Glutenvrije Kaiserschmarrn

Door Zij van Glutenvrij

We moeten veel missen aan voedzaam en lekkers. Maar gelukkig zijn er inmiddels veel gezonde en lekkere alternatieven. Sommige gerechten, daar hoef je niet eens aan te proeven dat het glutenvrij is. Zou je het een glutenvolle voorzetten, heeft hij het niet in de gaten. Nou ja niet met brood, dat proeft iedereen, maar daar heb ik het even niet over. Vandaag deel ik met jullie een van mijn lekkerste comfort food recepten.

Toen ze pannekoek nog zonder tussen -n- schreven, was ik er al dol op in al zijn varianten. Crêpes, dikke met spek, drie in de pan en poffertjes. Toen ik als tiener voor het eerst op wintersport ging ontmoette ik mijn ware pannenkoeken liefde: Kaiserschmarrn. Hartverwarmend voer, comfort food van de bovenste plank. Met een boord stomende aan stukken gescheurde pannenkoek, kon je er een hele middag  tegenaan op de piste. Je moest er ook altijd extra lang op wachten, omdat de echt goede Kaiserschmarrn koks het vers klaarmaken. Heerlijk met een hete kop chocolademelk, maar je kiezen knallen er dan wel uit als je alles op hebt!

Kaiserschmarrn is een pannenkoekengerecht uit Oostenrijk/Beieren. Het was het favoriete gerecht van keizer Franz Joseph, dat hij tijdens de jacht kreeg voorgeschoteld.  Eigenlijk hield hij van dunne pannenkoekjes, maar die mislukten een keer. Het werd een rommeltje. Het zou onzin zijn, dit aan te bieden. Toch werd het gerecht geserveerd aan de keizer, die het met smaak opat. Toen kreeg het gerecht zijn naam “Keizersonzin”.

Het werd van oudsher geserveerd met een fruitcompôte en poedersuiker. Tegenwoordig wordt het ook gegeten met vers fruit, of gewoon met stroop. Kaiserschmarrn is dus geen nette pannenkoek. De bereidingswijze is anders dan van een normale pannenkoek. De eieren worden vooraf gesplitst, waarbij de eiwitten worden stijf geklopt. Daarnaast voeg je ook bakpoeder toe (of in sommige oude gerechten vind je een scheut “spa rood”). De rozijnen worden als hartversterkertje geweld in Stroh Rum. Als de onderkant gaar is, wordt de pannenkoek met twee spatels aan stukken gescheurd en omgeschept. Een beetje zoals met het maken van scrambeld eggs. Volgens diverse Oostenrijkse koks wordt er een geheim ingrediënt toegevoegd. Dit heb ik tot op heden niet kunnen ontfutselen noch gevonden in oude recepten. Wie het weet mag het zeggen! Desalniettemin heb ik na jaren van uitproberen en combineren van recepten een heerlijk variant gevonden.

Ingrediënten voor een mega portie voor jezelf:

  • 2 biologische eieren, gesplitst (ik weet niet of dit recept werkt met ei-vervanger)
  • 75 gram glutenvrije bakmix of (pannenkoeken)meel (AH, Schär, Koopmans)
  • 75 ml lactose vrije melk of melkvervanger
  • 50 gram zelfgemaakte vanillesuiker*
  • Snufje zout
  • Theelepel bakpoeder
  • Handje grote blanke rozijnen
  • 2 eetlepels Stroh Rum (dit kun je in kleine flesjes kopen bij de slijterij)

* Zelfgemaakte vanillesuiker, maak je heel makkelijk zelf door een vanillestokje open te snijden en het merg met de stokjes in een pot met kristalsuiker te doen. Paar dagen af en toe doorroeren en klaar is je eigen suiker.

Bereiding:

Zet een koekenpan op het vuur, om alvast goed warm te worden. Doe de rozijnen in een kom met de Stroh Rum. Laat even wellen en daarna uitlekken. Splits de eieren, doe de eiwitten een vetvrije kom en laat deze op de hoogste stand stijf worden met de mixer. Intussen meng je het eigeel in een andere kom met de droge ingrediënten. Zodra de eiwitten stijf zijn, spatel je deze rustig door het andere mengsel. Doe dit rustig en met een platte spatel. Niet meer in de mixer, dan gaat alle lucht eruit!

