, pakjes, zakjes en “alleen nog … toevoegen” gedoe. Coeliakie zonder gedoe is de volgende stap.

Tip 5: Steek je licht eens op bij het glutenvrije schap. En laat je verwonderen over wat er gelukkig inmiddels wel allemaal voor beschikbaar is.

Tip 6: Heb je binnenkort een verplicht uitje met je werk of privé? Neem contact op met de locatie over de mogelijkheden. Wees voorbereid!

Tip 7: Zorg goed voor je lijf en luister ernaar, beweeg en drink veel water, je lijf moet ontgiften. Dit kan maanden duren, dus heb geduld. Neem rust als je lichaam daarom vraagt.

Tip: 8: Praat erover met familie en vrienden en met collega’s als je bijvoorbeeld altijd samen luncht. Dat creëert bij hen bewustwording en bij jou acceptatie.

Tip 9: Wees lief voor jezelf, neem de tijd te wennen aan de nieuwe situatie. Niet alleen je lijf heeft aandacht nodig. Geef je hoofd de ruimte om te verwerken. Dan keert de rust terug.

Tip 10: Te onrustig voor tip 9? Luister dan eens naar een focus meditatie. Ik heb er een voor je op Soundcloud. Ook toegankelijk voor nuchtere mensen! Nieuwsgierig? Stuur me een berichtje, dan stuur ik je de link.

Wil je meer tips en adviezen of nieuwsgierig naar het coachingstraject? Neem contact op, ik vertel je er graag meer over.

bewustwording·coaching·Diagnose Coeliakie·Kinderen en Coeliakie

Coeliakie: Allergie, intolerantie of sensitief?

Door Zij van Glutenvrij

Het blijft de gemoederen bezighouden in de Facebookgroepen waar ik lid van ben. De termen allergie en intolerantie worden vaak door elkaar gehaald en dan heb je ook nog mensen die alleen maar sensitief zijn. En dan wordt er in België ook nog anders omgegaan met de termen. Hoe zit het nu precies? Je leest het hier.

Coeliakie is een auto-immuunziekte

Coeliakie is een auto-immuunziekte aan de dunne darm, waarbij de inname van gluten zorgt voor beschadiging aan de darmen. Het is dat deel van de darm waar ons lichaam voedingsstoffen afbreekt en doorvoert verder het lichaam in. Met deze ziekte loop je dus de kans essentiële voedingsstoffen te missen. Lees hier meer over op de site van NCV. Met een darmbeschadiging bestaat de kans dat er naast deze ziekte ook een lactose intolerantie ontstaat. Dit omdat dat deel van de darmen beschadigd is waar lactose wordt afgebroken. Hiervoor kun je pilletjes slikken. De een heeft daar baat bij de ander niet. Tegen Coeliakie is er geen door de EU goedgekeurd medicijn. Dat moet nog worden uitgevonden. In het alternatieve circuit zijn er ongetwijfeld middelen die de klachten verzachten bij een glutenfout, of misschien als er sprake is van een sensitiviteit er geen klachten ontstaan bij inname van gluten. Hierover doe ik geen uitspraken. Coeliakie is dus geen allergie, maar wordt in de volksmond wel vaak zo genoemd. Gluten, de stof die bij deze ziekte vermeden moet worden, valt wel onder de zogenoemde allergenen. De verwarring is dus begrijpelijk en te verwachten. Zelfs artsen gebruiken deze term. Maar feitelijk klopt dat dus niet. Een allergische reactie is een ander soort reactie van het lichaam dan een reactie als het gaat om een intolerantie. Daarmee niet gezegd dat de symptomen niet net zo vervelend kunnen zijn. Coeliakie mag niet verward worden met een tarwe-allergie. Dat is wel degelijk een allergie en de darmen zullen het geen feestje vinden als er tarwe binnenkomt, de reacties zullen wellicht op elkaar lijken. Maar iemand met een tarwe-allergie mag bijvoorbeeld wel havermout of spelt en wij niet. Terwijl wij als Coeliaken bijvoorbeeld wel (soms in beperkte mate) glutenvrij gemaakte tarwe kunnen verdragen en mensen met een tarwe-allergie niet. Het is dus best een verwarrende zaak.

