bewustwording·coaching·Coeliakie en vitaliteit·Consequenties van Coeliakie·Diagnose Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

Leren omgaan met Coeliakie en de gevoelens die daarbij horen

Door Yacintha Food & Life Coach

Twee jaar geleden is het pas dat ik begon met bloggen en als ik dan terugkijk is er al zoveel gebeurd en veranderd. In de supermarkten, in de restaurants. Allemaal omdat het bewustzijn over Coeliakie en het glutenvrije dieet toeneemt. En ik heb daar een steentje aan bijgedragen. Maar het is nog lang niet klaar.

Mijn website is bijna af, waar je  binnenkort meer informatie vindt over deze auto-immuunziekte en het verplichte glutenvrije dieet. De enige remedie tot nu toe. Er wordt hard gewerkt aan een medicijn of vaccin, maar tot die tijd is het mijn missie om restaurants te informeren, ziekenhuizen te laten beseffen en leerlingen te scholen over wat deze ziekte nou eigenlijk echt inhoudt. Hoe is het mogelijk een ziekenhuis waar geen rekening met ons gehouden wordt?

Professionele begeleiding

Wat ik zelf het meeste heb gemist is de begeleiding bij wat het nou eigenlijk psychisch met je doet. Er worden allerlei medische protocollen gevolgd voor, tijdens en na de diagnose. Maar een professioneel luisterend oor, met begrip en tips voor wat het met jou en je sociale leven doet, dat miste ik. Er zijn zat mensen die zitten te springen om een diagnose en heel erg opgelucht zijn als er eindelijk uitsluitsel is, maar dat is zeker niet bij iedereen zo. Met een diagnose die uit de lucht komt vallen, zoals bij mij dan komt dat heel hard aan.

Coaching bij wat jij nodig hebt

Daarom ben ik zelf coach geworden. Zodat ik nu ook jou kan helpen. Met coaching waarbij we kijken naar wat er was, daar afscheid van nemen en kijken hoe het verder gaat. Want alleen als je het een plekje kan geven, vind je de rust om je lijf te laten genezen en je hoofd en je hart weer met dat lijf op een lijn te krijgen. Leren luisteren naar je intuïtie, te leren vertrouwen op jezelf en je lijf. Ik geef je de tools, maar de antwoorden en de oplossing zit in jou. Tegelijkertijd kijken we naar een gezonde leef-en voedingswijze waar jij je prettig bij voelt.

Jij bent verantwoordelijk voor je eigen welzijn

Herken je bovenstaande? Stel jezelf dan eens deze vraag: “Wat als ik er nu niets mee doe met deze gevoelens? Wat gebeurt er dan met mij? Hoe voel ik me dan morgen, of over een week? Gaat het vanzelf over of ga ik deze glutenvrije boterham in de ogen kijken en zet ik er mijn tanden in? Nu is de tijd om er wat aan te doen. Je bent waar je bent en dat is precies waar je moet zijn!

Wil je meer weten over de coachsessies en trajecten, stuur me een berichtje en we kijken samen naar wat jou past.

Advertenties
bewustwording·coaching·Consequenties van Coeliakie·Diagnose Coeliakie·Gastlessen advies en training·psychische gevolgen van Coeliakie

Zij kijkt terug en blikt vooruit

Door Zij van Glutenvrij-Yacintha Life Change Coach

De laatste weken van het jaar zijn aangebroken en waar velen plannen maken voor het nieuwe jaar, kijk ik eerst eens even terug, terug op een jaar waarvan ik voor het eerst in jaren eens niet hoef te zeggen: “Pff, wat een jaar, blij dat het bijna is afgelopen!”. Met mijn rugzak vol met opgedane kennis, positieve energie en ervaring blik ik met een tevreden glimlach terug op mijn hoogtepunten en vertel ik mijn plannen voor volgend jaar.