Als de pan goed warm is bak je in drie keer de pannenkoeken gaar. Alles in een keer, zou te veel zijn en ook dan gaat er luchtigheid verloren. Bak de pannenkoek aan de onderkant bruin. Voordat je hem omkeert pak je twee houten spatels, waarmee je de pannenkoek uit elkaar scheurt en deze direct omschept. Het wordt een rommeltje maar het komt echt goed. Met liefde en aandacht wordt alles lekker! Laat nog even nagaren en schep daarna op een bord. Herhaal dit tot al het beslag op is. Bestrooi de Kaiserschmarrn met poedersuiker, neem erbij wat je lekker vindt. Ik hou van de combinatie met zelfgemaakte appelmoes of vers fruit. Maar jam is ook heerlijk. Eet smakelijk.

Volgende keer een recept voor zelfgemaakte glutenvrije Calamares a la Romana.

Advertenties

Ingekakt? Lekker naar buiten!

Door Zij van Glutenvrij

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als je het mij vraagt kunnen we de winter gewoon overslaan. Het is van nature al niet mijn favoriete seizoen, maar de laatste jaren was het wel heel erg. Ik houd van de zon en mijn lichaam des te meer. Je zou me vanaf oktober kunnen ingraven in een warm holletje en bij de eerste zonnestralen van betekenis mogen wekken. Sinds ik glutenvrij eet ben ik een koukleum, terwijl ik dat eerst echt niet was. Doe mij maar de lente, waarin alles bloeit en een warme zomer met strakblauwe luchten. Het kan me niet warm genoeg zijn. Maar zonder winter geen lente, dus niet zeuren en gaan. Wat mij echt heeft geholpen de laatste jaren is om, ook of misschien wel juist, in de winter te bewegen, liefst buiten.

Hup, naar buiten

Je denkt misschien ‘ach koud en ik haal het in de zomer wel weer in’, maar juist in de winter is het belangrijk om vaak buiten te zijn. Je neemt dan meer vitamine D op. En dat hebben juist wij, broodnodig (haha woordgrapje). Ook als de zon niet schijnt neem je vitamine D op. Doe je geen buitensport, ga dan lekker op de fiets naar je werk of doe kleine boodschappen lopend. Omdat veel van ons het kouder hebben dan anderen ben je geneigd om binnen  te gaan zitten. De kans bestaat zelfs dat je spontaan in een winterdepressie schiet. Ook daarvoor zijn wij gevoeliger. Dit heeft te maken met je biologische klok. En die klok die tikt bij sommigen van ons een tikje anders. Maar ondanks een grijs wolkendek is het toch heel erg lekker om even uit te waaien in het bos of op het strand. Je voelt je erna echt beter. Beter dan onder dat dekentje te blijven zitten. Sinds ik niet alleen ’s zomers, maar ook in de winter naar mijn werk fiets, heb ik geen last meer van een winterdepressie. Naast fietsen en wandelen kun je natuurlijk ook buiten bootcampen, een weekje naar de wintersport of hardlopen. Kost niets en je kunt gaan wanneer het jou uitkomt.