Non Celiac Gluten Sensitive

Zoals gezegd gebruiken ze in België officieel dezelfde benaming voor de ziekte en de omschrijving daarvan, maar daar wordt de term intolerant ook vaak gegeven aan mensen die wij hier glutensensitief noemen. Sensitief wil zeggen dat er in het bloed en het darmbiopt geen medisch bewijs is voor de ziekte. Toch voelen mensen zich beter als ze geen gluten eten, verdwijnen de aan Coeliakie gelijkende klachten en krijgen deze patiënten de naam NCGS (Non Celiac Gluten Sensitive). En dat zorgt vooral in Facebook groepen bij posts over  al dan niet expres gemaakte “glutenfouten” voor de nodige spook en verbluft emoticons. En dat is dus onterecht. Daar waar de Nederlandse artsen de boel door elkaar halen, gebeurt dat daar dus ook. Niet bij iedereen gelukkig. We are learning.

Bewustwording

Bewustwording speelt hierin een grote rol. De stem van de patiënt is belangrijk, maar niet iedereen durft door te vragen of zijn lijstje met voorbedachte vragen op tafel te leggen. Maar doe dat wel, en vraag om uitleg als je het niet begrijpt. Het is een ingewikkelde materie, waar men nog lang niet over is uit onderzocht. De procedures en protocollen voor het stellen van de diagnose worden vaak bijgesteld aan hand  van nieuwe onderzoeken. Zeker bij kinderen, daar gelden weer hele andere regels. Hierover schreef ik eerder als eens een blog. Ik richt mij met mijn blogs en coachingsessies tot patiënten met Coeliakie en hun familie om bewustwording te vergroten. Daarnaast verzorg ik gastlessen op MBO-scholen, daar waar de verandering in gedrag naar mensen met deze ziekte en dieetwens wordt aangeleerd. Ook verzorg ik bedrijfspresentaties en adviezen voor ondernemers die ook die gedragsverandering in hun zaak willen doorvoeren. Er komen steeds meer mensen met dieetwensen, die kun je negeren en weren uit je zaak of je verwelkomt ze hartelijk net als iedere andere gast.

Zullen wij in ieder geval beloven om in die Facebook groepen elkaar aardig en lief te benaderen, want als wij elkaar niet steunen, dan kunnen we toch niet verwachten dat de rest dat wel doet?

Heb je vragen over Coeliakie, mijn coach-advies-training praktijk dan hoor ik het graag. Vanaf oktober zal ik mijn DNCO-opleiding hebben afgerond en neem ik nieuwe coachklanten aan. Mail me gerust.

coaching·Consequenties van Coeliakie·Glutenvrije producten·Kinderen en Coeliakie

Kinderen met Coeliakie: Back to school

Door Zij van Glutenvrij

Het zuiden mag er alweer een paar dagen aan geloven, wij gaan maandag weer van start en de week erna gaat het noorden weer naar school. Waar je in de vakantie alle tijd had om te bedenken wat er wanneer en door wie gegeten moest worden, zitten we straks weer lekker in een stramien. Ik hou van de losheid van de vakantie, maar ik zweer bij rust, reinheid en regelmaat. Mijn kind doet het daar goed op. Wat geef je mee? Gaat je kind naar een nieuwe klas, juf of meester of een nieuwe school? Hoe bereid je je dan voor? Hoe bewerk je ouders als het gaat om traktaties?

Begin bij het begin

Gaat je kind naar een nieuwe klas of school zorg dan dat je kind, als het daar groot genoeg voor is als een van de eersten zijn spreekbeurt mag doen. Bij ons op school doen kinderen vanaf groep 3 al een spreekbeurt, maar dat verschilt per schoolvorm. De grootste tip hierbij is, kijk met de klas naar de Klokhuis uitzending over coeliakie. Heel simpel uitgelegd voor kinderen en juf of meester. Omdat je kind zelf over zijn ziekte en dieet vertelt, blijft het hangen en is de kans groot dat ze er thuis over vertellen. Dat spreekt ook direct de ouders meer aan, dan als de ene ouder de andere ouder gaat vertellen dat iets niet mag voor zijn of haar kind. Bij mijn dochter werkte dit heel erg goed. Moet ik wel zeggen dat wij op een Montessori zitten, waarbij gezond eten en traktaties gepromoot worden en waarbij cake, koek en snoep zelden worden uitgedeeld. Maar dan nog, sinds zij haar spreekbeurt heeft gehouden, heeft elk kind hiermee rekening gehouden, en daarmee dus de ouders ook. Mijn kind heeft voor de zekerheid een klein trommeltje in de klas met glutenvrije crackers voor nood en wat glutenvrije traktaties. Vorig jaar heeft ze het niet nodig gehad.