Dankbaar

Een mega cliché, een woord waarvan Youp waarschijnlijk smetliezen krijgt, maar iets wat we te weinig zijn, gewaar- en bewust worden. Verzin er een ander woord voor, een woord wat de lading dekt, maar kijk eens naar wat je wel hebt, in plaats van niet. Ik leerde het afgelopen jaar door een andere bril kijken, mede door de opleiding die ik won en alles wat dat vervolgens bracht. Ik ga uit van een positieve uitkomst, geef angst zo min mogelijk ruimte en negatieve gedachten buig ik om.

En ja, ik ben dus dankbaar. Voor de DNCO-opleiding die ik won bij een online challenge van Dolly. In een wereld vol met coaches sprak haar methode mij het meeste aan. En ik haar, want zo werkt dat. In maart startte ik de opleiding om mijn blogs meer kracht te kunnen bijzetten en mijn kennis te kunnen overdragen ook in persoonlijke coaching. Coaching op het gebied van coeliakie, maar dat niet alleen. Ik ontdekte dat er zoveel meer mensen geholpen zijn met iemand die even meekijkt in hun leven in hun hoofd en hart, helpt met het benoemen van de pijnpunten en een manier vindt om kleine stappen te zetten naar verandering, acceptatie, vertrouwen en loslaten. Ik had dit zonder Dolly niet kunnen doen. Binnen een half jaar rondde ik het traject af en ben ik nu de trotse bezitter van het DNCO certificaat. Maar zonder oefencoachees, mensen die mij vertrouwden met hun zielenroerselen, hun zwakheden en hun geheimen was ik nu niet geweest waar ik nu ben. Zij hebben inmiddels mooie stappen gezet.

Dankbaar ben ik ook voor de kansen die ik door deze opleiding leerde zien en met beide handen aangreep. Want naast de persoonlijke coaching kreeg ook mijn zakelijke ontwikkeling een boost. Vanuit kracht en geloof dat het mogelijk was stond ik in november voor de klas en gaf ik een bedrijfspresentatie over omgaan met allergenen in de horeca. En ook hieruit komen weer nieuwe kansen, de juiste mensen. Ik leerde dat het niet bij dromen moet blijven, pas als je doet kom je in beweging. Om dit alles te kunnen waarmaken heb je mensen om je heen nodig die je helpen, je de weg wijzen. Naast de kennis en vibe van Dolly, kwamen er nog meer inspirerende mensen op mijn pad, zoals Divera, als steun en toeverlaat voor beginnende coaches, Michael Pilarczyk als mannelijke nuchtere tegenhanger in deze door vrouwen gedomineerde branche en Désirée voor social media made simple! Dank dat jullie op mijn pad zijn gekomen.

Naast mijn nog betaalde werk in loondienst is dit een druk leven, met een glutenvrij huishouden en een dochter met dezelfde diagnose. Waar boodschappen doen en koken vaak langer duren dan bij een normaal huishouden, weet ik wel waar ik het voor doe. Die eigen praktijk die komt er. Dankbaar ben ik daarom dat Yogima Yoga  op mijn pad kwam. Ze was er al jaren eigenlijk, zelfs verbonden in onze jeugd zonder dat wij dat wisten. Elke week mag ik een uurtje bij haar op de yogamat. Een heerlijke spanning in ontspanning. Het brengt naast mindfulness en meditatie rust en helderheid in je hoofd. Een welkome afwisseling in mijn drukke bestaan.

Volgend jaar krijgt dit allemaal een vervolg, maar voor nu is dit even de laatste blog van dit jaar. Even een week niets, rust en hoofd leeg. De eerste week van januari ga ik met frisse energie weer aan de slag. Begin volgend jaar komt mijn nieuwe website online, heb ik plaats voor persoonlijke coaching, maak ik een online programma voor mensen met de diagnose Coeliakie, met e-book en checklists, breid ik mijn gastlessen uit naar andere MBO’s en volgen er meer bedrijfspresentaties. Stay tuned, keep you posted. Want het meest dankbaar ben ik voor jullie, mijn lezers, mijn volgers op LinkedIn, Twitter, Insta en Facebook! Have a happy one.