Lekker hollen

Nauw verwant met onze ziekte zijn allerlei ziektes aan andere slijmvliezen in ons lijf. Naast onze darmen zijn bijvoorbeeld onze longen heel gevoelig. Zoals ik eerder al eens schreef in een van mijn blogs werd bij mij pas coeliakie ontdekt na twee longontstekingen, die maar niet overgingen. Een ter zake kundige adequate longarts met een brede visie op zijn vak, bedacht dat het probleem wel eens dieper kon liggen dan mijn longen. Nadat door de MLD-arts de diagnose was gesteld, heeft hij me geadviseerd om het hardlopen weer op te pakken. Ik deed dit al, maar ik stopte altijd in de winter als het kouder werd dan 5 graden. Ik ging dan namelijk altijd hoesten en dacht dat de lucht te koud was voor mijn longen. Hij vertelde dat je juist bij dit soort ziektebeelden je longen moet ‘blijven uitdagen’, ook in de winter. Je hoeft echt niet hard en ver. Maar af en toe een rondje doet wonderen. Ik loop zelf 5 km per week op zondagochtend. Neem een vaste tijd, helemaal voor je zelf. Verzin geen uitvluchten, gewoon gaan. Je longcapaciteit blijft op peil en je krijgt ook nog eens een strakke kont en benen. Ondanks dat ik beter en makkelijker loop bij hogere temperaturen, ga ik toch. Ik zeg altijd, je aankleden is de grootste drempel. Warm aankleden, thermo ondergoed en dunne handschoenen aan. Als je die kleding eenmaal aan hebt, gaat de rest van zelf. Geloof mij! Let wel op als je gewrichtspijn hebt of last van je rug. Dit kan te maken hebben met botontkalking. Neem daarvoor contact op met je MLD-arts. Die kan een botscanmeting aanvragen en eventueel medicatie voorschrijven. Hierover schreef ik eerder al eens een blog. Heb je nog nooit hardgelopen, begin rustig. Er zijn allemaal schema’s te vinden op internet en groepen op Facebook om je op weg te helpen en te ondersteunen. Bovendien heeft Spotify een mooie tool waarmee je op muziek loopt in jouw loopritme. Bedenk of je met een vriendin gaat of lekker alleen. Hekel aan hollen? Had ik ook vroeger…echt! Waarom denk je dat ik het hollen noem in plaats van hardlopen?

Wat doe jij om in vorm te blijven en je lekker te voelen? Wil je tips over het beginnen met hardlopen? Laat het me weten. Binnenkort begin ik met een coachingstraject waarin ik advies ga geven over het leren leven met coeliakie, het dieet, je leefstijl en het inlichten van je naasten. Dat is voor velen de grootste hobbel, heb ik de afgelopen 3 jaar gemerkt. Wil je meer informatie over het coachingstraject stuur me dan een e-mail.

* Zij van Glutenvrij is geen arts of voedingsdeskundige. Neem bij twijfel altijd contact op met je eigen arts of diëtist.

Onbezorgd glutenvrij bij Elpidio in Voorburg

Door Zij van Glutenvrij

Hebben we allemaal de kerstdagen overleefd? Lieve familie, die alles voor je uit de kast gehaald heeft? Een restaurant dat weet waar het over gaat? Heb je gouden tips dan hoor ik het graag. Zelf heb ik twee onbezorgde dagen genoten van heerlijke lunches. Ik kan niet goed meer tegen lang en laat tafelen, vandaar de keuze om uitgebreid warm te lunchen. Ook met kinderen een optie! Deze keer deed ik dat thuis en met familie. Maar uit lunchen is natuurlijk heel erg luxe.

Osteria Elpidio

Elpidio, genoemd naar de oprichter Elpidio Morosini, is de hemel op aarde. Niet alleen voor ons, maar voor elke fan van de Italiaanse keuken. In een klein gezellig pandje in de Herenstraat dat gerund wordt door rasechte Napoletanen, kun je heerlijk lunchen en twee avonden in de week ook dineren. Alles dagvers bereid. De lunchkaart kun je vinden op de website, elpidio.nl.

Zelf ging ik er voor mijn verjaardag eind november eten en werden de gerechten door Luigi Florio ,de executive chef, opgenoemd. Zo gaat dat in Italië. Omdat ik vooraf had aangegeven dat ik Coeliakie heb, houden ze hiermee rekening, maar eigenlijk hoeft dat niet, zoals het in Italië ook gebruikelijk is. Italianen weten gewoon waar het over gaat. Mooie bijkomstigheid is dat een van hun eigen medewerkers Coeliakie heeft, je hoeft ze dus niets te vertellen over kruisbesmetting. Ik heb onbezorgd kunnen eten en genieten van die echte Italiaanse service, onder leiding van Luigi. De antipasti waren tongstrelend. Mozzarella en ham, verschillende Pecorino’s en gegrilde courgettes. Allemaal even lekker. Als hoofdgerecht had ik vlees met gegrilde groentes. Als je wilt, koken ze glutenvrije pasta van Barilla voor je. Omdat er geen glutenvrij dessert was, kreeg ik een glaasje Crema de Limoncello, van het huis. Engeltjes die over je tong piesen… Ze beloofden dat als ik volgende keer kom, ze speciaal voor mij een glutenvrij dessert maken. Man en kind, niet glutenvrij, genoten van onder andere heerlijke ravioli met gorgonzola.