Is je kind te jong voor een spreekbeurt, bespreek dan het dieet in ieder geval met de juf of meester en kijk of je via de contactouder, als die er is of via de appgroep, als die er is kort en bondig je verhaal kunt doen. Bij mij heeft een korte uitleg in de appgroep, de spreekbeurt versterkt. Gaat je kind nog naar de opvang, dan heb je een uitdaging. Er wordt natuurlijk aan lange tafel geluncht en iedereen zit te krummelen met zijn brood. Maar maak het bespreekbaar. Gedeelde smart is halve smart. Gaat je kind naar de naschoolse opvang en wordt daar gegeten, zorg dan dat er iets is wat jouw kind altijd kan eten, of vraag of zij hiermee rekening houden. Mais- en rijstwafels mag iedereen! Is je kind de basisschool tijd voorbij en is het tijd voor de middelbare, ja dan mag je ervan uitgaan dat je kind groot, oud en wijs genoeg is om zelf naar eigen inzicht te handelen. Afgezien van het tienerbrein dat rare sprongen kan maken natuurlijk! No offence lieve ouders van tieners.

Stevig ontbijten is de helft van het werk

Mijn voorkeur gaat uit naar havermout, wel glutenvrij natuurlijk, met lactosevrije melk. Mijn dochter is er net als ik en mijn man gelukkig dol op, maar veel mensen gruwen van pap. En dat is jammer. Het bevat veel vezels en je hebt lang een “vol” gevoel. Is dat geen optie, kijk eens of je spruit wel rijstepap lust. Dit kun je makkelijk in grote hoeveelheden voorbereiden. Ik schreef er al eens een blog over, comfortfood. Vult ook heerlijk, maar dames let op, het gaat wel op je heupen zitten. Yoghurt met cornflakes, glutenvrij natuurlijk of een zelfgemaakte granola en vers fruit is ook lekker, maar vind ik voor de winter te koud. Ik krijg het dan niet meer warm. Aankomende winter ga ik me verdiepen in het eten van bijvoorbeeld soep als ontbijt. Dat wordt een uitdaging want ik ben in de avond al geen soepmens, maar het ruikt heerlijk en is lekker warm.

Pauzehap

De tijd van Sultana’s of koek als pauzehapje zijn voorbij. Wat je wel kunt meegeven is rijst- of maiswafels of natuurlijk lekker fruit. Snoep mag bij ons sowieso niet, dus dat scheelt. Ze zien het dus ook niet bij andere kinderen. Ik kies voor fruit dat stevig blijft, zoals appels, maar ook druiven of rozijnen zijn heerlijk. Als je kind ervan houdt kun je ook nootjes meegeven. Het liefst geef ik een banaan, dat zorgt voor een energieboost. Maar mijn kind is geen fan van bananen. Op woensdag ontkomt ze er niet aan, omdat de tijd anders te lang is tot de lunch thuis en ze anders enorm “hangry” wordt.

Lunch

De lunch vind ik zelf de grootste uitdaging. Ik geef geen brood mee, omdat mijn kind er geen fan van is, van glutenvrij brood. Het valt sneller uit elkaar en wordt eerder droog. Uitzonderingen van super bakkers daargelaten. Heb jij het ultieme brood voor het lunchpakket. Go for it! Zelf wissel ik twee dingen af. Pastasalade en koude pannenkoekjes. De pannenkoekjes bak ik met spek en kaas en de pastasalade vul ik met rauwkost, kaas en ham. Wat je spruit maar lekker vindt. De beste glutenvrije pasta voor het maken van salade die de volgende dag niet hard wordt zijn de elleboogjes van Consenza. Ik maak meestal een hoeveelheid voor twee dagen, dat scheelt een hoop voorbereiding. De salade blijft vers in een salade maaltijdbox, het liefst een met een coolpack in een koeltasje. Te koop bij Hema. AH heeft er een in de spaaractie maar die is zonder coolpack en tasje. De pannenkoekjes rol ik in folie in zijn geheel op als ze nog warm zijn, dan breken ze minder snel. Ik gebruik de mix van Koopmans en die van AH. Soms maak ik een doosje met bijvoorbeeld wat leftovers van het avondeten, die ook koud lekker zijn, zoals bijvoorbeeld worstjes. Hier doe ik dan apart verpakte crackers bij en veel rauwkost. Omdat ik absoluut niet wil dat mijn kind honger heeft op een schooldag, heeft ze altijd een Bifi worstje in haar tas. Niet heel gezond, maar wel zout en daar heeft zij behoefte aan, als ze trek krijgt. Soms eet ze het op, en soms ook niet. Ik laat dat aan haar. Zij voelt het zelf het beste.