Op de hoogte blijven, stuur me een mail dan ga je op de lijst voor de nieuwsbrief. Nee, ik ga je niet spammen, echt niet. Want wat ik ook leerde dit jaar is dat een overkill coachgedoe echt niet chill is.

bewustwording·Consequenties van Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

Coeliakie: Houd je weerstand in de gaten!

Door Zij van Glutenvrij

Het waait en regent weer en ja hoor, ik krijg ‘m als eerste te pakken. De eerste herfst verkoudheid van dit jaar heb ik al in de pocket, en niet zo maar een. Een die al drie weken duurt. En en passant pikte ik ook nog een klein buikgriepje mee. Hoe dat komt lees je hier.

Griepprik

Met een auto-immuunziekte mag je een griepprik halen. Wij zijn nu eenmaal vatbaarder voor van alles. Je darmen zijn het epicentrum, daar waar je weerstand begint en eindigt. En net daar bevindt zich onze ziekte. De vraag is of het echt zoden aan de dijk zet, die prik. Ik deed het dit jaar voor het eerst. Nu heb ik wel mijn eerste verkoudheid bijna weggewerkt, maar een griep was dit zeker niet. Als de zon weer gaat gloren in de lente zal ik jullie vertellen of het echt nut heeft gehad om deze prik te halen.

Coeliakie is een serieuze ziekte

Hoe vervelend en stigmatiserend het misschien ook klinkt, je kunt het maar beter onder ogen zien. Coeliakie is een ziekte. Hoe je ermee omgaat is aan jou natuurlijk. Dat het een ziekte is betekent niet dat je je daar dan ook altijd naar moet gedragen. Je kunt nog steeds net zo positief in het leven staan. Ik heb deze ziekte gebruikt om er iets positiefs van te maken. Ik coach mensen met deze ziekte of andere moeilijk te aanvaarden zaken in het leven, ik geef trainingen en advies en ik mocht voor het eerst mijn kennis delen in de vorm van gastlessen. In principe zijn we gezond als we ons aan het dieet houden. Maar oh wee als er een virus of een bacterie op de loer ligt. Mensen met een auto-immuunziekte pikken dit nu eenmaal sneller op. Ik wilde daar eerst ook niet aan, maar toen ik afgelopen vrijdag mijn beklag hierover deed bij mijn jaarlijkse check bij de MLD-arts zei ze heel stellig. “Ja mevrouw Pex, helaas pikt u alles sneller op, duurt het langer en kost het herstel meer tijd en energie dan bij een gezond iemand. Vergeet niet Coeliakie is een serieuze ziekte. Geen aandoening of syndroom.” Dat is nogal wat. Maar ik wist dat ze gelijk had. Gun dat lijf dan ook rust als het daarom vraagt, probeer niet nog een beetje meer als je voelt dat het juist wat minder wil. Van tegen wil en dank doorgaan wordt niemand vrolijk, maar wij dus al helemaal niet. Waar ik wel vrolijk van werd was dat mijn anti-TTG na 4 jaar verplicht diëten is gedaald naar 1,8. En geen tekorten of haperende organen.

Voorkomen is beter dan genezen

Of die prik gaat werken weet ik natuurlijk nog niet, maar het is natuurlijk wel belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Juist in de wintermaanden. Slik voldoende vitamine D en ga vaak naar buiten, ook als het bewolkt is pik je de gezonde stralen op. Weet dat veel mensen met Coeliakie gevoeliger zijn voor winterdepressie. Vraag je huisarts eventueel om raad als je het vermoeden hebt dat je hier last van hebt. Weten welke vitamines ik slik? Dat lees je in dit blog. Beweeg regelmatig en eet gezond. Veel groenten, noten, zaden en fruit kan nooit kwaad en zorgt voor een berg gezonde voedingsstoffen en een betere weerstand. Maar verwen jezelf vooral, neem eens een zonnebankje, zoek de zon op of eet comfort food. Hierover schreef ik eerder al eens een blog. Maar bovenal, luister naar je lijf. Geef het rust als het daarom vraagt. Adem eens wat vaker in en uit. En voel even wat er te voelen valt. Wil je weten hoe je dat doet, dan kun je mijn soundclouds beluisteren. Geniet van de laatste maand van het jaar, met elkaar, van elkaar en vooral van jezelf.