Enoteca Elpidio

Omdat de antipasti zo lekker waren besloten we deze voor Kerst te bestellen bij de Enoteca Elpidio. Deze zit een paar meter verderop in de straat. Hier verkopen ze, koffie, broodjes to go, vleeswaren en kaas, olijfolies, pastameel en zoveel meer. En er is een heel schap met glutenvrije Italiaanse producten. Roberta runt de zaak en toen ik er was om de antipasti te bestellen, kwam ik erachter dat zij degene is met Coeliakie. Wat volgde was een geanimeerd gesprek over onze ziekte, de Nederlandse tekortkomingen en de hemel die Italië heet. De antipasti hebben we de 24e opgehaald en Eerste Kerstdag gegeten. Ook deze waren ongelooflijk lekker, alsof je in hun eigen restaurantje zit. Mensen met hart voor de zaak. Met liefde en aandacht. Fate l’amore, non fate la dieta. Nou ja, wel gewoon je glutenvrije dieet blijven volgen dan! Tot in 2018 Roberta, Luigi en Elpidio.

* Elpidio was vooraf niet op de hoogte van mijn bezoek, als blogger. Ik heb gewoon voor mijn eten betaald, nou ja, manlief, want ik was jarig! Ik heb dit blog uit eigen beweging geschreven.

Onbezorgde glutenvrije feestdagen

Door Zij van Glutenvrij

We zitten er middenin, de feestdagen. Sinterklaas, Kerstmis, Oud en Nieuw. Allemaal sociale gelegenheden, waar het vooral om eten draait. En zoals ik al eens eerder schreef eten is en blijft een sociale gebeurtenis. Hoe je het ook wendt of keert! Eet je alleen met je ouders, of met een grote groep aan tafel, vier je Sinterklaas met dobbelen met je collega’s of met kleine kinderen? Eten is er altijd. Grote 5-gangen diners, tapas of sushi en niet te vergeten al dat zoet: Chocoladeletters; Banketstaven, Oliebollen, Fondant en Borstplaat, Kerststol. Allemaal even lekker.

Maar hoe doe je dat nou met die feestdagen?

Zorg ervoor dat je vooraf goed bespreekt waar je het viert en met wie. Kennen deze mensen je of niet? Weten ze van je verplichte ongezellige dieet, of niet? Het hoeft namelijk niets uit te maken. Zo heb ik vorig jaar onbezorgd genoten van een 4-gangen diner dat door een dierbare vriend helemaal glutenvrij was bereid. Samen hebben we het menu samengesteld, gekeken naar alternatieven en uiteindelijk stonden er nul gluten op het menu. Niemand die het merkte of proefde. Het vergt wel tijd en inspanning. Maar zeg nou zelf, met Kerstmis gaat het daar toch juist om.

Hapjes en sushi

Kies je voor een Sinterklaas feest met hapjes, zorg dan dat je eigen bakjes hebt met je eigen hapjes.  Dan hoeft er niemand met zijn toast of stokbrood handen in jouw blokjes kaas of worst. Staat er sushi op het menu? Bespreek dan goed of het vers wordt bereid of besteld. Als de sushi wordt besteld neem dan vooral zelf contact op met de take-away of restaurant. Zo weet je zeker dat jij niet toch per ongeluk een rolletje in je mond steekt met glutenvolle sojasaus bijvoorbeeld. Als er zelf sushi wordt gemaakt, dan kun je je eigen glutenvrije sojasaus meenemen en vragen of er bij de bereiding geen sojasaus wordt gebruikt, maar alleen los erbij als smaakmaker. Verder is sushi namelijk geheel glutenvrij.