Vertrouw je kind

Vertrouw je kind dat het eet wat het nodig heeft. Vraag na school of het eten lekker en genoeg was. Of er iets anders kan of beter moet. Je kind, hoe jong ook, daar ben ik van overtuigd, zal eerlijk antwoorden. Kijk of je samen dingen kunt aanpassen. Als je het samen doet is de draagkracht bij je kind ook sterker. Dit geldt zeker voor kinderen tot een jaar of 11, 12. Daarna zullen ze zich ook gaan meten aan andere kinderen, dat wordt belangrijk op de middelbare school en je zult dat ook een beetje moeten gaan leren loslaten. Dat zal niet altijd even makkelijk zijn. Je kunt je kind wel vertrouwen, maar kun je anderen ook vertrouwen? Dat is een ding, maar zolang je je eigen kind vertrouwt, zal het jou vertrouwen, jij hebt het tenslotte tot dan toe goed verzorgd en gevoerd. Vind je dat vertrouwen en dat loslaten lastig, dan help ik je er graag mee. Met een online coachprogramma leer ik je omgaan met deze kwesties. Wil je meer informatie, stuur me dan gerust een e-mail.

 

bewustwording·Consequenties van Coeliakie·Diagnose Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

“Als je moet leuren om een diagnose of medicijn”

Door Zij van Glutenvrij

We kennen het allemaal! Bijna elke coachee die ik spreek, volgers van mijn blog of mensen in communities op Facebook, leuren bij de dokter om een verwijzing of een diagnose. De meesten krijgen niet zonder slag of stoot een diagnose. Huisartsen weten te weinig van onze ziekte, geloven ons niet of stellen zelf al dan niet een diagnose zonder doorverwijzing voor nader onderzoek. Dit belemmert genezing en zorgt voor wantrouwen.

De diagnose

Hoe mijn diagnose tot stand kwam, dat beschreef ik in dit blog. Ik had vage klachten sinds mijn puberteit en na diverse kijkoperaties aan een ander deel van mijn buik, was het oordeel PDS. Pas jaren later was er een gedreven longarts die mij helemaal binnenstebuiten keerde en de onderste steen boven kreeg. Twee longontstekingen in een jaar hebben mij 4 jaar geleden uitgekleed en uitgemergeld. Ik was op. Geen kuur sloeg aan, totdat ik van de longarts een wonderkuur kreeg. Een nieuwe generatie antibiotica, die aansloeg! Geen pretje, veel bijwerkingen, maar het werkte. Ik knapte op, de longarts verwees mij, na dat hele uitgebreide (bloed)onderzoek en een diagnose bronchiale hyperreactiviteit, door naar de MLD-arts. Na de diagnose Coeliakie en de start met het dieet knapte ik op. De puffer die ik van de longarts had gekregen hoefde ik nooit te gebruiken, want ik begon weer met hardlopen en fietsen om naast mijn darmen ook mijn longen weer in het gareel te krijgen. Weinig leuren daar gelukkig! Behalve dat ik mijn halve leven altijd maar ziek, zwak en misselijk was, maar goed. Ik heb goede fijne specialisten.

Angst vanuit ervaring

Drie weken geleden, vlak voor mijn vakantie voelde toen ik wakker werd, op mijn laatste werkdag voor de vakantie, dat onmiskenbare gevoel van een longontsteking ineens weer opduiken. Een paar weken ervoor had ik mijn puffer al een paar keer gebruikt, omdat ik voelde dat ik benauwder was dan anders. Maar het was heet, er waren mega veel pollen en ik zit op mijn werk vol in de airco. En dat werkt allemaal niet mee als je bronchiale hyperreactiviteit hebt. Ik had koorts, was warrig en er zat een olifant op mijn borst geklemd met spanbanden. Intuïtief wist ik het al, het leek er teveel op: Longontsteking. Verdorie en ik pas zo goed op mezelf! Mijn lijf laat mij in de steek…En die angst: “Wat als de kuren weer niet aanslaan?!” Met gezwinde spoed naar de huisarts, die in eerste instantie twijfelde, maar toch mijn ontstekingswaarde in mijn bloed wilde controleren. Ze hoorde geen ruis, vocht of slijm en ik hoestte niet! Zij dacht aan een forse griep. De hoogte van de ontstekingswaarde, boven de 100, hielp haar direct uit haar droom en bevestigde wat ik voelde. Longontsteking. “Weer dat circus, met kuren die niet voldoende aanslaan”, was het eerste wat ik dacht. Die wonderkuur van de longarts krijg je namelijk niet als eerste volgens het protocol. De huisarts wilde daar ook niet vanaf wijken. Ik kreeg een standaard kuur (want dat beest reageert daar wel op), leek op te knappen, pakte onze spullen in en we gingen op vakantie. Met mijn puffertje op zak, want ook op de bestemming was het heet en stoffig.