Volgende keer vertel ik je over mijn highs en lows van dit jaar en mag ik producten testen van Bakker Leo. Houdt mijn blogs dus in de gaten.

bewustwording·coaching·Diagnose Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

3 tips bij diagnose Coeliakie op latere leeftijd

Door Zij van Glutenvrij-Yacintha Life Change Coach

Als coach zit ik natuurlijk vol met tips en adviezen voor als je net als ik op latere leeftijd de diagnose Coeliakie krijgt. Een glutenintolerantie is levenslang. Althans, vooralsnog is er geen medicijn, alleen het glutenvrije dieet biedt voorlopig soelaas. Hier deel ik mijn 3 meest waardevolle tips.

Tip 1

Ervan uitgaand dat de diagnose gesteld is door een Maag-Lever-Darm arts (MLD) vraag een verwijzing voor een dexascan, oftewel een botmeting van de heup. Zeker voor vrouwen boven de 30 jaar geen overbodige luxe. Ikzelf bleek al osteoporose te hebben van het jarenlange calcium tekort dat was ontstaan door de Coeliakie. Bij een dexascan meten ze de botdichtheid van de heup. Hieraan is te zien in welke mate er botontkalking aanwezig is. Op basis hiervan kan een behandelplan worden opgesteld. Ik had al jaren last met hardlopen van mijn knieën, enkels, rug en heupen. Met een jaarlijks calciuminfuus is dit nagenoeg verdwenen. Meer lezen over Coeliakie en botontkalking doe je hier. 

Tip 2

Vraag een verwijzing naar een gespecialiseerde diëtiste. Alleen zij weten precies wat wij wel en niet mogen. Zij kunnen bepalen of je met het nieuwe dieet aan je dagelijkse portie, vezels, vitaminen en mineralen komt. Want het is nogal een aanpassing. Vooral op sociaal gebied. Je eetpatroon zal veranderen en dat niet alleen. Het kost tijd en energie om je lijf te laten helen en om niet alleen zelf vertrouwd te raken met het glutenvrije dieet, maar ook je naasten hiertoe de kans te geven. Hoe het glutenvrije dieet impact heeft op je leven lees je onder andere in mijn eerdere blog hierover.

Tip 3

Haal adem, je hebt (eindelijk) die diagnose. Al dan niet langverwacht of volkomen onverwacht. Zoals ik…Mijn bakkersleven ging op zijn kop, mijn kookwereld stond stil. Maar ik heb het ook gered. Met het helen van mijn lichaam heelde ik ook mijn geest. Want ja, het heeft impact, maar je leert ermee omgaan. Hoe je dat doet? Door goed naar jezelf te luisteren, naar je intuïtie, lief voor jezelf te zijn en in de eerste plaats een tijdje aan jezelf te denken. Je fysieke energie te verdelen, het een plaatsje te geven mentaal en emotioneel en je sociale energie eens tegen het licht te houden.  Daar kan ik je mee helpen. Het is een proces van accepteren en leren vertrouwen op jezelf, je lichaam en anderen. Anderen die het beste met je voor hebben, die voor je klaarstaan, voor je willen koken, met jou boodschappen willen doen. Wil je meer weten over mijn manier van coaching? Stuur me een mail en je ontvangt van mij een cadeautje om te leren luisteren naar jezelf en dat wij jij wil!

bewustwording·Consequenties van Coeliakie·Diagnose Coeliakie·psychische gevolgen van Coeliakie