Uit eten

Uit eten met deze drukke dagen kan heel makkelijk zijn. Maar ook gevaarlijk vind ik. Kies in dat geval voor een restaurant waar je al eens eerder hebt gegeten zonder problemen en buikpijn achteraf. De kersttijd is voor restauranthouders de drukste tijd van het jaar en ik kan me voorstellen dat ze niet allemaal op ons zitten te wachten. Neem zeker vooraf contact met ze op over de mogelijkheden. En doe dit bijtijds. Ze beginnen namelijk al begin december met hun inkopen en bestellingen. Met een beetje geluk kopen ze hun broodjes en zoetigheid in bij Odenwald Organic Bakery. Ik mocht naar aanleiding van een lunch bij de Brasserij in Delft diverse samples proeven. Deze bakkerij heeft een heerlijk glutenvrij assortiment. De brownie is heavenly! De broodjes zijn volgens mijn glutenvolle meneer niet van echt te onderscheiden. Hun assortiment is ook te koop bij Deen supermarkten. Echt de moeite waard. Zegt het voort, dan komt het misschien in meer winkels terecht.

Zelf bakken

Wil je lekker zelf bakken, en dat is mijn advies ook, want kant en klaar glutenvrij blijft muf, hard, taai, droog en kruimelig en ontzettend duur, ga dan op tijd googlen naar recepten en ideeën. Er is online tegenwoordig zoveel te vinden. Een andere leuke leidraad is het kookboek De Smaak van December van Albert Heijn. Veel baksels en gerechten zijn makkelijk glutenvrij te maken. Denk eens aan een overheerlijke zelfgemaakte banketstaaf, kruidnoten of borstplaat. Het staat er allemaal in.

Heel veel succes, geniet van elkaar en van het eten. En dan spreken we elkaar weer in januari. Dan kunnen we allemaal de Coeliakiebroek van Carlijn Bröring aan. Niet omdat we zijn opgezet van de buikpijn, maar omdat we zoveel en lekker hebben gegeten. Happy Holidays!

Happy Holidays!

Door Zij van Glutenvrij

We zitten er middenin, de feestdagen. Sinterklaas, Kerstmis, Oud en Nieuw. Allemaal sociale gelegenheden, waar het vooral om eten draait. En zoals ik al eens eerder schreef eten is en blijft een sociale gebeurtenis. Hoe je het ook wendt of keert! Eet je alleen met je ouders, of met een grote groep aan tafel, vier je Sinterklaas met dobbelen met je collega’s of met kleine kinderen? Eten is er altijd. Grote 5-gangen diners, tapas of sushi en niet te vergeten al dat zoet: Chocoladeletters; Banketstaven, Oliebollen, Fondant en Borstplaat, Kerststol. Allemaal even lekker.

Maar hoe doe je dat nou met die feestdagen?

Zorg ervoor dat je vooraf goed bespreekt waar je het viert en met wie. Kennen deze mensen je of niet? Weten ze van je verplichte ongezellige dieet, of niet? Het hoeft namelijk niets uit te maken. Zo heb ik vorig jaar onbezorgd genoten van een 4-gangen diner dat door een dierbare vriend helemaal glutenvrij was bereid. Samen hebben we het menu samengesteld, gekeken naar alternatieven en uiteindelijk stonden er nul gluten op het menu. Niemand die het merkte of proefde. Het vergt wel tijd en inspanning. Maar zeg nou zelf, met Kerstmis gaat het daar toch juist om.

Hapjes en sushi

Kies je voor een Sinterklaas feest met hapjes, zorg dan dat je eigen bakjes hebt met je eigen hapjes.  Dan hoeft er niemand met zijn toast of stokbrood handen in jouw blokjes kaas of worst. Staat er sushi op het menu? Bespreek dan goed of het vers wordt bereid of besteld. Als de sushi wordt besteld neem dan vooral zelf contact op met de take-away of restaurant. Zo weet je zeker dat jij niet toch per ongeluk een rolletje in je mond steekt met glutenvolle sojasaus bijvoorbeeld. Als er zelf sushi wordt gemaakt, dan kun je je eigen glutenvrije sojasaus meenemen en vragen of er bij de bereiding geen sojasaus wordt gebruikt, maar alleen los erbij als smaakmaker. Verder is sushi namelijk geheel glutenvrij.