Vertrouw je intuïtie

En toen ging het ineens toch slechter, meer hoesten, benauwder, geen adem om te kunnen praten. Mijn intuïtie zei, ‘Die kuur heeft niet voldoende gedaan’.  Mijn 6e zintuig zei ook: “Laat je puffer eens staan’. Ik had ineens ook buikpijn gekregen en een buik of ik 20 weken zwanger was. Het kon geen glutenfout zijn, dat voelt anders en de andere verschijnselen daarvan had ik ook niet. Na het lezen van de bijsluiter ben ik gelijk gestopt met de puffer en nam de buikpijn en de zwelling af. De puffer bevat lactose en er staat een vage vermelding over gluten bij de overgevoeligheidsreacties. Nooit meer dus. De reactie van de doktersassistente hierop was: “We kunnen je natuurlijk niet dwingen”.  Ondertussen thuis, terug naar de huisarts, een vervanger…die ik niet kende en zij mij ook niet. Ik vertrouwde haar wel direct, iets met uitstraling, maar ik wist, ik krijg vandaag nog niet die wonderkuur, dit wordt een gevecht! De ontstekingswaarde in mijn bloed was weer verhoogd, de vorige kuur dus niet voldoende aangeslagen. Naar het ziekenhuis voor een longfoto voor vaststellen van de vervolgstappen. Nog een kuur of niet en zo ja welke dan (dat beest reageert normaal gesproken toch goed op je de kuur die je hebt gehad)? De longfoto kon pas de volgende dag, donderdag, gemaakt worden.

Vertrouw op een goede afloop

Een week voor mijn vakantie had ik een oefencoachee geholpen met het visualiseren van een goede geslaagde operatie aan haar voet. Ze was bang dat het fout zou gaan, besefte dat dat tussen haar oren zat, maar werd gevoed door eerdere ervaringen. Intussen hadden diverse scenario’s zich in mijn hoofd genesteld, over als uitslag van de foto binnen zou zijn. En toen dacht ik: “Nee, dit gaan we anders insteken! Practise what you preach!” “Kijk dan ook eens kritisch naar jezelf”, dacht ik. Op vakantie las ik het boek van Gabrielle Bernstein, Het Universum staat achter je. Een tip van een andere coachee. Nu was de tijd om wat zij schrijft in de praktijk te brengen. Ik bekeek het niet meer vanuit angst, maar vanuit liefde. Vertrouw de uitkomst, wat die ook moge zijn en vertrouw op je arts. En dat is heel moeilijk als het om je gezondheid gaat, ik weet het. Als ik wil dat het verandert dan begint dat bij mezelf, de ander kun je niet veranderen!

Als je de angst los laat

Donderdag kwam er geen uitslag, er moest laat op de dag nog “iemand” naar kijken. Eerste reactie: Boos!!! Verdorie ik was om 10.00 uur in het ziekenhuis. “Ho ho, denk aan die andere manier van denken”. Er moet nog iemand naar kijken voor jouw bestwil, jouw gezondheid. “Oke, ik doe kalm!” Het mooie is dat je als je dit doet, dat positieve denken en dat omdraaien van de angst, dan leef je makkelijker en voel je je ook minder ziek tegelijk. De volgende dag was er een uitslag en kreeg ik prompt van de vervanger de wonderkuur. Ik hoefde er helemaal geen verbaal gevecht voor aan te gaan met haar. Zij vertrouwde mij en ik haar. Die doemscenario’s zaten dus voor niets in mijn hoofd. Allemaal verloren negatieve energie, voor niets. Zonde! Voortaan denk ik vanuit een ander perspectief, dat het goedkomt, dat ik vertrouw op de uitkomst! Ik voel me met de dag beter, ondanks de blurry bijwerkingen! Ik vertrouw erop dat ook dit weer geneest en mij leert om goed voor mezelf te zorgen, alle bijsluiters altijd te lezen, te vertrouwen op een positieve uitkomst door niet vanuit angst te leven, maar uitdagingen met nieuwsgierigheid en liefde te bekijken. Hoe nasty en lelijk ze ook zijn. Ze brengen mij, desnoods via een omweg, naar mijn doel.

PS. De oefencoachee met de voetoperatie mailde mij van de week dat het helemaal goed is gegaan, ondanks dat ze voor ons coachingsgesprek zo angstig was geweest. Ze bedankte me voor mijn inzichten en hoe ze hierdoor positief de operatie kon ingaan. Met mijn coachopleiding leer ik mensen begeleiden in soortgelijke situaties, met of zonder Coeliakie of andere beperkende denkbeelden over zichzelf of de wereld om hun heen. Ik help jou graag de mogelijkheden zien.