“Als je moet leuren om een diagnose of medicijn”

Door Zij van Glutenvrij

We kennen het allemaal! Bijna elke coachee die ik spreek, volgers van mijn blog of mensen in communities op Facebook, leuren bij de dokter om een verwijzing of een diagnose. De meesten krijgen niet zonder slag of stoot een diagnose. Huisartsen weten te weinig van onze ziekte, geloven ons niet of stellen zelf al dan niet een diagnose zonder doorverwijzing voor nader onderzoek. Dit belemmert genezing en zorgt voor wantrouwen.

De diagnose

Hoe mijn diagnose tot stand kwam, dat beschreef ik in dit blog. Ik had vage klachten sinds mijn puberteit en na diverse kijkoperaties aan een ander deel van mijn buik, was het oordeel PDS. Pas jaren later was er een gedreven longarts die mij helemaal binnenstebuiten keerde en de onderste steen boven kreeg. Twee longontstekingen in een jaar hebben mij 4 jaar geleden uitgekleed en uitgemergeld. Ik was op. Geen kuur sloeg aan, totdat ik van de longarts een wonderkuur kreeg. Een nieuwe generatie antibiotica, die aansloeg! Geen pretje, veel bijwerkingen, maar het werkte. Ik knapte op, de longarts verwees mij, na dat hele uitgebreide (bloed)onderzoek en een diagnose bronchiale hyperreactiviteit, door naar de MLD-arts. Na de diagnose Coeliakie en de start met het dieet knapte ik op. De puffer die ik van de longarts had gekregen hoefde ik nooit te gebruiken, want ik begon weer met hardlopen en fietsen om naast mijn darmen ook mijn longen weer in het gareel te krijgen. Weinig leuren daar gelukkig! Behalve dat ik mijn halve leven altijd maar ziek, zwak en misselijk was, maar goed. Ik heb goede fijne specialisten.

Angst vanuit ervaring

Drie weken geleden, vlak voor mijn vakantie voelde toen ik wakker werd, op mijn laatste werkdag voor de vakantie, dat onmiskenbare gevoel van een longontsteking ineens weer opduiken. Een paar weken ervoor had ik mijn puffer al een paar keer gebruikt, omdat ik voelde dat ik benauwder was dan anders. Maar het was heet, er waren mega veel pollen en ik zit op mijn werk vol in de airco. En dat werkt allemaal niet mee als je bronchiale hyperreactiviteit hebt. Ik had koorts, was warrig en er zat een olifant op mijn borst geklemd met spanbanden. Intuïtief wist ik het al, het leek er teveel op: Longontsteking. Verdorie en ik pas zo goed op mezelf! Mijn lijf laat mij in de steek…En die angst: “Wat als de kuren weer niet aanslaan?!” Met gezwinde spoed naar de huisarts, die in eerste instantie twijfelde, maar toch mijn ontstekingswaarde in mijn bloed wilde controleren. Ze hoorde geen ruis, vocht of slijm en ik hoestte niet! Zij dacht aan een forse griep. De hoogte van de ontstekingswaarde, boven de 100, hielp haar direct uit haar droom en bevestigde wat ik voelde. Longontsteking. “Weer dat circus, met kuren die niet voldoende aanslaan”, was het eerste wat ik dacht. Die wonderkuur van de longarts krijg je namelijk niet als eerste volgens het protocol. De huisarts wilde daar ook niet vanaf wijken. Ik kreeg een standaard kuur (want dat beest reageert daar wel op), leek op te knappen, pakte onze spullen in en we gingen op vakantie. Met mijn puffertje op zak, want ook op de bestemming was het heet en stoffig.