Uit eten

Uit eten met deze drukke dagen kan heel makkelijk zijn. Maar ook gevaarlijk vind ik. Kies in dat geval voor een restaurant waar je al eens eerder hebt gegeten zonder problemen en buikpijn achteraf. De kersttijd is voor restauranthouders de drukste tijd van het jaar en ik kan me voorstellen dat ze niet allemaal op ons zitten te wachten. Neem zeker vooraf contact met ze op over de mogelijkheden. En doe dit bijtijds. Ze beginnen namelijk al begin december met hun inkopen en bestellingen. Met een beetje geluk kopen ze hun broodjes en zoetigheid in bij Odenwald Organic Bakery. Ik mocht naar aanleiding van een lunch bij de Brasserij in Delft diverse samples proeven. Deze bakkerij heeft een heerlijk glutenvrij assortiment. De brownie is heavenly! De broodjes zijn volgens mijn glutenvolle meneer niet van echt te onderscheiden. Hun assortiment is ook te koop bij Deen supermarkten. Echt de moeite waard. Zegt het voort, dan komt het misschien in meer winkels terecht.

Zelf bakken

Wil je lekker zelf bakken, en dat is mijn advies ook, want kant en klaar glutenvrij blijft muf, hard, taai, droog en kruimelig en ontzettend duur, ga dan op tijd googlen naar recepten en ideeën. Er is online tegenwoordig zoveel te vinden. Een andere leuke leidraad is het kookboek De Smaak van December van Albert Heijn. Veel baksels en gerechten zijn makkelijk glutenvrij te maken. Denk eens aan een overheerlijke zelfgemaakte banketstaaf, kruidnoten of borstplaat. Het staat er allemaal in.

Heel veel succes, geniet van elkaar en van het eten. En dan spreken we elkaar weer in januari. Dan kunnen we allemaal de Coeliakiebroek van Carlijn Bröring aan. Niet omdat we zijn opgezet van de buikpijn, maar omdat we zoveel en lekker hebben gegeten. Happy Holidays!

Dieetmoe? Tijd voor comfort food!

Door Zij van Glutenvrij

Ben je net als ik, sinds je deze ziekte hebt ook zo’n koukleum? Vroeger had ik het nooit koud. Tegenwoordig vriezen op de zaak mijn voeten eraf, word ik op de scooter koud tot op het bot en sta ik het bij de eerste windvlaag langs de lijn van het hockeyveld ouderwets af te niften. Gisteren was ik voor de periodieke controle bij de MLD-arts en ik vertelde haar dit. Haar verklaring was heel logisch. Door het uitbannen van alle glutenvolle producten eet je veel minder koolhydraatrijk voer. Koolhydraten zorgen voor je energie- en warmte regeling. Tijd voor een extraatje dus.

Maar wat heeft dieetmoeheid daarmee te maken?

Deze tijd van het jaar vind ik het lastigst. Ik heb het al koud vanaf dat ik in augustus in een vroeg ingevallen herfst terugkwam uit een Italiaanse hittegolf. De kruidnoten lagen alweer in de winkel en niet snel daarna volgde de rest van al die lekkernijen. Ik hield voor de diagnose ontzettend van koek, snoep, taart, cake en alles wat bij Sint en Kerst hoorde, aan eten dan! Maar, alles met mate. Maar van met mate en in overvloed tot mijn beschikking, naar nagenoeg niets lekkers, vond ik als sugarbabe echt een enorme bummer. Tuurlijk vind je surrogaat lekkers, maar het is en blijft anders. En dat was oké.

Want als je bloedwaardes beter worden, je je beter voelt en je niet meer constant het zuur hebt, omdat je je aan je dieet houdt, gaat het eigenlijk vanzelf. Er zijn zelfs periodes dat ik niet eens zin heb in surrogaat lekkers. Dat is vooral in de warme zomermaanden, als we die hier hebben. Zo had ik in die hittegolf in Italië echt geen behoefte aan zoet. Maar in die gure herfstmaanden, met al dat lekkers in de schappen, krijg ik toch onweerstaanbare trek in boterletters, oliebollen en taaitaai. Ja, ja ik weet het, kunnen we allemaal zelf maken, is ook gezonder, maar daar gaat het even niet over. Het gaat erom dat het er allemaal ligt en je het niet hebben mag. Je wordt daar dagelijks mee geconfronteerd in de winkels en dus juist in de herfst- en wintermaanden waarin we echt wel wat extra’s kunnen gebruiken. Vogels vetten ook niet voor niets op in de winter!

En daarom ben ik een beetje moe, dieetmoe dus. Maar ik doe er niets mee, ik kijk wel uit. Je gaat die oliebol niet halen of een kerststol de man maken. Maar je lichaam heeft er behoefte aan, getuige de verklaring van mijn MLD-arts. Daar moet je wel wat mee. Niemand heeft het graag koud en we hebben allemaal wel eens trek in wat lekkers. Dus is het tijd voor comfort food.

Comfort food

Hele ritsen aan kookboeken gaan over comfort food. Jamie Oliver en Nigella Lawson zijn mijn favorieten. Niet alles is natuurlijk glutenvrij (het zal eens wel), maar we kunnen er echt wel heerlijke dingen uit halen. Comfort food wordt zo genoemd omdat het troostrijk voer is. Warm, zacht, zalvig, heerlijk geurend, romig, voedzaam, doet aan vroeger denken en bevat dus de benodigde koolhydraten. Voorbeelden zijn aardappelpuree, stoofschotels, risotto, chili (bonen)schotels, alles met warme en koude chocolade, pannenkoeken, van alles met kaas, room en eieren. Eten waar je letterlijk en figuurlijk weer een warm hart van krijgt. Door de smaak of door een herinnering die het eten oproept.

Vandaag heb ik een pan rijstepap gemaakt. Alles vers, alles natuurlijk, met lactosevrije room en melk. Enige toevoeging een vanillestokje, wat schepjes suiker en voor de vorm 2 frambozen ter garnering. Het rook heerlijk ouderwets, naar de keuken van mijn oma. Zij maakte vroeger rijstepap voor mijn vader. Haar recept is helaas mee het graf in gegaan. Net als haar recepten voor appeltaart, kalfsgehaktballen, boterkoek en sinaasappelsouflé. Want zij deed niet aan recepten, maar zoals ik eerder al eens schreef: zij kookte met liefde en aandacht en verder niets bijzonders. Ik heb de pap warm opgegeten. Een zalfje voor je buik, zou Pom van Pim en Pom zeggen. Zelfs mijn kat (heet ook Pom) werd wild van de geur. Rijstepap is een goede vervanger voor bijvoorbeeld een koude plens yoghurt als ontbijt. Heb jij favoriet comfort food? Laat het me weten, dan maken we met elkaar een glutenvrij comfort food kookboek.

 

 

10 x zeg dit maar liever niet

Door Zij van Glutenvrij

Ondanks dat er gelukkig voor ons veel meer te krijgen is de laatste jaren, loop ik soms toch ook echt nog tegen dingen aan. Juist daar waar je medewerking en begrip verwacht, stuit je op onkunde of erger, onwil. In de privé- en familiesfeer, maar ook bij bedrijven die zouden moeten weten hoe het hoort. Ik weet eigenlijk niet wat me meer irriteert, die mensen ‘dichtbij’ die het niets interesseert of juist die gigant die doet of zijn neus bloedt. Hier mijn grootste ergernissen. Heb jij ergernissen? Let me know.

1. Gluten intolerant? Oh, dus je mag geen…(suiker, rijst, aardappels etc.)

De bedoeling is natuurlijk goed, je denkt mee of hebt ergens de klok horen luiden, of iets gelezen maar het niet goed onthouden. Is niet erg, je doet je best en in de privésfeer is dat ook best logisch. We kunnen niet verwachten dat iedereen weet wat glutenvrij inhoudt. Maar een restaurant wat dan verbaasd reageert als je zegt dat je wel aardappels of rijst mag, maar bijvoorbeeld niets uit de frituur als daar de bitterballetjes in hebben gedreven, dan ga ik daar gewoon niet eten. Foute boel en een indicatie dat ze er geen snars van snappen. Gluten zitten in graanproducten zoals tarwe, gerst, haver, spelt, kamut en rogge.