Vertrouw je intuïtie

En toen ging het ineens toch slechter, meer hoesten, benauwder, geen adem om te kunnen praten. Mijn intuïtie zei, ‘Die kuur heeft niet voldoende gedaan’.  Mijn 6e zintuig zei ook: “Laat je puffer eens staan’. Ik had ineens ook buikpijn gekregen en een buik of ik 20 weken zwanger was. Het kon geen glutenfout zijn, dat voelt anders en de andere verschijnselen daarvan had ik ook niet. Na het lezen van de bijsluiter ben ik gelijk gestopt met de puffer en nam de buikpijn en de zwelling af. De puffer bevat lactose en er staat een vage vermelding over gluten bij de overgevoeligheidsreacties. Nooit meer dus. De reactie van de doktersassistente hierop was: “We kunnen je natuurlijk niet dwingen”.  Ondertussen thuis, terug naar de huisarts, een vervanger…die ik niet kende en zij mij ook niet. Ik vertrouwde haar wel direct, iets met uitstraling, maar ik wist, ik krijg vandaag nog niet die wonderkuur, dit wordt een gevecht! De ontstekingswaarde in mijn bloed was weer verhoogd, de vorige kuur dus niet voldoende aangeslagen. Naar het ziekenhuis voor een longfoto voor vaststellen van de vervolgstappen. Nog een kuur of niet en zo ja welke dan (dat beest reageert normaal gesproken toch goed op je de kuur die je hebt gehad)? De longfoto kon pas de volgende dag, donderdag, gemaakt worden.

Vertrouw op een goede afloop

Een week voor mijn vakantie had ik een oefencoachee geholpen met het visualiseren van een goede geslaagde operatie aan haar voet. Ze was bang dat het fout zou gaan, besefte dat dat tussen haar oren zat, maar werd gevoed door eerdere ervaringen. Intussen hadden diverse scenario’s zich in mijn hoofd genesteld, over als uitslag van de foto binnen zou zijn. En toen dacht ik: “Nee, dit gaan we anders insteken! Practise what you preach!” “Kijk dan ook eens kritisch naar jezelf”, dacht ik. Op vakantie las ik het boek van Gabrielle Bernstein, Het Universum staat achter je. Een tip van een andere coachee. Nu was de tijd om wat zij schrijft in de praktijk te brengen. Ik bekeek het niet meer vanuit angst, maar vanuit liefde. Vertrouw de uitkomst, wat die ook moge zijn en vertrouw op je arts. En dat is heel moeilijk als het om je gezondheid gaat, ik weet het. Als ik wil dat het verandert dan begint dat bij mezelf, de ander kun je niet veranderen!

Als je de angst los laat

Donderdag kwam er geen uitslag, er moest laat op de dag nog “iemand” naar kijken. Eerste reactie: Boos!!! Verdorie ik was om 10.00 uur in het ziekenhuis. “Ho ho, denk aan die andere manier van denken”. Er moet nog iemand naar kijken voor jouw bestwil, jouw gezondheid. “Oke, ik doe kalm!” Het mooie is dat je als je dit doet, dat positieve denken en dat omdraaien van de angst, dan leef je makkelijker en voel je je ook minder ziek tegelijk. De volgende dag was er een uitslag en kreeg ik prompt van de vervanger de wonderkuur. Ik hoefde er helemaal geen verbaal gevecht voor aan te gaan met haar. Zij vertrouwde mij en ik haar. Die doemscenario’s zaten dus voor niets in mijn hoofd. Allemaal verloren negatieve energie, voor niets. Zonde! Voortaan denk ik vanuit een ander perspectief, dat het goedkomt, dat ik vertrouw op de uitkomst! Ik voel me met de dag beter, ondanks de blurry bijwerkingen! Ik vertrouw erop dat ook dit weer geneest en mij leert om goed voor mezelf te zorgen, alle bijsluiters altijd te lezen, te vertrouwen op een positieve uitkomst door niet vanuit angst te leven, maar uitdagingen met nieuwsgierigheid en liefde te bekijken. Hoe nasty en lelijk ze ook zijn. Ze brengen mij, desnoods via een omweg, naar mijn doel.

PS. De oefencoachee met de voetoperatie mailde mij van de week dat het helemaal goed is gegaan, ondanks dat ze voor ons coachingsgesprek zo angstig was geweest. Ze bedankte me voor mijn inzichten en hoe ze hierdoor positief de operatie kon ingaan. Met mijn coachopleiding leer ik mensen begeleiden in soortgelijke situaties, met of zonder Coeliakie of andere beperkende denkbeelden over zichzelf of de wereld om hun heen. Ik help jou graag de mogelijkheden zien.

 

 

psychische gevolgen van Coeliakie

Coeliakie is accepteren, vertrouwen en loslaten

Door Zij van Glutenvrij

Dat klinkt makkelijk zul je zeggen, maar ook mijn weg was er een met hobbels. Iets met achter de wolken…Als rasechte controlfreak krijg je niet voor niets deze auto-immuunziekte om mee te leren dealen. Je krijgt wat je aankunt zeggen ze wel eens. Gelukkig kan ik na 3 jaar wel zeggen: I nailed it! Ik heb dat helemaal zelf gedaan. Het was mijn weg en mijn doel. Hoe ik heb leren leven met deze ziekte, met een diagnose op latere leeftijd, lees je in mijn 40e blog. Over mijn weg naar de diagnose en het definitieve oordeel schreef ik al eens een blog. Dit verhaal gaat meer over wat er in je hoofd gebeurt en in je relatie met anderen, hoe je tegen het leven aankijkt, na die diagnose. Want eenmaal buiten met een verwijzing voor de diëtist…Dat is pas het echte begin, want om de zon te zien moet je zelf met die wolken aan de slag.

Toen bij mij nog niet helemaal vaststond dat ik echt deze ongezellige ziekte had, ging ik mega in denial. No way dat ik als kookfanaat en taartenbakker deze ziekte zou hebben. Ik zocht alle mogelijke andere oorzaken op, googelde me suf op het net naar andere opties en hoopte dat mijn waardes te wijten waren aan veel te veel antibiotica het jaar ervoor. Ik heb dat allemaal losgelaten na het zien van de uitslag van het biopt en de antistoffen in mijn bloed. Het stond vast, ik had het echt! En dat zien van die waardes draagt bij aan de acceptatie van de diagnose, maar wie helpt jou verder? Je sociale leven gaat er namelijk ook best van op zijn kop. Althans, zo ervoer ik het. Je vertrouwen in anderen, waar je normaal aanschoof zonder nadenken, voor een dinertje, een prakkie of een last minute ingelast etentje, krijgt heel wat te verduren. En dan heb ik het nog niet over het vertrouwen in je eigen lijf. Want hoe kan het dat je een half mensenleven lang met deze ziekte gelopen hebt, zonder aantoonbare klachten. En nog gekker, hoe kan dat als je dan na 40 jaar zonder dieet, met een maand diëten, wel ineens doodziek wordt als het fout gaat. Da’s gek. Dat begrijpt het hoofd niet zomaar.

Dus is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, dat staat voorop. Rust, Reinheid en Regelmaat doen niet alleen wonderen bij babies, maar ook voor mensen met darmaandoeningen is dit een gulden regel. Niet je hart en je longen, maar de darmen zijn het episch centrum van het lichaam. Daar gebeurt het, daar wordt energie gemaakt! Ik stopte met mijn onregelmatige werk en ging beter slapen. Ik zorgde goed voor mezelf en ging meer bewegen. Tot zover het lichamelijke…en als je dan al na 3 maanden je waardes ziet dalen, dan weet je waar je het voor doet. Dat lichaam dat komt er wel uiteindelijk, daar heb je ook de dokter voor.