2. Dus je bent allergisch voor gluten?

Uh, nee. Ik ben allergisch voor mensen die mijn auto-immuunziekte een allergie noemen. Ja, het bekt lekker en kan soms helpen om gedaan te krijgen wat je wil: glutenvrij eten. Maar nogmaals het is een auto-immuunziekte, net als bijvoorbeeld suikerziekte. En de meeste Coeliaken kampen met meerdere van dit soort fijne ziektes. Coeliakie komt zelden alleen.

3. Je wordt toch niet ziek van een kruimel?

Ja, helaas wel! En nee, ik zwel niet op, zoals iemand met een pinda allergie, die op 10 meter zit van iemand die een nootje eet. Dat is heel iets anders. Maar een kruimel kan je darmen al irriteren en aantasten. Als we kruimels blijven eten, wordt het vanzelf een boterham. En misschien merken we die ene keer niets van die ene kruimel, toch beschadigt de reactie van je lichaam op die kruimel je darmen. Mensen met Coeliakie hebben een verhoogde kans op darmkanker.

4. Gluten, die kook je er toch uit?

Was het maar waar mensen. Dan zouden we al het heerlijke glutenvolle lekker dood koken. Heel erg niet waar. Dit geldt overigens niet voor gedestilleerde dranken. Die zijn namelijk wel glutenvrij. Maar dat is een heel ander proces en niet te vergelijken met het koken van pasta.

5. Iets met kruisbestuiving ofzo

Kort lesje bio. Kruisbestuiving is de bestuiving tussen bloemen en bijen. Waar wij het over hebben is kruisbesmetting. Een listig dingetje in ons geval. Het gebeurt bijvoorbeeld als je een glutenvrij hapje in het frituurvet gooit waar net een glutenvolle bitterbal in heeft gedreven. Of als je je duur gekochte glutenvrije waar aanraakt met je glutenvolle ongewassen broodhanden. Of als je glutenvrije pasta afgiet in een vergiet waar net glutenvolle pasta in heeft uitgelekt. Voorkomen dus! Altijd. Want ja, ook van een kruimel worden we ziek, weet je nog? Punt 3.

6. Lipgloss met gluten? Niet!? Wel?

Ja hoor en tandpasta, haarlak, shampoo, bodylotion het kan overal inzitten. Ook in medicijnen en vitaminepreparaten. We flikkeren het overal in als bind- en vulmiddel. So beware!

7. Het is wel gedoe, hoor!

Ja, dat weet ik. Jij doet het één keer voor mij, ik doe dit elke dag. Ik weet ook wel dat het gedoe is. Maar heel feestelijk klinkt het niet. Zeg dan liever dat je nu weet wat een ingrijpend ding dit is.

 

 

 

8. Dan neem je maar een wijntje! (ook niet voor de grap)

Ja, het is gedoe. Nee, het is niet feestelijk als je niets mag van wat anderen wel mogen. Maar je er vanaf brengen met dit soort teksten, dan ben je mijn vriendin niet meer. Ik heb een lijn getrokken. 3 jaar heb ik het nu, je zou beter moeten weten inmiddels of je er in ieder geval een keer verdiept in kunnen hebben door mijn blogs te lezen in plaats van ze alleen maar te liken.

 

 

 

9. Ik zou het niet kunnen!

Ik ook niet, maar ik moet. En zie, ik ben 3 jaar verder en ik ben er nog. In de wetenschap dat ik nooit meer: echt lekker brood zal proeven; een oliebol bij een kraam kan halen; een broodje kroket bij Dungelman zal eten; snel naar de snackbar kunnen; denken: “Ik koop/eet/neem daar wel wat!”

10. Je neemt het nogal strikt

Ja! Lees al het bovenstaande en je weet waarom. Het is geen dieetwens, maar een dieetmoetje. Niet voor de lijn, maar voor het leven.

Gelukkig wordt er ook geleerd van ons. Het feestje van omaoma in het verzorgingstehuis, waar ik voor de zekerheid achteraan had gebeld, vorige week, was voor mij toch een klein succesje, met een glutenvrij (weliswaar zeer lactosevol) gebakje en een paar simpele maar heerlijke hapjes bij de borrel. Wat dan wel weer irriteerde is de lauwe reactie van de cateringdame, die ik hartelijk dankte voor de goede zorgen.”Ja nou, oké!”