Begin met de praktische zaken. Allereerst gaat je boodschappenlijstje op de schop en kan het doen van de boodschappen als een enorme last op je schouders komen, zeker ook als je nooit etiketten las. Daar moet je sowieso direct mee beginnen. Maar dat niet alleen, feestjes, etentjes even lunchen in de stad, dat vereist een bepaalde durf. Mij lukte dat echt pas na een jaar diëten. Pas toen ik zelf wist van de hoed en de rand en aan anderen dat goed kon uitleggen, durfde ik weer voor het eerst uit eten of naar een feestje. En heel eerlijk: er zijn nog steeds feestjes die ik afsla, zoals bijvoorbeeld sommige kinderfeestjes. En dat is oké. Het is jouw lijf, jouw ziekte en jouw gevoel daarbij. Dat mag! Het gaat om het vertrouwen in jezelf en dat in anderen. En dat moet groeien. Omdat ik het zelf heb meegemaakt weet ik als geen ander hoe lastig het kan zijn, maar ook hoe je leert varen op jezelf en je onderbuikgevoel.

Als dat interne vertrouwen in het lichaam terugkomt, dan kun je gaan werken aan het externe vertrouwen. Het vasthouden aan hoe het ooit was, is negatieve energie, voegt niets toe en helpt je niet verder. Dat oude leven loslaten, als het gaat om eten, dat kost tijd, energie en misschien wel vrienden. Als je leert van jezelf te houden, dan kun je weer ‘naar  buiten’ om te genieten van wat het leven te bieden heeft. Want niemand wordt uiteindelijk echt gelukkig van een leeg sociaal leven. Begin met kleine stapjes. Eten bij een vriendin, die interesse toont en begrip heeft dat het nu misschien een beetje anders is, maar niet minder gezellig. Daarna eens een keer uit eten bij een restaurant waar je goede recensies van hebt gelezen. En als laatste de buurtbarbecue of een kinderfeestje. Dat zijn echt wel grote dingen. Het gevaar van kruisbesmetting is op dit soort gelegenheden echt aanwezig. Jij bepaalt zelf of je dit kan en wil. Inmiddels ken jij je lichaam zo goed, dat je weet of je van een kruimel wel of niet ziek wordt. Het gaat erom dat je kenbaar durft te maken wat jouw wensen zijn en of hiermee rekening gehouden kan worden. Om je een stem te geven heb je dat vertrouwen nodig in jezelf en vooral het volgen van je intuïtie heeft mij heel erg geholpen.

Ook leren omgaan met deze ziekte, of heb je andere issues met (zelf)vertrouwen, het volgen van je intuïtie of het loslaten van ballast? Ik kan jou helpen. In een coachingstraject leer ik je om je angsten onder ogen te zien en groots te dromen. Stuur me gerust een mail.

psychische gevolgen van Coeliakie

Zij blogt, coacht en geeft advies.

Wat ik jou wil laten ontdekken, leren en laten zien is dat jij het waard bent. Ook als je Coeliakie hebt, juist als je Coeliakie hebt.
Het maakt niet uit, hoe of waarom je bij mij terecht bent gekomen. Heb je dezelfde ziekte als ik? Hetzelfde meegemaakt? Feit is dat jij nu dit leest en bij mij bent uitgekomen.
Je bent niet moeilijk, lastig of negatief! Je bent op zoek naar jezelf of naar antwoorden hoe het leven voor jou makkelijker kan. Dat is gedrag en geen eigenschap! En gedrag kun je veranderen. Ik houd jou die spiegel voor.
De grootste tool daarbij is het vertrouwen op je intuïtie. Daar gaan we samen naar op zoek. Daarnaast ga je leren de weerstand los te laten en te accepteren dat je niet altijd alles kunt veranderen. Pas als je loslaat kun je zien waarom juist jou iets is overkomen en wat het jou heeft gebracht. Jij bent het waard, want jij bent jij, ook mét je “stomme ongezellige” dieet.
Coaching is helpen helen en leren zien, De antwoorden zitten in jou zelf en ik help ze te vinden, met compassie en empathie.
En als het hart ja zegt en het hoofd niet heel hard nee! Dan is het goed…Waag die sprong jouw diepte in!